Vrouw-zijn
1996-05-17
Op bezoek bij een opgewekte oude dame, neemt het tamelijk lichtvoetige gesprek een onverwachte wending.- Jaargang 40
- nummer 10
"Wij vrouwen hebben van die moeilijke periodes in ons leven, vindt u ook niet, mevrouw? Er zijn van die dagen dat je niets kunt hebben.
Dan moet niemand iets tegen je zeggen want dan is het mis.
Mijn man heeft ermee leren omgaan.
Och, dominee, u bent ook maar een man, weet u veel hoe wij ons voelen?
Jullie hebben dat gewoon niet. Nou ja, misschien een beetje, maar bij ons komt het steeds maar weer terug, en dat is best zwaar."
Ik kijk vlug even naar Koos, die tegenover mij zit. Hij knikt instemmend en ik weet wat hij denkt. Want hij heeft er ook mee leren omgaan. Maar wist je vroeger veel? Je had onverklaarbare depressieve gevoelens. Ik kreeg zelf door waarom het met een zekere regelmaat terugkeerde. Hormonen kunnen gekke dingen met je doen. Pas de laatste jaren lees je daar veel over en dan krijgen die gevoelens een plaats. Het is verklaarbaar.
Als je weet hoe het komt en dat je niet de enige bent die zo gek in mekaar zit, dan kun je ermee leven.
Ik ben altijd maar dankbaar dat Marcus 5:25-34 in de bijbel staat. Want volgens mij valt onder die noemer alles wat vrouwen op dat gebied moeten meemaken.
Je kunt als man nog zo'n goede psycholoog of gynaecoloog zijn, je weet niet wat een vrouw echt voelt. Het is goed, dat je op dit punt nou juist tegen de Here Jezus niet hoeft te zeggen: "Och, Heer, u bent ook maar een man, weet u veel hoe ik me voel?" Jaren geleden heb ik er dit eens over opgeschreven:
Het is een depressie
- vrouwen hebben dat vaak -
Here Jezus
u bent mens geweest
- maar geen vrouw -
toch heeft u vrouwen genezen
dan weet u ook wel
wat het is
vrouw te zijn.