Singapore: het Antiochië van Azië?!
1996-02-23
Een jaartje geleden werd er in Nederland veel negatiefs gepubliceerd over de Aziatische stadsstaat. Singapore naar aanleiding van de Nederlandse drugshandelaar Johannes van Damme. Wellicht hebt u eveneens gehoord van de vier stokslagen die een Amerikaanse puber, Micheal Fay, er kreeg nadat hij moedwillig auto’s en verkeersborden vernield had. Met straffen is men in Singapore dus niet zachtzinnig of zuinig. Zelf voor het weggooien van rommel op straat, voor eten in de metro, of voor het niet doortrekken van een toilet kun je fikse boetes oplopen.- Jaargang 40
- nummer 4
Wederzijdse vooroordelen
Door dit soort geruchtmakende feiten geeft deze nog jonge natie met haar drie miljoen inwoners de meesten van ons een onsympathieke indruk. De Singaporeaanse regering wordt hier vaak gekenschetst als dictatoriaal en het rechtstelsel als genadeloos, terwijl de samenleving als geheel als een gediciplineerde politiestaat wordt gekarakteriseerd.
Nu hebben wij het afgelopen jaar in Singapore gewerkt en gewoond op het internationale hoofdkwartier van onze zendingsorganisatie, de Overseas Missionary Fellowship (OZG = Overzeese Zendings Gemeenschap in Nederland). We troffen in Singapore een soortgelijke eenzijdige visie aan ten aanzien van Nederland. Veel Singaporeanen zien ons land als de koploper van de 'morele ineenstorting' in de westerse landen. Onze samenleving wordt meestal afgeschilderd als een losbandig, immoreel zaakje, waarin de doorgeslagen vrijheid van het individu vele slachtoffers maakt, vooral onder de zwakkeren (zoals de ouderen en de verslaafden).
Overeenkomsten tussen Nederland en Singapore
De werkelijkheid is meestal genuanceerder dan eenzijdige karikaturen!
Als Nederlandse inwoners van Singapore ervoeren we het leven daar als bijzonder aangenaam. Niet voor niets trekt dit kleine staatje per jaar meer dan 6 miljoen toeristen aan. Het is één van de mooiste, schoonste, veiligste, modernste en meest efficiënte landen ter wereld! In tegenstelling tot steden met grote armoede en verkeerschaos elders in Azië, is het moderne Singapore onvoorstelbaar welvarend en uitstekend georganiseerd.
Qua nijverheid, vakbekwaamheid en produktiviteit scoorde de bevolking van Singapore de afgelopen tien jaar zelfs hoger dan Japan en vele Westerse landen. De regering heeft daardoor altijd een begrotingsoverschot, dat fors geïnvesteerd wordt in de omringende markten van landen als Indonesië, China, Vietnam en Maleisië.
Als we u nu eens even zouden kunnen meenemen naar het zeer luxueuze vliegveld van Singapore, voor een rondrit je door het centrum met de prachtigste kantoorgebouwen en schitterende winkelpaleizen, langs de brede boulevards waar overal tropi sche planten en orchideeën staan te pronken, en tenslotte eventjes het mooie ondergrondse metronet in, waar elke twee minuten treinen in elke richting vertrekken ... als u het allemaal eens kon ervaren, dan zou u zich verbaasd afvragen, hoe zoiets mogelijk is in Azië, in een derde-wereldland waar tijdens de zestiger jaren sloppenwijken en verpaupering nog het stadsbeeld bepaalden.
Nadat de Chinese bevolking van Singapore in 1965 onafhankelijk werd van Maleisië, heeft het een enorm snelle economische ontwikkeling doorgemaakt.
Daardoor lijkt Singapore nu meer op Nederland dan we vaak denken.
Beide landen zijn relatief klein, maar hebben toch een grote regionale invloed als doorvoer- en overslaggebied.
Onze Rotterdamse haven, de 'poort van Europa', wordt als grootste haven ter wereld geducht bedreigd door de groeiende omvang van de Singaporeaanse haven, die steeds meer als de 'poort van Azië' gezien wordt.
Door onze reputatie als tussenhandelaars worden wij Nederlanders wel eens de 'Chinezen van Europa' genoemd. Net als Singapore moeten we het hebben van de effectieve dienstverlening en doorvoerhandel, omdat we zelf weinig natuurlijke grondstoffen of toeristische trekpleisters bezitten.
Nijverheid, properheid en effectiviteit zijn van oudsher gezonde Hollandse maatstaven. Deze waarden staan ook hoog in het vaandel van het moderne Singapore.
En tenslotte weerspiegelt de toenemende pluralistische samenstelling van onze bevolking met haar vele gastarbeiders en asielzoekers, de veelkleurige samenleving in Singapore waar duizenden Indiase, Maleise en Indonesische arbeiders en tienduizenden Filippijnse dienstmeisjes de lager betaalde hand- en spandiensten verrichten.
Verschillen tussen Singapore en Nederland
Volgens recente kranteberichten heeft de Nederlandse douane de laatste jaren honderdduizenden kilo's drugs ongestoord ons land binnen laten komen. De miserabele dood van vele verslaafde junkies in onze steden haalt ondertussen niet eens de krant meer omdat het al te vaak voorkomt.
Tegen zo'n beleid steekt het strenge Singaporeaanse drugsbeleid wel erg af. Reizigers richting Singapore worden er met vette letters voor gewaarschuwd dat op drugshandel zonder meer de doodstraf staat. Van Damme is één van de meer dan negentig drugshandelaars die sinds 1975 in Singapore zijn opgehangen. Zo beschermt Singapore haar kinderen (toekomstige slachtoffers) door ongenadig op te treden tegen gewetenloze, geldgrage drugsbazen.
Maar waar wij te tolerant zijn, slaat men in Singapore wellicht door in de vergaande controle op individueel (wan)gedrag. Anti-sociale uitspattingen zoals diefstallen, vernielingen, verkrachtingen en luiheid worden met ijzeren hand aangepakt. Zodoende komen berovingen in Singapore vrijwel niet voor, en kunnen aantrekkelijke jonge dames gerust 's avonds alleen een ommetje over straat en zelfs door het park maken. Je fiets of auto kun je ook met een gerust hart op een eenzaam plekje parkeren.
En anders dan in onze verzorgingsstaat, hoeft iemand die niet wil werken ook niet te rekenen op een uitkering.
Wie hard en trouw werkt wordt daarentegen beloond; sterke familiebanden gestimuleerd; respect voor orde en gezag voorondersteld, en zaken als spaarzaamheid en spaarzin actief aangemoedigd. Jeugdclubs in scholen en kerken zijn vaak toonbeelden van orde en discipline, iets waar veel Nederlandse predikanten en godsdienstleraren slechts van kunnen dromen.
Lee Kuan Yew is de Senior Minister die van 1959 tot 1990 premier was, en die Singapore eerst de onafhankelijkheid en daarna de huidige gouden eeuw binnenloodste. Zijn stokpaardje is, dat de Westerse landen uit het gareel van orde en fatsoen zijn geraakt door te veel nadruk te leggen op de rechten van het individu. In zijn visie en beleid zijn rechten en verantwoordelijkheden aan elkaar vastgekoppeld, en gaat het collectieve belang boven de individuele vrijheid.
Uiteraard heeft dat ook zijn keerzijdes: films, video's en buitenlandse publikaties staan onder censuur, en plaatselijke journalisten en oppositievoerders kunnen niet onbeperkt het regeringsbeleid bekritiseren. Daarnaast legt de drang naar discipline, orde en perfectie een enorme prestatiedruk op het onderwijs. Veel Singaporeaanse kinderen komen na hun vierde levensjaar nauwelijks buitenshuis om te spelen, omdat er altijd geleerd moet worden.
Ook worden goedkope arbeidskrachten uit het buitenland uitgebuit en bij ziekte of ongeluk soms genadeloos aan de kant gezet.
En toch is er ook veel positiefs en gezonds in de Singaporeaanse samenleving. Je proeft er de heilzame vruchten van traditionale normen als spaarzin, nijverheid, discipline, verantwoordelijkheidsbesef, en een gezond respect voor orde en gezag. Men heeft weinig behoefte aan alternatieve samenlevingsvormen omdat de eigen familie- en gezinskring als de basiscel van de maatschappij wordt hooggehouden.
In Singapore stoelen zulke zaken op de onderliggende levensfilosofie van de Chinese wijsgeer Confucius.
Bij ons zijn het idealen die verwant zijnt aan onze Calvinistische erfenis, en waar we tegenwoordig door de voortgaande secularisatie steeds meer het zicht op verliezen.
Voor de kerken is het Singaporeaanse klimaat blijkbaar gunstiger.
De groei van de kerken in Singapore
Binnen de bevolking van Singapore is 78% van Chinese afkomst, en daarmee zijn de meeste mensen van huis uit Boeddhistisch of Taoistisch. Eén van de belangrijkste pijlers onder deze Chinese godsdiensten is de verering van voorouders. De verbondenheid met en verantwoordelijkheid ten opzichte van familieleden, zelfs over het graf heen, geven een sterk sociaal, collectief bewustzijn. Toch spreekt de Chinese godsdienst met haar dagelijkse wierookoffers aan de vooroudergeesten, en de beeldendienst in de afgodentempels, de jonge, moderne generatie niet meer aan.
Gedurende de economische vooruitgang van de laatste 20 jaar hebben vele Boeddistische en Taoistische jongeren de traditionele godsdienst verlaten in ruil voor het Christendom of het Atheïsme. Als gevolg hiervan zijn de Christelijke kerken snel gegroeid. In 1970 noemde nog geen 2% van de bevolking zich christelijk, maar nu is dat al zo'n 15%! Is het niet geweldig dat er in onze tijd ook zulke dingen gebeuren! Onder Singaporeaanse jongelui is het zelfs een populaire zaak om christen te zijn, en de meeste kerken zitten zodoende vol jonge mensen.
Vooral onder studenten is er grote belangstelling voor het Evangelie: 41% van alle universiteitsstudenten, en zelfs meer dan 70% van alle medische studenten is christen. Juist de intellectuele toplaag van de maatschappij staat zeer open voor het Christelijk geloof. Singaporeaanse kerkleiders bidden en werken er voor dat in het jaar 2000 30% van de bevolking christen zal zijn.
We kunnen met hen meebidden, opdat de huidige opwekking onder Singaporeaanse jongeren een doorgaande beweging wordt, die ook in de omliggende Aziatische landen z'n vruchten afwerpt. Naast vele multinationals hebben ook verscheidene zendingsorganisaties hun internationale hoofdkantoren in het effectieve Singapore gevestigd. De enorme economische groei en strategische ligging van deze 'poort van Azië' kunnen van grote invloed zijn voor de groei van Gods Koninkrijk onder de omringende miljoenen bewoners van Azië, waar nu al meer dan 55% van de wereldbevolking woont.
lDe welvarende, jonge kerk die in onze dagen juist onder de intellectuele toplaag van de Singaporeaanse samenleving ontstaat, kan door haar daadkracht en creativiteit vele anderen tot Christus leiden. Singapore heeft groot potentieel als zendingsbasis: een modern Antiochië. Paulus bedreef zijn zendingsarbeid met de gemeente te Antiochië als vaste thuisbasis. In onze tijd ontwikkelen de kerken in Singapore zich als een soortgelijk regionaal zendingscentrum.
Ondertussen dienen we ons als Nederlandse christenen af te vragen, waardoor de Singaporeaanse samenleving een zoveel vruchtbaarder voedingsbodem voor het evangeliezaad in jongerenharten blijkt te zijn, dan onze eigen Nederlandse samenleving. En misschien moeten we onze visie op en ons oordeel over de samenleving van Singapore daardoor ook wel wat naar boven toe bijstellen.