Hulpverlening aan christenen in Hongarije en Roemenië
1996-01-26
Voor de 27ste keer hadden we in het najaar ’95 onze jaarlijkse bijeenkomst als hulpverleners aan Hongaarse christenen. Het is altijd fijn om oude bekenden, de jaar in jaar uit komen, weer te zien. Ook prettig om weer nieuwe gezichten te ontdekken. Het is ook nodig dat er telkens anderen bijkomen. Want als ouderen zich langzaam moeten terugtrekken, is er weer nieuw bloed nodig. Enthousiaste mensen, die wat over hebben voor dit werk: tijd, geld en moeite. Over moeiten, maar ook zegeningen werden ervaringen uitgewisseld.- Jaargang 40
- nummer 2
Het is de Stichting S.B.C. (Steun Buitenlandse Christenen) die deze bijeenkomst elk jaar weer organiseert binnen de Nederlands Geref. Kerken. Maar het is een open vergadering; ook van andere kerken is men welkom. Dit jaar waren er verscheidene broeders en zusters van de Chr. Geref. Kerken aanwezig.
Ook dit jaar werd het meest over de toestand in Roemenië gesproken.
Iedereen had gehoopt, dat na de omwenteling van eind 1989 de toestand wel gauw zou verbeteren. Maar nee, dat is bitter tegengevallen. Onze hulp is nog hard nodig!
Er wordt gelukkig ook veel gedaan. De meeste contacten vanuit de Nederlandse kerken zijn met de Hongaarse kerken in Roemenië, in Transsylvanië.
De banden daarmee zijn al eeuwen oud.
We spraken over de etnische tegenstellingen tussen Roemenen en Hongaren.
Als in een dorp de bevolking gemengd is, hoe gaat het dan met de hulpverlening?
En wat voor hulp kun je het beste geven? De ervaring heeft geleerd, dat eerst een goede relatie moet worden opgebouwd.
Men moet elkaar goed leren kennen.
We zijn kinderen van één Vader; dat bindt ons samen. Maar hun cultuur, hun denkwijze en gewoonten zijn anders.
Het kost tijd daar in te komen. Maar dan merk je dat het contact naar beide kanten zegenrijk kan werken. Als we zien hoe rijk we in materieel opzicht zijn in vergelijking met hen, dan willen we toch zeker delen van onze overvloed!
Op deze jaarlijkse vergadering komen ook telkens de problemen ter sprake van het vervoer van goederen en de daarvoor benodigde papieren. Soms wordt er ook geholpen bij het opzetten van een bedrijfje, al kost dat laatste veel moeite, want de bureaucratie is groot.
Ook op agrarisch gebied wordt steun gegeven.
Een Hongaarse predikant, voor studie in Nederland en nu ook in deze bijeenkomst aanwezig, vroeg aandacht voor de moeilijke positie van de gepensioneerde predikanten en predikantsweduwen.
Van 10 tot 20 gulden per maand moeten ze rondkomen. Er zal gepoogd worden de hulp aan deze groep te coördineren. (Meer inlichtingen hierover te verkrijgen onder tel nr. 0183-504588.)
Er werd ook verslag gedaan van een groep mensen die aan een vakantiebijbeischooi in Roemenië hebben meegeholpen. Er kwamen wel 300 kinderen.
Hoe moeilijk het is de oudere generatie, die onder het communisme is opgegroeid, met het Evangelie te bereiken, des te beter zijn de kinderen aanspreekbaar.
Wie weet zijn er in onze kerken meer jongeren te vinden die aan zoiets willen meewerken. (Inlichtingen: tel. 0321-317506.) Over lectuur in de Hongaarse taal is ook informatie voorhanden. Verwezen werd naar het SBC Info-bulletin dat tweemaal per jaar verschijnt. Daar staan ook allerlei practische tips in en de laatste nieuwtjes. Men wordt verzocht om vooral nieuwe ontwikkelingen en goede tips door te geven (tel. 055-5211624).
Er is een lijst gemaakt van alle tot nu toe bekende plaatsen waar vanuit Nederland hulp wordt gegeven in Roemenië.
Hartverwarmend hoe lang die lijst al is. Maar er zijn nog meer mogelijkheden!
Zo konden we elkaar in een fijne sfeer bemoedigen om door te gaan met dit broodnodige werk.
Namens het bestuur van SBC,
C.H. Rijken van Olst