Dat komt er nou van!
1994-10-07
Moet je in een alledaagse openbare eetgelegenheid bidden voor het eten?- Jaargang 38
- nummer 20
Met die vraag werd een vader geconfronteerd die met zijn kinderen uit eten ging. Hij vertrouwde zijn eigen kookkunst niet. Of: vertrouwden zijn kinderen de kookkunst van hun vader niet? In ieder geval kwamen ze in een plaatselijke laagdrempelige eetgelegenheid terecht. De vader vond dat er wél voor het eten gebeden moest worden. Zijn oudste dochter vond van niet. Op school hadden ze het er ook over gehad en de leraar godsdienst vond ook dat het niet hoefde. Pa hield voet bij stuk, dus werd er voor de eenvoudige doch voedzame maaltijd gebeden.
Direct na het bidden stapte een oudere man op het tafeltje af, waar het gezin -min moeder- de maaltijd nuttigde. "Ik zie dat u ook kerkelijk bent. Wat zie je dat toch weinig, tegenwoordig, vindt u ook niet? Ik kom hier dagelijks en nooit zie ik iemand de maaltijd met gebed beginnen. Wat fijn om dan toch nog jonge mensen te zien bidden. Want u bent toch niet zo oud, denk ik. En als ik vragen mag: bij welke gemeente hoort u eigenlijk?"
Het was duidelijk: deze man was niet zomaar verdwenen. Aangezien assertiviteit niet de sterkste trek was van de vader, durfde hij de man ook niet terug te verwijzen naar zijn oorspronkelijke tafeltje. Bovendien vroeg hij zich af 6f hij dat wel mocht doen; de man had immers behoefte aan contact. Ondertussen probeerde de dochter de vader duidelijk te maken dat dit zo niet kon. "Zeg er dan wat van!" fluisterde ze hem in zijn oor. De tweede dochter keek ook al wat verstoord en gaf haar vader een paar voorzichtige duwtjes tegen zijn schenen. De zoon at ondertussen smakelijk zijn hamburger met frites en stoorde zich verder nergens aan. Na elkaar een goede zondag te hebben gewenst, liepen vader, dochters en zoon weer naar buiten. De dochter merkte boos op: "Dat komt er nou van! Moet u hier maar niet gaan bidden voor het eten! Die man heeft ons hele eten verstoord!"
De volgende zondag liep de man voor kerktijd te ijsberen voor het kerkgebouw. Het inmiddels met moeder herenigde gezin kwam er ook net aan. De dochter zei tegen haar vader: "Daar is die man weer! Zou dat komen omdat hij gisteren met ons gepraat heeft?" De vader reageerde met: "Ja, dat komt er nou van!" De man heeft de zondagse kerkdienst niet meegemaakt. Toen hem werd gevraagd of hij ook de dienst wilde bezoeken, liep hij gauw weg. Het was teveel gevraagd. Maar - wie weet zien we hem nog wel eens. Je weet maar nooit wat er van komt...