Na het laatste uur
1995-06-02
drs. Pieter van Kampen, Na het laatste uur. Geloof in reïncarnatie en Christelijk geloof. Kok Voorhoeve, Kampen, 1994, 220 pag., f 32,50.- Jaargang 39
- nummer 11
Bij een onderwerp als reïncarnatie had ik altijd zoiets van: goed dat er mensen als Pieter van Kampen zijn die daar verstand van hebben.
Zonder dat ik de neiging had om die kennis over te nemen.
Maar lezing van dit boek heeft me laten zien dat ik fout zat. Ik vond het alleen al boeiend om te zien wat een verschil er is tussen het oosterse geloof in reïncarnatie en de westerse variant.
Hindoes en Boeddhisten, die het patent op reïncarnatie hebben, zien het als een zaak van lijden: de ellende is dat je zo vaak terug moet komen voordat je in het Niets opgaat.
In het westerse denken wordt wel geflirt met oosterse termen, maar hier ziet men het 'karma' als een positieve leerschool voor volgende levens. Het vooruitgangsdenken eeuwig opgerekt!
Dat je telkens opnieuw kunt beginnen lijkt een mooie gedachte, maar genade is er niet in dat denken.
Dat blijkt onthutsend duidelijk in een citaat dat over ontwikkelingshulp gaat: "dat kindje uit Somalië heeft zelf gekozen voor z'n armoedige situatie om een les in dit leven te leren.
Ontwikkelingshulp remt het spirituele groeiproces".
Ik vond het een mooi boek, waar ik veel uit geleerd heb. Een minpunt vind ik het dat Van Kampen soms met een omweg schrijft. Hij bespreekt een bijbeltekst door te citeren wat Tasker schrijft over wat Kittel schrijft over die tekst.
Daar raak ik de weg een beetje in kwijt.
Maar er staat tegenover dat hij bronnen ontsluit waar je anders nooit aan toe zou komen.