Inwisselbaar
1994-10-07
Kevin is een leuk uitziend jochie van 10 jaar. Klein voor zijn leeftijd, maaro zo gehaaid. Hij komt heel zelfstandig over en regelt zijn eigen zaakjes wel.- Jaargang 38
- nummer 20
Af en toe regelt Kevin wat teveel. Op zijn dagelijkse ontdekkingstochten komt hij namelijk heel wat zaken tegen, waar hij even aandacht aan moet schenken. Ook 's avonds valt er in de buurt veel te regelen. Kevins handen wapperen graag en veel en zijn mondje weet hij ook prima te roeren. Dan ontstaat er een probleem met de buren, met de meester op school, met de caissière van de winkel, met een politieagent. Kevin woont nu bij zijn tante. Zijn moeder woont bij haar nieuwe vriend. Die vriend ergert zich aan het gedrag van Kevin. Hij kan er niet tegen dat Kevin slecht luistert en overal aanzit. Dus moest hij maar bij zijn tante gaan wonen.
Vaders
Zijn echte vader heeft Kevin nooit ontmoet. Toen hij een peuter was, dacht hij dat Nico zijn vader was. Nico woonde immers bij mama in huis. Later zag hij een andere man op de foto's die kort nà zijn geboorte genomen werden. Zijn moeder noemde die man Roy en zei dat dat zijn vader was. Toen Kevin een kleuter was, verdween Nico. Een jaar later was er weer een andere man in huis: Patriek. Kevin vond hem eerst wel aardig. Hij deed veel spelletjes en ging vaak met hem fietsen. Later werd het minder. Patriek kwam onregelmatig thuis. Als hij thuis was, keek hij televisie en plunderde de koelkast. Kevin kreeg vaak ruzie met hem. Daarom zocht hij zijn heil maar bij zijn vriendjes op straat. Patriek verdween ook weer uit Kevins leven. Hij heeft er geen traan om gelaten. Toen kwam de nieuwe vriend van zijn moeder. Daar kreeg Kevin meteen ruzie mee. Het ging zo slecht dat Kevin maar bij zijn tante moest gaan wonen. Daar woont hij nu. Zijn moeder zegt dat het goed met hem gaat. "Kevin heeft er helemaal geen last van, hij vindt het best leuk bij zijn tante."
Stabiele relaties
Mensen vragen regelmatig zich af waar de toegenomen criminaliteit vandaan komt. Is er te weinig politietoezicht?
Is er te weinig sociale controle? Zijn de straffen te licht? Die vragen laten een meer fundamentele vraag liggen. De ontwrichting van de samenleving begint niet bij gebrekkig politietoezicht en zelfs niet bij de verminderde sociale controle. De toegenomen criminaliteit begint bij een verhaal als dat van Kevin. "Wat we als opvoeders aan moeten bieden is de stabiliteit van een betrouwbare pedagogische relatie.’ 1
Wegwerpartikel
Wanneer zelfs het kind een wegwerpartikel wordt, hoe moet het dan waarde hechten aan dingen die van anderen zijn? Als het kind inwisselbaar is, hoe moet het dan ooit leren duurzaam van een ander te houden?
Criminaliteitsbestrijding is dweilen met de kraan open, als we geen oog hebben voor het wezenlijke belang van stabiele relaties voor opgroeiende kinderen.
Noot
1. Drs. G.J. Blanken in: Ze redden zich wel; Opbouw 1994/12