Korea - Gods 'Israël' in het Oosten?
1994-03-25
Eind februari bezocht ik samen met mijn vrouw Korea voor een aantal t'Abri-conterenties. Op de eerste dag van mijn bezoek vroeg een journalist van een christelijk dagblad me: wat moeten wij nu? In één eeuw tijd is ongeveer 25% van alle Koreanen christen geworden. Evangelisatie was activiteit nummer één. Maar wat komt daarna? - Jaargang 38
- nummer 6
De vraag gaf mij de gelegenheid om uit te leggen dat de l'Abri-conferenties juist op dat punt een bijdrage wilden leveren. Hoe haakt het christelijk geloof in op een cultuur? Klaas Huizenga heeft in Opbouw van september heel verhelderend de Koreaanse cultuur beschreven: als diepste onderlaag het sjamanisme (verering vooroudergeesten), daarna het boeddhisme, en tenslotte een eeuwenoude traditie van confucianisme. Jezus leerde ons zout en licht te zijn in de cultuur. Hoe de bijbel daarin een weg wijst op het gebied van huwelijk en samenleving, politiek en kunst, is voor veel christenen in Korea een nieuwe fase in hun christen-zijn. Ook is het heel belangrijk voor hen om goed te kunnen ingaan op de twijfelvragen van de westerse universiteit. Acht procent van de christelijk opgevoede Koreaanse studenten verliezen hun geloof tijdens de universitaire studie. Daar staat tegenover dat er meer studenten christen worden aan de universiteit dan er van het geloof afvallen.
In de lift
Wat is nu onze belangrijkste ervaring geweest in Korea? Het wondere feit dat je in aanraking komt met een samenleving waar het christelijk geloof 'in de lift' zit. Dat merk je op indrukwekkende manier aan het kerkelijke leven in Seoul. Toegegeven, het is een wereldstad met 10 miljoen inwoners, dus je mag massaliteit verwachten.
Maar wat te zeggen als je een kerkdienst meemaakt met 50 duizend bezoekers?
Mijn vrouwen ik waren perplex.
De dienst stond onder leiding van de bekende pinksterpredikant Paul Cho. Zijn boodschap was heel centraal bijbels en het zingen overweldigend.
Maar het meest bijzondere was de betrokkenheid en vreugde van zoveel mensen: zij houden er 7 kerkdiensten per dag voor samen meer dan 300 duizend mensen. De enige plaats ter wereld waar de kerken het winnen van de voetbalstadions. Eén op de vier mensen in Seoul gaat naar de kerk, meestal evangelisch, methodistisch of presbyteriaans.
Geheim
Hoe kan dat toch zó in Korea exploderen?
Wat voor geheim zit daar achter?
Boze tongen fluisteren "westerse invloed!", en het is waar: de Koreanen zijn gefascineerd door de westerse wetenschap en techniek. Hun ijver is enorm (wij begonnen onze dagen om 6.30 met de eerste lezing en sloten af om 22.30 met een laatste ...). Ik zie de Japanners e.nde Koreanen straks economisch het westen voorbij streven.
Toch blijkt alleen al uit het noemen van Japan dat de fascinatie voor het westen niet de oorzaak is van de doorbraak van het christelijk geloof in Korea. In Japan is hooguit 1% christen geworden, tot nu toe. In Zuid-Korea werd het christendom geestelijk de sterkste kracht in het land. Hoezo?
Waarom? Ik weet het niet. Evenmin als wij weten waarom Goq in het Oude Verbond nu juist uit alle volkeren Israël uitkoos. Wel weet ik dit, dat die verkiezing instrumenteel is. Hij wil naar de uiteinden van de aarde! Zuid-Korea zendt dan ook al zendelingen uit naar China, India er zelfs Hongarije.
Ook al weet ik dus het laatste antwoord niet, een paar dingen vallen wel op. Er zit in het Koreaanse volk iets van een verbrokenheid. Uit Oost-
Azië zijn zij het meest geknecht en vertrapt geweest. Dat leidde enerzijds tot diepe verbittering. pe Koreaan zelf noemt het 'han'. Anderzijds werd het een toebereide akker voor het evangelie.
Daarna trof ons het gebed. Een gebedsbijee·nkomst meernaken is een ervaring. Ieder bidt vqor zich en hardop, ook in gereformeerde kring.
Dat zwelt aan tot een sterk roepen tot God. Als wij iets van hen kunnen leren is het bidden. Daarin schullt grote kracht.
Andere geest
Tot slot, wat blijft ons het meest in gedachten als wij denken aan het verschil tussen Europa er Korea? Onmiskenbaar is dat de geestesgesteldheid.
De Koreaanse [onqeren die wij ontmoetten waren open, echt geïnteresseerd, ad rem, betrokken, kortom: blij met hun geloof. Het is veelzeggend dat zij op onze vraag wat zij de moeilijkste lezing vonden, antwoordden: die over 'cynisme'. Dat kennen zij niet. De diep sceptische en vaak cynische geest van de Europeaan is daar afwezig. Dat is een verademing. Het gaf mij ook moed. Het kan dus ook anders. Wat meer is: als de Geest van God in een paar jaar tijd het bezwerende van het sjamanisme, de vermoeiende cirkelgang in het boeddhisme en de gepolijste jin-jan harmonie van het confucianisme kan doorbreken, zou Hij dat dan ook niet kunnen met het teleurgestelde, hedonistisch postmodernisme?
Kortom: het was een vreugde voor mij de Koreanen te hebben ontmoet. Wij mochten er een nieuwe afdeling van l'Abri openen. Midden in de bruisende wereldstad van Seoul. Als u ooit in Korea komt, zoek ze op: Hooamdong 50-2 - een l'Abri-huis rond het gezin van Inkyung en Kyung Ok Sung met drie kleine Koreaantjes, drie katten en een hond.