Dubbel

1994-09-09
  • Jaargang 38
  • nummer 18
Hardop huilen om hoe
het had moeten zijn,
luidkeels juichen om wat
er al is.
Leven in Gods tegenwoordigheid,
ziek van het grote gemis.

Uitgestrekt naar de vrede
toe,
dankbaar voor wat er al
bloeit.
Kinderen Gods die geloven
in onooglijk zaad dat
groeit.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief