Door het nulpunt heen
1995-07-28
‘Werp mij maar overboord’ – Jona kiest voor de dood, liever dan dat hij klein en ootmoedig tot God terugkeert. De mannen werpen hem inderdaad overboord. Maar de Here beschikte een grote vis. Een opvallende gehoorzaamheid bij de vis, zeker in vergelijking met de ongehoorzame Jona. Maar, de Here laat Zich niet door de ongehoorzaamheid van mensen dwarsbomen. Hij zet Zijn plan mét Jona door. Wij kunnen God niet tegenhouden, ook niet als wij zo dwaas zijn om voor de opdracht weg te vluchten.- Jaargang 39
- nummer 15
Vraatzuchtig monster
De vis is allerminst een comfortabele reddingsboot - wat bij ons met 'opslokken' is vertaald, is eigenlijk 'vernietigen, vermorzelen', net als het monster van de dood. De Here Jezus zegt dan ook (Matth. 12 vs 40) 'het zeemonster'; Jona spreekt over de schoot van het dodenrijk. Zijn woorden geven uiting aan een verschrikkelijke en angstaanjagende ervaring, een haast letterlijk vermorzeld worden door een roofdier. Het beschikken van de vis door God wijst in de eerste plaats niet op redding, maar op ondergang.
Twee kanten van dezelfde zaak
Opmerkelijk is het door-elkaar-heen gevlochten zijn van Jona's daad en Gods daad; hij koos voor de dood, anderzijds deed de HERE hem in de vernietiging terechtkomen. Wanneer in ons leven verwoestende krachten werkzaam zijn, dan kan er naast een gevoel van eigen schuld tegelijk een groeiende zekerheid zijn, dat de HERE Zelf er de hand in heeft, dat Hij er Zijn bedoelingen mee heeft. Dat is niet altijd even doorzichtig of uit een-te-Ieggen; wij moeten ook niet te snel menen te weten waarom God ellende of narigheid over ons beschikt ... ook bij het beschikken van het verscheurend zeemonster bleken achteraf diepere bedoelingen bij de HERE te zijn dan Jona ooit heeft begrepen. Dat zijn drie dagen en drie nachten in de vis verblijven een voorafbeelding was van wat er met Jezus Christus zou gebeuren, dat heeft Jona nooit geweten. Laten we, ziende op Gods Majesteit, toch ruimte laten voor Zijn bedoelingen, die voor ons misschien wel onzichtbaar blijven...
Leren danken en bidden
Het danklied van Jona is opgebouwd uit wel tien andere psalmen. Dat leert ons, dat in de diepste nood er gemeenschap gevonden wordt met anderen, die ook in uiterste nood hebben verkeerd. Ook Jezus' laatste woorden zijn aanhalingen uit de psalmen. Uit het hoofd leren van bijbelwoorden is geen overdreven geestelijke zaak, maar een dankbaar in het voetspoor van Jezus Christus gaan.
Door de dood heen
Jona dankt de HERE, dat de HERE hem heeft opgetrokken uit het dodenrijk. Dat is geen dichterlijke overdrijving, maar een getuigen van Gods redding-door-de-dood-heen! Dat is ook in het Oude Testament de boodschap van de Bijbel: wérkelijke redding door het-nulpunt-heen! Wie in zijn leven merkt dat de dood als vernietigende macht begonnen is met sloopwerk, wie aan de lijve ondervindt dat de verwoestende krachten van de dood het leven kapot maken, die mag hier uit Gods Woord horen: niet dat de dood eigenlijk geen macht heeft; evenmin dat het allemaal wel meevalt (Jona is spreekbuis voor allen die er echt kapot aan gaan); de boodschap is wè/: dat God zelfs tegen de dood en de dodelijke krachten is opgewassen. Dat Hij uit de totale vernietiging volkomen nieuw leven tevoorschijn weet te roepen. Daarom kan de Here Jezus dit gebeuren met Jona goed gebruiken om Zijn eigen levensgang mee aan te duiden. Jezus Christus, die om ons de vernietigende krachten tot Zichzelf heeft toegelaten, Hij is uit die situatie van volkomen-vermorzeld-zijn opgewekt tot een nieuw, onvergankelijk leven.
De boodschap voor Ninevê
Met het gezicht naar Ninevé, de plaats waar - omdat er voor de HERE geen plek is - de verwoestende krachten ongeremd vernietigen, is die boodschap van volkomen verlossing en vernieuwing-door-de-vernietiging-heen zeer terzake.
Ninevé - die naam past bij onze maatschappij: een wereld waarin voor God geen plaats meer is, en daarom een plaats waar dood, ondergang en ontbinding sleutelwoorden zijn. In die wereld komt Gods evangelie van gericht en genade, van redding door-het-nulpunt-heen.