Avondmaal en opstanding
1997-09-19
Avondmaal vieren zou niets om het lijf hebben als Christus niet was opgestaan. Er zou natuurlijk wel een mooie symboliek inzitten. Dat wel. Je zou er ook wel diepzinnige gedachten aan vast kunnen knopen. Zeker wel. Dat zou niet zo moeilijk zijn. Maar met symboliek en diepzinnige gedachten alleen komje niet verder.- Jaargang 41
- nummer 19
Zo kan ik in gedachten wel een complete wereldreis maken, allerlei landen waar ik graag eens een kijlçje zou willen nemen, bezoeken en interessante dingen beleven. Om het wat echter te maken kan ik zelfs wel regelmatig mijn koffer pakken en met mezelf hele disputen houden over de vraag wat ik voor deze reis nu wel of niet zal meenemen.
Maar zolang ik niet echt een treinkaartje of een vliegticket koop en niet daadwerkelijk in de trein of het vliegtuig stap, kom ik nergens. Dan blijf ik gewoon thuis en is er alleen maar sprake van wensdromen.
Zo zou ook avondmaal vieren niets anders zijn dan een collectieve wensdroom, als Christus niet was opgestaan en nu nog dood was. Dan zou het niet meer zijn dan een dodenherdenking. In sommige godsdiensten spelen dodenherdenkingen een belangrijke rol. In de bijbel zult u er vergeefs naar zoeken.
Israël kende verschillende herdenkingsdagen, maar er is er geen een bij waarop doden herdacht werden.
Het avondmaal verwijst wel naar Christus' dood, maar dat is iets anders dan een kranslegging bij een gedenkteken voor gevallenen. We hebben er gemeenschap met een Heer die weliswaar dood is geweest, maar die nu leeft. Onze zonden worden niet vergeven door een dode Christus maar door een levende.