"Wij zijn het normale leven dat even bij hen binnenkomt"
1996-12-27
Als ik eenmaal weer in de trein zit, vraag ik me af of het gewone leven nog wel werkelijk bestaat.- Jaargang 40
- nummer 26
Kan een avondje in de buurt van station Hollands Spoor je dat zo snel doen vergeten? Mijn gedachten gaan naar de vrouwen die ik vanavond voor het eerst en waarschijnlijk ook voor het laatst heb ontmoet. Vrouwen zoals ik, maar met net een beetje minder geluk ...
De stad raast en tiert. Het is nog maar 19.00 uur en de rust lijkt niet te willen komen. Mensen haasten zich over de trottoirs, trammen bellen en auto's trekken op. De shoarmazaak is nog maar net open. Eenjongeman,geen indrukwekkend postuur, bril en tas, komt binnen en schuift aan bij een tafel waar al drie vrouwen een tijdje zitten te wachten. Roerend in een kop koffie zijn ze al snel in een gesprek verdiept. Gerda, Anje, Diederike en dominee Peter Strating bespreken de stand van zaken rond 'hun' prostituees: de vrouwen waar zij zich om bekommeren. "Victoria wil, geloof ik, wel mee naar de kerk".
Verstaanbaar
In de straat is het nog rustig. Dat zal straks zeker veranderen. Langzaam maar zeker kleurt het lichtschijnsel uit de etalages de voorbijgangers bloedrood. De Haagse prostituees beginnen aan hun werkdag. Ook Andrea klimt weer op haar barkruk in de etalage. Als ze dominee Peter en Diederike ziet, groet ze hen vanachter haar raam. Vervolgens snelt ze naar de deur en trekt die open: een kleine vrouw, met kort blond haar en door make-up en zorgen omrande ogen.
Met een jas over haar 'werktenue' gaat ze ons voor naar de keuken om te praten. Praten en luisteren: dat doen dominee Strating en zijn medewerksters veel. Sinds enkele jaren bekommert de predikant uit Katwijk zich om de vrouwen in de Haagse prostitutie. Tijdens zijn studententijd zag hij de mannen die de vrouwen bezochten en sprak hen aan.
Langzaam maar zeker heeft het werk zich nu verplaatst naar de prostituees. Om zich verstaanbaar te kunnen maken, had Strating een tolk nodig en zo kwamen de eerste medewerksters: vrouwen die Frans, Portugees en Spaans spraken. Gerda denkt diep na als ik haar vraag wat ze kan doen voor de prostituees die meestal uit het buitenland komen: "Wij bieden ze hoop: hoop op een normaal leven. Wij zijn het normale leven dat even bij hen binnenkomt. Van daaruit proberen wij ze te laten zien dat er ook een relatie met God mogelijk is, dat er vergeving en terugkeer mogelijk is". Strating en zijn medewerksters opereren nu onder de naam 'Stichting De Haven'.
Gouden bergen
Op weg naar de keuken komen we in de hal Gladys tegen, de huisgenoot van Andrea. Voor haar uit loopt een man. Ze doet haar klant uitgeleide en even later voegt ze zich bij Andrea in de keuken. Er hangt een lucht van eten en schoonmaakmiddel. Het is er dan ook schoon. Vanuit het voorkamertje klinkt muziek door: over liefde waar de ene vrolijk van wordt en de ander treurig ... Als illustratie, alsof we dat nog niet wisten. Op deze plek ga je je afvragen wat liefde is. Andrea is een goede bekende van Diederike. In rad spaans staan ze te praten. Diederike leest een psalm en Andrea luistert. Ze vertelt dat ze de vorige keer erg verdrietig was omdat ze door iemand was uitgebuit. Daar bidden we voor. Gladys is een nieuweling in dit huis. Ze krijgt een bijbel van 'Pastor Peter'. Ze kent in ieder geval psalm 27 al uit haar hoofd ....
De meeste prostituees zijn gelovige vrouwen. Dat is moeilijk te rijmen met het werk wat ze hier doen. Maar, zoals een meisje van twintig vertwijfeld opmerkt: "We kunnen toch niet anders". En dat is waar. De meeste vrouwen komen hier omdat hen gouden bergen zijn beloofd. In Nederland kun je makkelijk en goed betaalbaar werk krijgen. In landen waar de armoede groot is, heeft de bevolking weinig keus. Een andere grote groep vrouwen is hun vaderland ontvlucht vanwege oorlog en geweld. Vrouwenhandelaars beloven hen een nieuw bestaan in Nederland. Ze betalen de overtocht en vervolgens worden vrouwen in de prostitutie gedwongen om de enorme schulden. Bovendien wordt hun paspoort afgenomen. Een derde groep vrouwen wordt gevraagd even een pakketje naar Nederland te brengen. Als drugkoerier belanden ze in de prostitutiewereld.
Knuffels
Vooral de psalmen 23 en 91 zijn bij deze vrouwen erg favoriet. Als het gesprek te lang duurt, verdwijnt Gladys weer naar de slaapkamer. Daar maakt ze met snelle bewegingen en rinkelende sieraden het bed op voor de volgende klant.
Een paar deuren verder vinden we Carmen: een Colombiaanse tussen de 40 en 50 jaar. Ze staat in een etalage met heel veel deuren en heel veel vrouwen. Eenmaal binnen wurmen we ons tussen de vrouwen en parfumluchten door naar de slaapkamer: een anderhalf-persoons bed, een spiegel, knuffels, 2 witte tuinstoelen, een wasbak en twee waxinelichtjes voor wat prentjes van Jezus: voor haar 2 dochtertjes, vertelt ze. Carmen zit met een dringende vraag.
Een van haar collega's meent dat je God niet kunt loven als je dit werk doet. Carmen denkt van wel. Wat vindt 'Pastor Peter' daarvan? Een moeilijke vraag om niet gewetenloos en veroordelend te beantwoorden. "Ik denk dat dat wel kan, maar wees wel eerlijk tegenover God. God luistert, maar hij keurt je werk niet goed". Ja, dat snapt ze wel.
Behalve geestelijke nood is er ook genoeg lichamelijke nood onder de prostituees. Als wij pijn hebben, maken we een afspraak met de dokter. Bij deze vrouwen gaat dat niet zo makkelijk. Vaak zijn ze hier illegaal en meestal spreken ze de taal niet. Carmen vertelt over een gezwel dat bij haar ontdekt was. Hij blijkt nu gelukkig goedaardig te zijn, maar ze heeft er wel last van. Ze gaat binnenkort bovendien drie maanden terug naar Colombia om haar dochters te zien. Die wonen nu bij haar moeder.
Stripverhaal
Buiten is het inmiddels een stuk drukker. Het is half tien 's avonds. "Ja, ik ben nu in Den Haag", meldt een voorbijganger door zijn autotelefoon. Er zijn mannen die de hele nacht door de straat heen en weer lopen. Een politieauto passeert stapvoets. De vrouwen zijn erg kwetsbaar en het zal niet de eerste keer zijn dat een klant een prostituee mishandelt omdat hij impotent is en zij geld blijft vragen ... Vrouwen tikken dringend op het raam om aandacht te trekken, anderen maken zich op of zitten even gezellig bij elkaar. We worden ingehaald door Elsie. Of we nog een Nieuw Testament voor haar hebben. Die blijken helaas op te zijn. Wel hebben we nog een complete bijbel en dezelfde bijbel in stripverhaal.
Die krijgt ze mee. Het geloof is voor deze vrouwen nog de moeite waard om achter na te rennen. Het is werkelijk de laatste strohalm in een wereld waar hen niets is overgebleven.
Het werk van 'Pastor Peter' is ondergebracht in Stichting De Haven. De Stichting wil vrouwen helpen bij het herstellen van hun relatie met God. Bovendien wordt er praktisch hulp geboden en kan de Stichting vrouwen helpen om uit de prostitutie te komen. Ze moeten het echter wel zelf willen. Ze zijn echter altijd welkom in het aanloophuis.
Daar wordt ook op een zondag per maand een kerkdienst gehouden. Om met dit werk door te kunnen gaan, is Stichting De Haven toe aan een nieuw onderkomen. Dat kost echter geld. Wilt u helpen dit werk voort te zetten, dan kunt u uw gift storten op girorekening 7361219 ten name van Stichting De Haven, Rijswijk.