Die aardige Adammen (2)
1995-06-02
Op het stukje 'die aardige Adammen' in het vorige nummer van Opbouw kwamen vragen, o.a. hoe? die leidinggevende rol, hoe? omkering. Verder recht op de man af: "je maakt me toch niet wijs, dat jij thuis niks te vertellen hebt?" Oei, daar zit je dan. De redaktie van Opbouw gaf me gelegenheid te reageren, waarvoor hierbij mijn dank.- Jaargang 39
- nummer 11
Niet te gelóven!:
't Is niet te geloven, wat de bijbel ons te geloven geeft: Mozes die met beschreven stenen aan komt zetten, oorlogsoverwinning die behaald wordt door blote handen opgeheven te houden, kleren die voor de ogen van de discipelen blinkend wit worden en nog veel meer, nog veel ongeloofwaardiger mysteries. Voeg daarbij de opdrachten tot naastenliefde, onbaatzuchtigheid, reinheid e.d. Niet te geloven, al die wonderlijkheden! Te geloven, te aanvaarden, de instelling, dat de man 'hoofd' zal zijn, lijkt in vergelijking met al die dingen die ons verstand ver te boven gaan, een peuleschilletje.
Bazen over je vrouw, daar is aan te beginnen, zou je denken.
Ho ho!!
Dat domineren kwam er soms op neer, dat de heer des huizes dacht zijn keuzemenu te kunnen bestellen, zijn vinger langs de plinten te mogen halen of de tafel te schuiven op de plaats die hij beliefde. Hij meende ook in aangelegenheden waar hij onvoldoende zicht op had, de baas te moeten spelen. Dat is niet redelijk, getuigt ook niet van wijs beleid. Als de taak van de vrouw ligt in het huishouden en de verzorging van de kinderen, weet zij daar uiteraard het meeste van af, heeft zij voornamelijk de regie en zal hij zich voegen naar haar huis-, tuin- en keukenregels.
Het is heel normaal pappa te horen vragen of de baby uit de wieg gepakt mag worden, welke schoenen Jantje aan moet, in welke mand de vuile sokken moeten.
Heeft de vrouw een opleiding gevolgd, een medische, administratieve of verzorgende, uiteraard zal zij hem de baas zijn in kennis op haar vakgebied.
Evenwel zijn opdracht leiding te geven blijft van kracht, zelfs als zijn vrouw geschoold is op geestelijk terrein, theologisch, psychologisch of wie weet wat. Er valt niet aan te tornen, eenvoudig omdat zijn opdracht een Goddelijke is.
Wat houdt zijn leiderschap in?
De Bijbel is er duidelijk over, dat het huwelijk een afschaduwing is van Christus en Zijn Kerk. De taakomschrijving moet dan ook in die vergelijking gevonden worden, in de navolging van Christus.
Zoals Christus, als Hoofd, Zijn Kerk bestuurt en verzorgt, beschermt en tot volmaaktheid leidt, dat voorbeeld zal uitgangspunt moeten zijn voor het leiderschap van onze mannen. En het zal duidelijk zijn, dat het hele leven er dan mee te maken heeft. Als je je dat probeert in te denken, kan het je benauwen, hoe moeilijk het zal zijn ook maar enigszins te voldoen aan de opdracht. Weer bekruipt de gedachte je, dat het niet te geloven is, niet te gelóóóven, dat een gewoon mens, een gewone man, daarvoor geroepen wordt.
Evenwel, het moet geloofd worden, want het staat in de Bijbel!
Is de man zo'n goeie leider, dat hij eerste keus is?
Een Geestelijk Leider heeft gaven nodig, die niet uit de mens zijn. Net zoals er gaven van Boven voor nodig zijn om als vrouwen de leefregels van de Heer te volgen. Als je van harte van de Heer wilt zijn, streef je trouwens, man en vrouw, dezelfde zaken na en blijkt er in de praktijk geen eens sprake van voorgaan en volgen, zo loopt het hoofd- en hulpzijn door elkaar.
Samen-gelijk-op voor het aangezicht van God.
De vraag of een toonaangevende rol in het 'partnership' de man op het lijf geschreven staat, mag vast niet door een ondeskundige als ik beantwoord worden. Toch waag ik het erop te veronderstellen, dat ook dat niet het geval is!
De vrouwen van nu zien kans om naast een baan de huishoudelijke plichten waar te nemen, de verzorging van de kinderen, sociale bezigheden en... binnenkort ook nog het kerkelijke ambt. Haar energie kan niet op. En de man... hij ziet het aan, denkt niet te kunnen tippen aan die ondernemingslust.
De vrouw doet het zo goed, ach laat haar!
Hij verbergt zich achter de krant.
Niet terug naar de tijd van de Batavieren
In die tijd waren mannen geschikt om kinderen te verwekken. Verder waren ze afwezig, ze dobbelden en visten, zo is me verteld.
Een beetje overdreven natuurlijk, om onze tijd daarmee te vergelijken, maar toch... iets zit er wel in!
Onze Bijbel steekt daar een stokje voor, niks te wegzakken, niks te vluchten, de Here sleept hem er bij de haren bij en geeft de man de meest verantwoordelijke taak.
Wemaken het ons wat gemakkelijker
Omdat veel wat de Bijbel vertelt moeilijk te geloven is, gaat de mens op zoek naar verklaringen van wonderbaarlijke gebeurtenissen en op zoek naar feitelijke ontmantelingen. Dat maakt een heleboel zaken aannemelijker en het geloven een stuk eenvoudiger.
Om bij het onderwerp te blijven, het is aantrekkelijk om anders dan de Bijbel ons leert, te gaan aankijken tegen de verhouding man-vrouw. Als man hoef je dan niet zo hoofderig te presteren, als vrouw hoef je dan niet die ailermoeilijkste houding aan te nemen.
Lekker makkelijk... lijkt het!
Tot welzijn
Als je om je heen ziet, wat zie je veel mannen, gefrustreerd, bij de psychiater terechtkomen. Zou een van de oorzaken wellicht kunnen zijn, dat zijn status van gezinshoofd, van ambtsdrager hem ontvallen is, dat hij zich ondergesneeuwd, de mindere voelt van zijn bijdehande vrouw?
Zou het Goddelijke wijsheid kunnen zijn, de opdracht aan de vrouw om haar man te aktiveren zijn titel 'heer' waar te maken?
We mogen toch geloven dat de instellingen van Boven ons niet alleen tot eeuwig heil gegeven zijn?
Het is te geloven! Het voelt goed, als een man zijn taak naar Bijbelse normen opvat, het voelt goed als een vrouw hetzelfde doet!
Tot slot maar weer een bekentenis: bovenstaande gedachten komen niet voort uit de situatie, die je vaak ziet, dat de brave juist dáár de vinger bij legt, waar hij zelf toevallig helemaal geen moeite mee heeft!