Naar opwekking
1997-05-16
Weer voorbij. Goede Pasen gehad? Tel je de dagen tot Pinksteren? Vijftig totaal, maar wie telt ze af? Met Pasen eindigt zo'n beetje het seizoen in de kerken en Pinksteren is een aardige toegift, die wordt overtroefd door het vakantiegevoel. Een aanhangsel, dat feest. In de 'westerse kerken' scoort Kerst het hoogst; in de 'oosterse kerken' Pasen. Maar Pinksteren? Scoort dit feest vooral in de evangelische en pinkstergemeenten? Of zijn wij, de kerken, ook van de partij? Wat moet je met Pinksteren?- Jaargang 41
- nummer 10
Oorspronkelijk is Pinksteren het oogstfeest in Israël. Dat is tastbaar, wanneer en zolang je in een agrarische omgeving zit. De eerstelingen van de oogst worden geofferd, opgedragen aan de Heer en dat is een feest waard. Wanneer Pinksteren dan het geboortefeest van de kerk wordt, wordt het er niet direct duidelijker op. Voor ons tenminste.
Wat moet je met 'tongen als van vuur' en 'een geluid als van een geweldige windvlaag'? De verwijzing die Petrus geeft naar de profeet Joël, helpt ook niet direct veel verder. Verstaanbaar voor de mensen destijds, die leefden bij de profeten en in de verwachting van de komst van de Messias. Maar wij? De preek van Petrus dan? En de doop van de eerste duizenden? Leuk.
Zo begon het dus, maar wat betekent dat dan nu?
In het Westen zouden we een anti-Pinksteren kunnen gaan vieren: de uitschrijving van duizenden. In de rest van de wereld gaat het weliswaar anders met de kerk, maar toch blijft ook daar nogal eens Pinksteren een vraag, meer dan een feest.
Eigenlijk te gek om los te lopen, maar ook begrijpelijk. Begrijpelijk omdat Pinksteren iets in en met ons doet; iets heel persoonlijks. Het enige 'beeld' bij dit feest is het begin van de kerk en het begin van de verkondiging van het Evangelie. Niet een duidelijk beeld. Ga maar eens na hoelang de apostelen nog bleven hangen in Jeruzalem en wat er niet nodig was om hen de stad uit te krijgen (veNolging). Wanneer de kerk een beetje zichtbaar wordt (het boek Handelingen), dan is het nog allemaal maar klein en nietig. Toch zei Jezus: "Jullie zullen kracht ontvangen wanneer de heilige Geest over je komt". In Jeruzalem al wordt dat zichtbaar. Een lamme gaat springend en juichend over het tempel plein. Petrus raakt op won derlijke manier uit de gevangenis en "dagelijks voegde de Heer toe..."
Je zou, wanneer we het hebben over de Heilige Geest, tenminste op twee aspecten van zijn bezigheid kunnen letten.
Een soort 'buitenkant' en 'binnenkant'.
De buitenkant is wat direct zichtbaar wordt. Er gebeuren, nu door middel van de apostelen, wonderen en de kerk begint en blijft aantrekken en dus groeien. Eerst in Jeruzalem en vandaaruit steeds verder. Dat is allemaal zichtbaar.
Maar het is alleen maar zichtbaar, doordat er iets gebeurt met mensen. En dat is mijns inziens het beslissende: wat er met de mensen gebeurt.
Dat God door zijn Geest werkt en deze wereld bij elkaar houdt is belangrijk. Dat Hij door zijn Geest wellicht zelfs werkt in andere godsdiensten is mogelijk. Dat de kerk bestaat en wereldwijd groeit is een wonder in onze ogen en een stevige klus voor de mensen in de rest van de wereld, waar dat allemaal gebeurt.
Maar wij? Na Pasen? Op weg naar Pinksteren? Waar is onze kracht? Hoe zit het met de gaven van de Geest in ons midden? En de vrucht? Waarom verlangen zoveel mensen naar een diepere dimensie van hun geloof? Waarom ontdekken zoveel mensen die mogelijkheid van een intenser geloven en beleven niet in hun eigen kerk?
Dit wordt dus een serie: van Pasen naar Pinksteren; van Opstanding naar opgewekt geloven.
Aldus Ds. Pieter Boomsma in zijn rubriek: 'Stappen in geloof' in het 'Centraal Weekblad'. Het is goed en zelfs vereist zich op en rondom het Pinksterfeest te bezinnen op de reikwijdte en het effect van het Pinkstergebeuren in de wereld. Maar terecht wordt erop gewezen, dat het in de eerste plaats tot een doorbraak moet komen in ons hart.
De begeleidende tekenen op de Pinksterdag fungeerden als beierende kerkklokken.
Ze riepen de mensen naar de samenkomst toe, opdat zij zich zouden spitsen op de verkondiging van het Pinksterevangelie. Want daarom ging het! En het kan heus geen kwaad zich af te vragen hoe vandaag eventueel de gaven van de Geest een plaats kunnen hebben binnen de kerk als wij maar niet vergeten, dat het ten diepste gaat om de vrucht (enkelvoud) van de Geest, zie Galaten 5:22. Daarbij komt, dat de Geest nooit gesloten deuren intrapt. Hij forceert niet. Hij klopt aan en vraagt om toelating tot het centrum van ons bestaan. En wat er bij een positieve reactie dan gaat gebeuren valt niet in woorden uit te drukken. Dan krijg je weet van opgewekt geloven en ervaar je hoezeer Pinksteren alles te maken heeft met Pasen!