NG-kerken moeten zenuwachtig worden
1994-09-23
APELDOORN - De Nederlands Gereformeerde kerken blijven op zoek naar eenheid.- Jaargang 38
- nummer 19
Hoewel de moedeloosheid soms toeslaat, wil de kerk blijven speuren naar zaken die hen binden met andere kerkgenootschappen. Dat bleek afgelopen zaterdag tijdens de vijfde zitting van de Landelijke Vergadering (LV) in Apeldoorn.
De matheid die de rapporten van de commissies binnenlandse- en buitenlandse aangelegenheden uitademde, dreigde zaterdag soms over te slaan op de vergadering.
Discussie was er niet of nauwelijks en werd er al gedebateerd dan verliep ook dat moeizaam.
Zelfs al het werk door de commissies verzet, kon daar geen verandering in brengen.
De rapporten van de commissies Contact en Samensprekingen met andere Kerken, betreffende de binnenlandse en de buitenlandse contacten leverden gewoon geen vrolijk verhaal op. Het waren verslagen van veel geworstel, weinig resultaat waarbij soms sprake was van een 'decimale uitcijfering', zoals een afgevaardigde het noemde.
"We zouden zenuwachtig moeten worden, als we alleen al zouden denken aan Christus die ons bijeen roept", zo merkte hij op.
Verschillen
Met name in de contacten met de Christelijk Gereformeerde en de Gereformeerde Kerken (Vrijgemaakt) zijn de afgelopen drie jaar weinig resultaten geboekt. De relatie met de Christelijk Gereformeerde kerken, op de LV vertegenwoordigd door onder andere ds. J. Westerink, werd voornamelijk beheersd door de slepende discussie over 'de toeëigening des hei Is' .
Ds. Westerink sprak de vergadering toe voordat het rapport van de commissie werd besproken en stelde de centrale vraag of de verschillen wat dit betreft tussen beide kerkgenootschappen ook werkelijk kerkscheidend zijn.
Maar het antwoord op deze vraag moet volgend jaar door de Christelijk Gereformeerde synode gegeven worden.
Wat betreft de Nederlands Gereformeerde kerken is de discussie hierover nu afgerond.
Westerink uitte ook zijn zorg; zorg omtrent de voorstellen die zijn gedaan ten aanzien van de vrouw in het ambt (in oktober zal de LV zich hier wederom over buigen, red.). De spreker zei bovendien benieuwd te zijn naar het besluit van de LV ten aanzien van het Akkoord van Kerkelijk Samenleven (AKS) dat de LV dit jaar zal nemen.
Rituele dans
Uit het rapport blijkt dat het landelijk geworstel de plaatselijke samenwerking frustreert. Tijdens de vergaderingwerd zaterdag dan ook een oproep gedaan om het materiaal voor landelijk overleg uit de plaatselijke samensprekingen te laten komen, van de 'werkvloer' . "Want in hoeverre leeft een onderwerp als de toeëigening des heils nog bij het gewone kerkvolk", zo vroeg afgevaardigde A. Wattèl zich vertwijfeld af. "En als we willen kunnen we nog minstens twintig jaar vooruit met onderwerpen als het AKS en de vrouw in het ambt. Moeten we hier zo mee doorgaan, terwijl er plaatselijk wel wat gebeurt? Kun je je daar dan niet beter op richten?" Hij bepleitte ruimte voor onderlinge verschillen: "Laten we de gesprekken uithalen onder de claim van eenheid. Streef niet per definitie naar éénwording.
Als het lukt dan is dat een zegen. Op deze manier lijkt het een rituele dans te worden en die is eindeloos."
Deze nuchtere woorden leken de vergadering even uit de sfeer van matheid te halen.
Status
In Nederland zijn de Nederlands Gereformeerde kerken ook actief in andere vormen van samensprekingen. Behalve het Gereformeerd Appèl, waarin zij zitting heeft met de Christelijk Gereformeerde kerken en de Gereformeerde Kerken (Vrijgemaakt), is zij ook lid van het C.O.G.G.: Contactorgaan Gereformeerde Gezindten. Samen met de Gereformeerde Kerken (syn.) in Nederland, de Christelijk Gereformeerde Kerken, de Gereformeerde Bond in de Nederlands Hervormde Kerk en de Confessionele Vereniging in de Nederlands Hervormde Kerk wil zij onder andere door het houden van besprekingen en conferenties het onderling contact bevorderen. Het verschil met het Gereformeerd Appèl is de aanpak. Het C.O.G.G. benadrukt gedachtenuitwisseling in samenhang met discussie. Het Appèl doet een oproep tot eenheid en ondersteunt dit met gebed.
De LV speelde zaterdag even met de gedachte om dit laatstgenoemde initiatief een officiële status te verlenen, maar zag daar toch vanaf. De vergadering meende echter dat het hierbij gaat om een spontane actie op individueel initiatief en het is bovendien de vraag of het Gereformeerd Appèl zit te wachten op een dergelijke officiële erkenning.
"Laten we leren van het verleden", zo hielden de afgevaardigden elkaar voor.
Pijn
Ten aanzien van de Gereformeerde Kerken (Vrijgemaakt) zijn 'ritselingen van hoop' te horen, zoals ds. J.C. Schaeffer het noemde. In februari had de commissie het eerste verkennende gesprek met een afvaardiging van deze kerken. "Een emotioneel zwaargeladen ontmoeting. Mensen, collega's, studiegenoten en soms zelfs huisgenoten, spraken elkaar na 25 jaar weer. Opeens weer gezamenlijk rond één tafel. Het was vooral een tasten en zoeken naar een manier waarop je het verleden ter sprake brengt. Want daar moet je het ook over hebben wanneer je je op de toekomst richt. Het is fijn dat dit binnen deze generatie plaatsvindt, maar het risico van de pijn is toch nog duidelijk voelbaar", aldus Schaeffer. Hij overhandigde overigens 's morgens de voorzittershamer aan de heer p.w. Blokland, nadat de vergadering hem in juni ontslag van zijn voorzitterstaak had verleend. Schaeffer werd in mei benoemd als studiebegeleider.
Gevolgen
Evenals de commissie binnenlandse contacten kreeg de commissie die de buitenlandse contacten onderhoudt fiat voor het verslag van haar activiteiten. De afgelopen periode is het contact niet met alle buitenlandse kerken even intensief geweest. De heer P. Wassenaar, woordvoerder namens de sectie Buitenland van de commissie, benadrukte wel dat het besluit ten aanzien van de vrouw in het ambt ook gevolgen voor de buitenlandse contacten zal hebben. Met name voor de contacten met de kerken in Australië, Nieuw-Zeeland en Afrika, waar de vrouw in het ambt niet geaccepteerd is. Wat betreft de onrustige situatie in de Cristian Reformed Church in North America wil de commissie geen overhaaste besluiten nemen rond het contact met deze kerk. Wassenaar meldde dat de commissie volgend jaar twee afgevaardigden naar de synode in de Verenigde Staten wil sturen. Zij zullen niet alleen de vergadering daar bijwonen, maar zich ook grondig oriënteren op de situatie aldaar.