Eindtijd (Openbaring 6)

1994-06-03
  • Jaargang 38
  • nummer 11
Ik sluit mijn ogen en zie paarden.
Het rode: kapmessen zijn zwaarden.
Er liggen ledematen in het rond.
Rwanda, kermend, dodelijk gewond.

Het zwarte paard: niets is er meer te eten,
men leeft van angst, de liefde is vergeten.
Er zijn slechts lijken rijkelijk gezaaid.
Alle hoop op oogst is weggemaaid.

Het vale paard: vergiftigd is het water,
er drijven doden in. Het wordt al later,
de zon dooft uit en in haar rode gloed
verandert al het drinkwater in bloed.

Onder de troon: het schreeuwen der geslachten:
"Rechtvaardig God, hoelang zult U nog wachten?"
Het onbegrijpelijke antwoord: "Heb geduld,
het martelarenaantal is nog niet vervuld."

In deze nacht van weduwen en wezen
kan niemand, dan God zelf de kaart nog lezen.
Ons blijven enkel bevende gebeden:
Heer geef hen rust en stralend witte kleden!

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief