Maria
1994-04-08
Nu plotseling het nachtelijk duister wordt gescheurd- Jaargang 38
- nummer 7
en ik tot leven word gewekt, op 't horen van mijn naam
en zie wie voor mij staat, en al wat is gebeurd
begrijp, en weet: hier valt ineens tezaam
het hele universum, pas uiteengespat...
Hoe zou ik dan uw voeten niet omarmen,
me vastklemmen aan U, mijn lief, mijn hart?!
Heer, leer me leven nu, in uw erbarmen,
in het vertrouwen dat wat morgen weer tot wanhoop mij verwart,
me niet kan scheiden van uw eeuwige volmaakte liefde,
waarmee U mij altijd al zo hebt liefgehad.