Niet door geweld maar door Geest (10)
1996-08-09
Jesua had het goed gezien: onder de mensen die Modeïn uitvluchtten en de bergen introkken, was ook Mattanja.- Jaargang 40
- nummer 16
Even was er een schok van blijdschap door de vader heengegaan: zijn zoon leefde nog!
Hoe dat mogelijk was wist hij niet, kon hij ook niet weten, maar een feit was het. Maar groter was het gevoel van pijn en teleurstelling dat zich van hem meester maakte.
Mattanja veronachtzaamde de lessen van zijn vader en ging achter priester Matathias aan. Matathias, die de weg van het geweld verkoos boven de weg van het geduld. En Jesua begreep dat geweld slechts zou leiden tot meer geweld. En dat alleen het geloof en het geduld der heiligen de wereld zouden overwinnen. Mattanja had hard moeten werken, de afgelopen dagen.
Hij had ook veel geleerd. Ieder ogenblik dat de jongens die de moordpartij hadden overleefd, kans zagen om éven met elkaar te praten, práátten zij ook met elkaar - hartstochtelijk zoals joodse jongens dat kunnen doen. Eén ding hadden al die gesprekken in elk geval opgeleverd: de overtuiging dat het laffe verraad van de Syriërs gewroken moest worden.
Gewroken moesten worden het onschuldige bloed van hun leeftijdgenoten en het diepe verdriet van hun vaders en moeders. Maar gewroken moesten worden vooral de schande het volk Israël aangedaan en de smaad die Jahweh zelf hierdoor had ondervonden.
Wat er moest gebeuren en hoe, wisten de jongens zelf niet. Maar over één ding waren ze het eens: wie de kans schoon zag, moest aan de greep van de Syriërs ontvluchten. En zij beloofden elkaar plechtig dat ze, als ze vrij zouden zijn, de vijand te vuur en te zwaard zouden bestrijden. Voor Mattanja deed zich al gauw een gelegenheid voor.
Hun commandant kreeg opdracht om in de dorpen van Juda de godsdienstige maatregelen van de koning bekend te maken. En hij vroeg de jongens of één van hen in het bergland de weg kon wijzen. Natuurlijk kon Mattanja dit: hij had het gebied zó vaak met zijn vader doorkruist!
Misschien kwamen ze wel in de buurt van Modeïn, misschien kon hij zijn vader een teken van leven geven! De commandant vermoedde wel waarom de jongen zo bereidwillig was om hem de weg te wijzen, maar hij had geen keus. En bovendien verloor hij zijn waardevolle gids geen ogenblik uit het oog. Tijdens de volksvergadering in Modeïn moest de jongen in de buurt van de commandant blijven.
Toen deze zijn mededelingen had gedaan en de eisen van de koning had bekendgemaakt, toen er eerst verwarring en daarna algehele opschudding onder het publiek ontstond, toen bovendien de commandant en de Jood die hem zijn diensten had aangeboden door Matathias waren gedood - ontstond er zo'n verwarring onder de soldaten dat ze Mattanja éven uit het oog verloren en aan zijn lot overlieten.
Van dit ogenblik maakte de jongen gebruik om er bliksemsnel vandoor te gaan, in de richting van zijn vader.
Deze had zijn zoon niet kunnen zien, maar Mattanja zijn vader wel. Toen klonk opeens de kreet van priester Matathias: ,,wie liever vrij is onder de blote hemel dan slaaf in zijn eigen huis, die volge mij!"
En Mattanja dacht aan de gesprekken met zijn lotgenoten in Jeruzalem en aan de belofte die zij elkaar hadden gedaan.
En voor hij zelf goed door had wat hij deed, vluchtte hij met de priester mee de bergen in.