Kamperen met verlos
1994-10-07
Oktober. De kerkelijke molen draait weer volop. In september hebben we allerlei plannen uitgewerkt voor het komende seizoen. Er was een gezellige startmiddag in de kerk. Iedere vereniging en commissie deed iets wervends, in de hoop aarzelende aspirant-leden het laatste zetje te geven.- Jaargang 38
- nummer 20
En dan is de vakantietijd echt voorbij. Ik moet altijd wel even op stoom komen. Maar als we eenmaal weer bezig zijn, heb ik er ook wel weer zin in. Voor mijn gevoel was deze 'zeven warme weken zomer' ongelooflijk snel achter de rug. Toen wij half augustus van onze gezinsvakantie thuiskwamen, was het al een beetje herfstig zelfs. We zaten nog een paar keer buiten, maar het was echt mondjesmaat. Met onze jongste dochter zouden we fietsen als haar broer naar het tienerkamp was. Dat hebben we dan ook gedaan want daar was het prima weer voor. Nooit geweten dat Noord Holland zo'n mooie provincie is.
Hier vlak bij huis zijn de schitterendste fietstochten uitgezet. Wisten we natuurlijk wel, maar maakten we nooit gebruik van. Wat dat betreft zullen we ons leven moeten beteren. De laatste vakantieweek was druk. Er kamen vrienden en vriendinnen logeren, het huis daverde zo nu en dan op z'n grondvesten. Gelukkig hoefde pa niet direct zondags te preken, dus het kon een beetje lijden. Maar op één van die dagen was ik het geroezemoes behoorlijk zat. We zaten met een grote schare aan tafel en er werd afgesproken dat er na het eten in huis verstoppertje gedaan zou worden. 'Overal behalve in de studeerkamer en het halletje', wist het vriendinnetje van onze dochter heel juist. Ik zag de bui al hangen. Gedaver op de trap (denk aan de buren!). Op zolder hangt wasgoed, en dat is juist een geliefkoosde verstopplaats. Daar ben ik dus ook niet zo blij mee. Op onze slaapkamer ben ik foto's aan 't uitzoeken ..Mijn. bureau staat daar ook en dat ligt vol papieren.
'Geen verstoppertje meer in huis, het is droog buiten', zeg ik dus enigszins geprikkeld. 'Verstoppertje buiten, niks aan,' pruilen de kids. 'Juist leuk,' wist ik opeens, denkend aan de heerlijke zomeravonden uit mijn jeugd. Ik zag het weer helemaal voor me.
'Uitlopertje met verlos', noemden wij het spel. Iemand stond bij een boom af te tellen, terwijl de anderen zich verstopten.
Dan moest de afteIIer gaan zoeken. Degene die hij vond was gevangen, maar kon dooreen ander verlost worden. Ik legde het spel aan de kinderen uit en besloot met de verzuchting: '0 wat zou ik dat nog graag eens doen. Alleen hier in de straat maar niet. Veel te gek voor de buren!' 'Zoiets moet je ook op een camping doen, dan vindt niemand het gek,' is het commentaar van de kinderen. 'Weet je wat,' zegt Koos 'als jij nou eens meegaat als onze halve gemeente met Pinksteren kampeert. Dan kun je dat leuke spel bijvoorbeeld met de bijbelclub doen. Ik zie jullie al achter mekaar aanrennen!' 'Hè ja mam,' doen de kinderen er nog een schepje bovenop, 'dan is het heus niet gek als al die oude mensen zo stom doen en dan willen wij ook nog wel meedoen. Alleen moeten we dan eerst wel weer iets hebben om in te kamperen.' lets om in te kamperen. Dat is waar ook. Daar wordt een oude wond even wreed opengehaald. Want 'iets om in te kamperen' hebben wij vele jaren gehad. Maar dat 'iets' is op een zondagavond in september een paar jaar geleden gestolen. Terwijl wij er bijna met onze neus bovenop zaten. Iedereen is het al bijna vergeten, behalve ik. Ik kan me er nog echt kwaad om maken, bij tijd en wijle. Alleen al bij zo'n simpele opmerking voel ik de spijt om het verlies weer bovenkomen.
Toen wij voor de verzekering moesten opgeven wat er allemaal in onze vouwwagen aan spullen zat, ontdekten we dat er ook een bijbel in moest liggen. En daar werd ik dus steeds mee 'getroost'. Ik moest maar bedenken dat die dieven in ieder geval ook de bijbel gestolen hadden. Fijn als je de dominee in huis hebt! Nou, ik werd er niet vrolijker van. Want bijbel of geen bijbel, we hebben het ding nooit terug gezien. Dus dat spel op de camping kan wat mi] betreft nog niet doorgaan.
Ik zal thuisblijven met de overgebleven schapen van de kudde. Na deze turbulente maaltijd zijn we maar gaan sjoelen, want het regende weer buiten. Tijdens het koffiezetten in de keuken viel mij een vrome gedachte in. 'Uitlopertje met verlos,' doen we in zekere zin iedere zondag in de kerk. Dus wat dat betreft, op de camping of thuis, het kan allebei.