Til is overleden
1997-03-21
De vorige keer werd nog eens opgenomen een 'terloops' uit 1980. Het ging over Sjun en Til. Sjun is vrij kort daarna overleden.- Jaargang 41
- nummer 6
Hij is niet lang ziek geweest en hij stierf vrij onverwacht. Dat was een hele klap voor Til. Het heeft lang geduurd voordat ze er een beetje overheen kwam.
"Waarom moest dat nou?" Misschien heeft ze dat wel honderden keren tegen zichzelf en anderen gezegd. Maar toen ze het leerde aanvaarden kon ze weer 'God beschikt' zeggen. Toen kreeg ze ook haar levendigheid weer terug.
Begin 1995 veranderde er iets. Heel de Bommelerwaard moest evacueren en dat kon ze niet bevatten. Ze werd er, zoals ze zei, tien jaar ouder van. En dat is ook zo gebleven. Ze was een week bij haar neef de pastoor in Brabant. Een prima adres, maar toch... Uit je eigen huis weg moeten, het ging allemaal veel te vlug voor haar. Ze vergat zelfs een foto van Sjun mee te nemen.
Eind 1995 werd ze ziek, zo erg, dat ze het 'H. Sacrament der Zieken' ontving. Ze knapte echter weer op en opgelucht vertelde ze later, dat ze echt had gedacht naar Sjun te zullen gaan. Maar ja. ze wou ook nog wel verder leven. In het bidprentje, dat bij de begrafenis werd uitgedeeld, staat, dat haar ziekbed een toonbeeld was van levenskracht en doorzettingsvermogen.
Ze wou niet ziek zijn en ze wou helemaal niet sterven. Het 'God beschikt' kwam een tijdlang niet over haar lippen. Ze wou grang zelf beschikken.
Ze wou grang negentig jaar worden en ze hoopte in de komende zomer haar priester-neef uit Indonesië nog te zien. En in september 1996 ging ze voor het eerst in een vliegtuig om naar Lourdes te gaan.
Het Maria-geloof was opeens weer sterk in haar geworden en ze smeekte in Lourdes om genezing. Ze ging kerk in en kerk uit, maakte alles van dichtbij mee en kwam voldaan weer terug. Maar enkele weken later lag ze weer in het ziekenhuis.
Ze knapte weer op, maar weer wat weken later begreep ze, dat ze niet beter zou worden. Ze wilde thuis sterven en liet zich door familieleden verzorgen. Ze hield de touwtjes in handen en regelde nog allerlei dingen. En het 'God beschikt' kwam weer over haar lippen. En zo heeft ze het eind gelovig afgewacht. Ze had kanker - ze heeft het woord zelf nooit uitgesproken - en is zonder pijn rustig gestorven.
Tijdens de Avondwake werd gelezen uit Job 14 en Psalm 25. Na de vrang van Job "Blijf ik vergeten of haalt u mij weer voor ogen" volgde de zekerheid van de psalmist: "Op U vertrouw ik... De Heer is goed en rechtschapen, daarom wijst Hij zondaars de weg".
We hebben Til begraven op een zonnige middag, kort na de barre kou. De pastoor heeft in de dienst veel goeds over Til gezegd. Het belangrijkste was, dat ze een groot Godsvertrouwen had en dat ze hield van mensen. Daarin heeft ze veel voor andere betekend. Je ontmoet inje leven soms bijzondere mensen. Til was er één van!