Sinterklaas op apegapen
1995-12-01
Sinterklaas kwam om twee uur aan bij de Halve Maansbrug, aan de rand van Oudorp. Het leek overdadig, want Sinterklaas was om twaalf uur al gearriveerd tegenover de Waag, middenin de binnenstad.- Jaargang 39
- nummer 24
De burgemeester nam kloek zijn deel aan het festijn op zich en verwelkomde Sinterklaas met een gepaste mix van eerbied en jovialiteit. Je zou toch zeggen dat dat genoeg moest zijn. Maar nee! Oudorp is pas een jaar of vijftien bij Alkmaar ingelijfd en dat willen we weten ook. Eigen koninginnedagen, een eigen brandweer, een eigen kermis en een eigen Sinterklaas.
Een beelje Sint komt niet in zijn eenlje aan, maar wordt vergezeld door muziekkorps en een leger Zwarte Pieten.
In Oudorp was het muziekkorps geleend uit de stad en er was kennelijk gebrek aan competente Zwarte Pieten, want alle Pieten leken boezems en witte nekken te hebben. Af en toe werd er één door omstanders bij name geroepen.
"Hallo, die Brenda. Oehoe!"
Een stel ouders met kleine kinderen op de arm vergat even dat er een legende in ere gehouden diende te worden en zwaaide hartelijk naar een Zwarte Piet die uitbundig achter het paard van Sinterklaas aandartelde.
Piet Brenda zwaaide terug en tastte flink in de zak. Ze strooide en stopte de kinderen van haar kennissen een dot pepernoten en schuimpjes in de hand. "Zeg eens 'dankuwei Zwarte Piet', n drong de moeder aan, maar het kleinste kind hield het handje met pepernoten op de rug, stopte haar gezicht in de kraag van haar moeder en brulde.
"Och grut", zei de Zwarte Piet, "ze vindt het vreemd. "
Ja, dat dank je de koekoek. Als mij voorgespiegeld was dat ik naar Sinterklaas en Zwarte Piet ging kijken en ik zag een kennis van mijn ouders glimmend uitgedost door de straat buitelen, zou ik het ook gek vinden.
Waarschijnlijk is dat overdadige gedoe van de laatste jaren er debet aan dat het feest op apegapen ligt.
Een Sinterklaas die niets geheimzinnigs meer heeft, legt het loodje en wordt ingeruild voor een malloot die Jo ... ho ...ho ...roepend door een warenhuis loopt. Je zou toch terug verlangen naar de tijd dat een roe garant stond voor een paar gemakkelijke weken als ouders.
"Nee, Sinterklaas neemt geen kinderen mee naar Spanje", zei een vrouwtje uit de straat tegen haar zoontje. Verbeeldde ik het me, of klonk er spijt in haar stem?
"Jongens, heb ik jullie ooit bang gemaakt met Zwarte Piet en Spanje?" vroeg ik 's avonds aan de kinderen.
"Nee mam," verzekerden ze me.
"Stom van me", zei ik. "Doe het later beter dan je moeder. Dan houd je tenminste een feest overeind!"
"Wil je koffie, mam", zei Janneke lief en schonk een kop vol. Er lag een brok speculaas bij. En er was begrip voor een moeder die niet tegen afbrokkeling kan. Dat is toch weer meegenomen.