Persschouw
1995-01-27
Goede kritiek noodzakelijk- Jaargang 39
- nummer 2
Een en ander betekent uiteraard wel, dat het oefenen van goede kritiek en dat ook nog op goede wijze ontzettend moeilijk is. Vaak beginnen we er daarom maar niet aan of we uiten onze kritiek alleen maar tegenover hen, van wie we van tevoren weten of denken dat zij het wel met ons eens zullen zijn. Maar een echte confrontatie van gedachten vindt er dan natuurlijk niet plaats. En die hoort er juist binnen de kerk wel te zijn. Want het bijzondere van de kerk is, dat zij niet in de eerste plaats gevormd wordt door mensen maar door God. Mensen zoeken gelijkgezinden op. Dat is het gemakkelijkste. Het kost de minste moeite. Maar God zet zeer verschillende mensen met zeer verschillende achtergronden heel gewoon naast elkaar in één gemeenschap. Wel één in het ware geloof, maar niet gelijkdenkend wat betreft allerlei meningen die er over allerlei onderwerpen maar te bedenken zijn. Uiteindelijk is er toch ook geen mens gelijk! Zo zien we in de kerk ook al iets van de nieuwe mensheid.
De kerk is geen club van mensen die het zo knus en gezellig hebben met elkaar en het in alle opzichten zo heerlijk eens zijn met elkaar. Als je de kerk zo wilt hebben, wordt de kerk tot een secte. Een secte houdt zich ook om bijzaken afzijdig van de kerk. In de kerk moet de nieuwe mensheid kunnen worden gezien en die nieuwe mensheid is rijk gevarieerd.
Daarom moeten we elkaar serieus nemen. Laten we in elk geval eerst eens vragen, waarom iemand iets zo doet. En laten we de tijd nemen om over zijn of haar argumenten na te denken. We zouden er misschien nog van kunnen leren.
En als hij of zij het inderdaad bij het verkeerde eind heeft, moet het toch mogelijk zijn om met bijbelse gronden die ander aan te spreken en wellicht zelfs nog te overtuigen? Met het vaste Woord van God is er nooit reden tot paniek! Wij hebben intussen het Kerstfeest gevierd. De Zoon van God werd een nietig mensenkind en droeg in een gebroken wereld een straf, die Hijzelf niet had verdiend. Als er Eén Zich onbehagelijk zou moeten voelen, dan zeker Hij. Maar Hij wilde dit doen. En als wij ons door zijn Geest laten beheersen, zijn wij tot veel in staat.
"Helpt gij, die gééstelijk zijt, elkaar terecht, in een geest van wijze zachtmoedigheid."
Zachtmoedig, dat is het tegenovergestelde van agressief. En wie staat er nu nooit aan verleidingen bloot. Dan is het toch ook prachtig, als iemand je op een wijze manier terecht helpt?
Dit is het slot van een artikel, getiteld: 'Kritiek in de kerk', dat wij tegenkwamen in de: 'Gereformeerde Kerkbode voor Groningen, Friesland en Drenthe'.
Het is van de hand van Ds. T.S. Huttenga, (vrijgemaakt) gereformeerd predikant te Groningen-West. Het is goed, dat deze scribent de kritische vinger legt bij de klubgeest, die je soms in de kerk ontdekt. Waar mensen binnen de gemeente van Christus een klub vormen, verschraalt de kommunikatie tot een gemeenschap van SOMMIGE heiligen! De broeders en zusters, die niet tot de klub behoren, kunnen in doorsnee hoogstens op een sekundaire belangstelling rekenen. De vrienden en vriendinnen gaan voor. Zo openbaart zich een sektarisch element in het kerkelijke samenleven. Maar het werkt verwoestend! Kijk maar naar wat de apostel Paulus schrijft in 1 Cor. 3:1-9. God geve ons allen het rechte zicht op zijn bouwwerk! /-fet vertoont een geheel eigen stijl. Alleen wie dat in de gaten heeft gekregen zal als gezegend mens anderen tot zegen kunnen zijn, tot eer van God, onze Schepper-Vader.
Enschede, O. Mooiweer