Van huis uit

1995-04-21
  • Jaargang 39
  • nummer 8
Macho-merel en zijn vrouwtje
Vanmorgen heb ik me tranen zitten lachen om een stel merels in onze tuin. Wij hebben een vogeldrinkbakje vlak voor ons raam. In de kamer, lui op de bank gezeten, hebben we zo al heel wat vermakelijke taferelen voor onze ogen zien afspelen.
Merels en mussen zitten het liefst bij het bakje waarbij de merels het onbekommerst en uitbundigst gebruik maken van de mogelijkheden die zo'n plekje biedt. Eerst even op de steen ernaast zitten, veren uitschudden en een snavel in het water steken.
Beetje drinken en dan ineens hup erin springen en naar hartelust badderen.
Met de veren een ware douche van water veroorzaken. Een klein musje ging eens heerlijk in die sproei regen zitten.
Het viel mij op dat de mannetjes merel echt de baas is over het vrouwtje. Als vrouwtje een bad neemt terwijl mannetje nog niet geweest is, schroomt hij niet haar te verjagen. Zij bi ijft om de bak heendraaien en probeert telkens als hij even niet kijkt opnieuw te water te komen. Maar hij trapt er niet in. Er is slechts plaats voor één vogel en dat is hij. Pas nadat hij uitvoerig minstens de helft van het water heeft verbruikt mag zij erin. Blijkbaar trekt zij zich daar niets van aan want ze komt toch wel aan haar trekken.
Vanmorgen kwam er echter een rivaal aangevlogen, een tweede mannetje.
Nadat het vrouwtje dus eerst door haar echtgenoot uit bad was gejaagd, verjoeg zij, tot mijn verbazin deze rivaal. Het mannetje bleef onbekommerd wassen, zij hipte nerveus en opgewonden heen en weer en sloeg tenslotte met de vleugels naar het andere mannetje dat de benen nam.
Even later waren ze voldaan met z'n tweeën het brood op aan het pikken . dat ik gestrooid had. Onwillekeurig ga je zo'n huwelijk uit de dierenwereld vergelijken met een grote-mensen huwelijk. Eerst denk je: 'ik zou voor mijn man echt niet aan de kant gaan, ik ben daar gek'. Later, als je door denkt zie je toch overeenkomsten.
Wat denkt u ervan dames, van die heren die met verve hun standpunten kunnen verdedigen om 's avonds enigszins benepen aan u te vragen of ze het wel goed gedaan hebben.
Waarna u welwillend uw eigen, ietwat afwijkende ideeën te berde brengt. Hij hoeft het er helemaal niet mee eens te zijn hoor maar misschien zou hij in het vervolg een beetje meer zus of iets meer zo...
Ik zou wel eens willen weten hoeveel invloed een aantal vrouwen die ik ken, achter de schermen uitoefenen. Zij verjagen vaak onzichtbare rivalen, zoals onzekerheid en faalangst door begrip te tonen en advies te geven.
Eerlijk gezegd zijn er steeds meer mannen die volmondig toegeven dat ze veel waarde hechten aan de mening van hun vrouwen. Een paar generaties geleden werd dat nog niet als mannelijk gezien om zoiets te erkennen.
Vader werd thuis het eerst bediend met het grootste stuk vlees want hij was de Baas en werkte voor de kost. Toch denk ik dat veel huwelijken ook toen er niet zo anders uitzagen dan nu. De rollen lagen misschien wat vaster, de taken wat meer verdeeld.
Maar al hoef je als vrouw nu niet meer op je beurt te wachten, zoals ma merel, je rol om de rivalen te verjagen en het nest te bewaken is nog stees intact.
Hoe kwam ma merel trouwens tot haar daad. Volgens mij maakte zij duidelijk dat het hier ging om een situatie waarin geen inmenging mogelijk was.
Zij en haar mannetje hoorden bij elkaar en een derde was ongewenst. Zij ontleende die reactie aan het gegeven dat zij echt bij het mannetje hoorde. Ik had anders zelfs niet geweten dat het hier om een Echtpaar ging.
Wonderlijk dat de natuur zo in feite een simpel voorbeeld geeft aan de mens. Wat God bijeen brengt zal de mens niet scheiden. Even simpel als het gezegd wordt, wordt het geschonden.
Vrouwen helpen hun mannen en mannen steunen hun vrouwen. De een is wat gevoeliger, de ander wat rationeler, samen een beeld van God. Of je nu in bad gaat of een indringer verjaagt, je doet precies datgene waar God je voor bestemd heeft.

Wilna Smienk-van 't Hul, Haaksbergen

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief