Door Zoeloes geboeid
1995-10-20
Hoe verloopt een begrafenis bij de Zoeloes? Hoe lang moet je stil kunnen zitten en geduld hebben? Wat doe je, als een lid van je gemeente ziek wordt in haar geest en bij een zwarte toverdokter genezing zoekt? Hoe breng je het evangelie op zo'n manier dat je anderen in hun waarde laat en toch geen misverstanden oproept? Hoe moet je er eigenlijk mee beginnen? Vragen en nog eens vragen waar een zendeling mee te maken krijgt. Ds. Vonkeman vertelt erover in zijn boek: 'Door Zoeloes geboeid' en ik verwacht dat menige lezer op zijn of haar beurt door de verhalen geboeid zal worden. We hebben er toch eigenlijk geen benul van wat zich daar op het zendingsveld afspeelt. Maar in dit boek lezen we dat het een beginnende zendeling net zo gaat; hij mag dan goed voorbereid zijn, hij maakt toch heel wat fouten. Zie daarvoor het verhaal van de eerste 'probeerslag': een beginneling probeert aan het werk te gaan, maar het is niet meer dan een slag in de lucht. Afijn, als je er maar wat van leert: drink geen zoeloe-bier als je een inspannende en warme tocht moet maken en sjouw dan ook geen tas met bijbels mee. Ja, zo prozaïsch is het! Een nuchtere kijk op het leven heb je nodig, met enthousiasme alleen kom je niet ver. Vonkeman vertelt openhartig over de fouten die hij gemaakt heeft en dat geeft dit boek een heel eigen tint. Leerzaam is vooral no. 13 over culturele misverstanden. Als je bij Zoeloes binnenkomt, moet je zo gauw mogelijk gaan zitten. Het is hoogst onfatsoenlijk te gaan praten, terwijl je staat. En ook als je zit, moet je netjes wachten tot de gastheer het woord tot je richt. Denk er vooral om dat je nooit, echt nóóit, doorloopt naar de achterkant van de hut, tegenover de deur. Dat is een heilige plaats, want daar wonen de levend-doden, de gestorvenen die toch nog onder ons zijn en die ons zowel geluk als narigheid kunnen bezorgen. En denk niet te licht over zaken als huwelijk en bruidsschat. Wie is de baas in huis? De man natuurlijk, en daarom gaf iemand die lange tijd afwezig was geweest, zijn vrouw eerst maar eens een pak slaag, toen hij thuis kwam. Dan zat het respect er weer in!- Jaargang 39
- nummer 21
Menen de blanken iets te moeten zeggen over de seksuele moraal bij zwarten? Laat die Vonkeman naar zijn eigen gezin kijken/ Zijn kinderen nemen gewoon hun vriendjes of vriendinnetjes mee naar huis en die slapen dan allemaal onder hetzelfde dak! Ach, ik kan natuurlijk maar enkele dingen noemen. Ik heb het niet gehad over heksen, over klaagvrouwen, over ziekte en dood, geloof, twijfel en volharding. U moet het allemaal zelf maar lezen. En u zult mét mij onder de indruk komen van het werk dat zendelingen verrichten. Ik kan het boek van harte aanbevelen.
Omvang: 138 blz. Prijs: f 23,50.
Uitgever: Kok Voorhoeve, Kampen.