Caroline
1996-11-15
Op 25 juni 1993 werden in de binnenstad van Haarlem Caroline en haar vriend door een onder invloed rijdende automobilist geschept. Beiden overleden kort daarna. Ik heb Caroline wel eens gezien, haar ouders ken ik goed. Het verwerken van verdriet is moeilijk. De moeder zette haar gedachten op papier en zo ontstond er een bundel1je, dat het lezen en overdenken waard is. Ik ga het boe/ge niet bespreken. Dan zou ik hier en daar een kritische opmerking moeten maken en dat wil ik niet. Daar is het geheel te fijn voor. Ik geef gewoon wat door.- Jaargang 40
- nummer 23
"Een zomer, die geen zomer was
ging aan mij voorbij
een zomer die zo donker was
lieve dochter mij
Een gat in mijn herinnering
door een wond zo diep geslagen
mijn dochter is niet meer
verdriet, zo zwaar te dragen"
Caroline werd 25 jaar. Ze hield veel van kinderen en wilde graag zelf moeder worden. Haar moeder richtte de Stichting Het Caroline Kinderonds op, waaruit ondersteuning aan kinderen wordt verleend. Maar:
"Een ongekend verlangen zwelt
zwelt op uit het diepst van mijn ziel
de pijn die liefde voelen laat
en die mijn lijf te buiten gaat
zwelt op uit het diepst van mijn ziel
mijn heimwee is zo groot"
Mensen kunnen vaak weinig troost bieden.
Daarom:
"Zeg niet wat goed is
in nietszeggende woorden
maar laat mij mijn eigen stem verstaan
laat mij in mijn eigen 'tuintje' blijven
laat mij dit verzorgen zoals ik dat wa
laat mij zoeken, laat mij zaaien
laat mij koesteren wat ik wa
laat mij
de enige troost die jij mij kunt geven
of ga een eindje met mij mee op weg... "
Mee op weg gaan met een ander. Dat is navolging van God.
(f 25,- naar banknummer 46.26.22.142 t.n.v. Stichting Het Caroline Kinderfonds te Heusden onder vermelding 'gedichtenbundel'.)