Micha in Oegstgeest
2007-07-06
OEGSTGEEST - Toen in het voorjaar van 2006 door Tear melding werd gemaakt van de op handen zijnde Micha-campagne, was een aantal gemeenteleden in Oegstgeest daar direct enthousiast over. In de Nederlands Gereformeerde Kerk van Oegstgeest werd namelijk al langer expliciet aandacht besteed aan de mensen die hulp nodig hebben, dichtbij en veraf.- Jaargang 51
- nummer 14
Die gerichte aandacht is gebaseerd op de gemeentevisie van Oegstgeest. In de derde speerpunt in deze visie is vastgelegd ‘dat we een gemeente willen zijn die om zich heen naar Buiten kijkt’. In de andere twee speerpunten staat dat ‘we ons ook naar Boven (op God) en naar Binnen (gemeente) willen richten’. Er waren al eerder momenten van aandacht voor noties die later in de Micha-campagne aan bod kwamen; tijdens een gemeentevergadering in 2005 heeft een uitwisseling in kleine groepjes plaatsgevonden over vrijwilligerswerk, dat door gemeenteleden werd opgepakt. Er bleek een mooie en bonte verscheidenheid te zijn, maar een echte rode draad ontbrak. De Micha-campagne bleek een mooie nieuwe kapstok om opnieuw aan het werk te gaan.
Initiatief
Een achtkoppige werkgroep is vanaf september 2006 enthousiast aan de slag gegaan. Er werd een aantal doelstellingen geformuleerd, zoals gemeenteleden bewust te maken van de problematiek.
De Joodse spreuk “wie één mens redt, redt de hele wereld” bleek daarbij een goed houvast. Er werd gezocht naar een diversiteit aan initiatieven voor de gemeente, waarbij steeds verschillende gemeenteleden werden ingeschakeld.
Een van de terugkerende acties was om maandelijks Micha-diensten te organiseren, waarin steeds één van de acht Millenniumdoelen centraal zou staan. Ook in de kinderclubs is Micha onderwerp van gesprek geweest; zo zijn er kleine boekjes verspreid met daarin de Millenniumdoelen op kinderniveau en in het kader van het doel “alle kinderen naar school” is meegedaan met de actie rugzak van Dorcas. In het Oegstgeester Kerkblad, dat driewekelijks gratis huis-aan-huis wordt verspreid, zijn steeds korte prikkelende stukjes geschreven; eenmaal is een groot voorpagina-artikel aangeleverd rondom een kerkdienst met professor Goudzwaard. Mede door dit artikel kon een aantal gasten in die dienst worden verwelkomd.
Te grote voetstap
‘Duurzaamheid’ hoort helemaal bij de Millenniumdoelen. Prikkelend geformuleerd: “waarom zou je je voor onderwijs en armoede inzetten, als er geen leefbare wereld meer is?” Econoom en christen prof. Bob Goudzwaard heeft de gemeente van Oegstgeest in voorjaar 2007 in een Micha-dienst bepaald bij Romeinen 8:19: de schepping kijkt reikhalzend uit naar het moment waarop blijkt wie kinderen van God zijn. Dit bijbelwoord was voor de gemeente van Oegstgeest confronterend, zeker ook als teruggedacht werd aan een gemeentevergadering eind 2006. Tijdens die bijeenkomst zijn de scores bekengemaakt van de ecologische voetstap van de gemeente. Via die methode kan een inschatting worden gemaakt, hoeveel fysieke ruimte de menselijke levensstijl van de aarde vraagt.
Gegeven het aantal mensen op deze aarde is er voor ieder zo’n twee hectare beschikbaar; maar de gemeenteleden van Oegstgeest kwamen er na eerlijke invulling van de vragenlijst achter dat velen van hen zeker zes hectare nodig hadden…. Het werken met deze vragenlijst heeft in de gemeente het nodige opgeroepen.
Sommigen hebben invulling ervan nog niet aangedurfd; anderen zijn uitgedaagd om ervoor te zorgen dat ze volgend jaar een veel lagere score hebben. En de uitkomst leidde binnen de gemeente tot de klemmende vraag: Is het mogelijk om God te lofprijzen én een voetstap van bijvoorbeeld zes hectare te hebben?
Plus en min
Het concept van die ecologische voetstap komt uit het recente boek ‘Van grenzen weten’ van de hand van Goudzwaard e.a. In dit boek stellen van der Wal en Goudzwaard, dat de moderne samenleving zonder twijfel op belangrijke verworvenheden kan wijzen, zoals de moderne technologie, de sociale rechtstaat en de democratie. Door die technologie zijn grote plagen zoals epidemieën, hoge kindersterfte, hongersnoden en overstromingen, overwonnen of in omvang en betekenis sterk zijn teruggedrongen Tegelijkertijd geeft diezelfde moderne samenleving reden tot grote zorg. Er wordt gewezen op de zich in snel tempo ontwikkelende technologie, die niet meer in toom wordt gehouden door de inbedding in sociale structuren en culturele kaders. De intentie kan heel goed zijn, zoals in het geval van de vooruitgang op medisch gebied, die echter door een daarmee geen gelijke tred houdende ontwikkeling op sociaal en cultureel gebied tragischerwijze het catastrofale effect van een ongecontroleerde bevolkingsexplosie oplevert.
Enkele feiten
De wereldbevolking is in enkele decennia verdubbeld van 2,6 tot 5,3 miljard mensen. De huisdierenpopulatie is gegroeid van 2,3 naar 4,1 miljard. De consumptie van graan nam toe met een factor van 2,6. Het waterverbruik verdrievoudigde, de visconsumptie verviervoudigde, het energieverbruik vervijfvoudigde en het mondiale luchtverkeer steeg tot het zeventigvoudige. Anno 2007 is groei op veel levensterreinen de bepalende gedachte.
Zo verwacht de Wereldbank dat in 2050 de omvang van de wereldeconomie het viervoudige zal zijn van nu.
Een aantal eeuwen, zo wordt in Goudzwaard’s boek gesteld, heeft ‘groei’ zonder veel schadelijke gevolgen kunnen functioneren. Een van de redenen hiervoor is dat de moderne samenleving lange tijd slechts een relatief beperkt deel van de wereldbevolking omvatte. Maar nu ook China en India mee gaan produceren en consumeren, wordt de druk te groot. Wanneer alle wereldbewoners de westerse levensstijl zouden uitleven, zijn er wel twee of misschien wel drie planeten Aarde nodig. In de woorden van Goudzwaard: “De ecologische voetafdruk van de moderne mens is te groot
geworden.”
Drie mogelijkheden
In die situatie, zijn er drie mogelijkheden: *We blijven op de huidige voet doorgaan, omdat we het gevaar niet (willen) zien of omdat de politieke en maatschappelijke wil ontbreekt om echt, en niet alleen symbolisch, maatregelen te nemen. Als de wereld als geheel deze keus maakt, lijkt haar einde nabij.
*We reserveren de moderne samenleving en haar leefpatronen tot een (ons) deel van de wereld, sluiten dus een groot deel van de wereldbevolking daar van uit, of proberen dat althans. Het is maar de vraag hoe lang ‘fort Europa en Amerika’ deze opstelling kunnen volhouden? * We schakelen over op een aanmerkelijk soberder leefpatroon.
Deze laatste keus komt overeen met Genesis 2:15, waar als uitdaging aan de eerste mens staat geschreven, dat hij deze wereld mag bewerken en bewaren. Welke keus zullen wij maken? Op 7 juli 2007 is er een slotakkoord in de gemeente in de vorm van een ecologische en rechtvaardige maaltijd. Maar ook al stopt daarna de Michacampagne in Oegstgeest, de gemeente wil actief doorgaan met het vormgeven aan de drie B’s uit de gemeentevisie.
Meer weten?
Voor een overzicht van de millenniumdoelen, de ecologische voetstap en nadere informatie over de Michacampagne: www.maakhetwaar.nl , www.voetenbank.nl, www.michacampagne.nl.
| Van de waan naar de kern? Micha-campagne in de vastentijd Een van de acht Millenniumdoelen heeft betrekking op duurzaamheid. (zie www.michacampagne, doel 7). Er is bij dit doel onder andere de indringende vraag wat onze manier van leven betekent voor het leven van onze (klein)kinderen. De vastenperiode of 40 dagen-tijd is in de Kerk bij uitstek de periode om stil te staan bij de eigen levensstijl, waarbij er natuurlijk ook de koppeling mag zijn met een bezinning op het leven, de dood en de opstanding van Christus. Gaat het ons als mensen en kerken in Oegstgeest lukken om afstand te nemen van de waan van de dag en te (her)ontdekken wat echt van belang is? Oegstgeester kerkblad voorjaar 2007 |