Pastorale notitie
1994-06-17
Pastores- Jaargang 38
- nummer 12
..Jullie weten zoveel van de bijbel af!
Bij jullie vergeleken voel ik me altijd zo'n stommerd ..;". Hij was pastoor in een parochie verderop. Maar we ruimden op ons pastores-convent graag een plaats voor hem in. Hij was dan ook een uiterst beminnelijk mensmild en wijs. Wat hem aan Godskennis ontbrak werd ruimschoots goedgemaakt door zijn mensenkennis. Maar liggen deze twee, zelfs volgens de Reformatie, niet heel dicht bij elkaar?
In elk geval: hij was een graag geziene gast die ijzersterke verhalen vertelde. Ik ben ze jammer genoeg allemaal vergeten, het is ook al zo lang geleden - allemaal op één na.
Behalve van een aantal zonden had hij ook last van aambeien. Op naar het spreekuur van de specialist! Deze, een parochiaan van hem, stond voor de noodzaak zijn geestelijk leider zeer lichamelijk te onderzoeken. Hoe loste hij dit netelige probleem op?
Eenvoudig door te zeggen: ..Eerwaarde, ik kniel zo dikwijls voor u. Wilt u één keer knielen voor mij? .....
Andere problemen, groter dan deze, konden niet opgelost worden - noch door de dokter, noch door de pastoor zelf. En zo vonden de mensen hem op een morgen: geknield in zijn kerk, voor Zijn altaar - stil en bleek.....Jezus, uw verzoenend sterven, blijft het rustpunt van mijn hart!"
Mijn dierbare vriend Dominicus heeft wél Godskennis. Mensenkennis ook, trouwens. Het celibaat was teveel voor hem en dus kwam hij in onderwijs en ziekenhuispastoraat terecht. Bij een moeilijk sterfgeval leerden wij elkaar kennen. En onmiddellijk hérkenden we elkaar als broeders in de Heer.
Er zijn in dit blad woorden geschreven over rooms-katholieke spiritualiteit.
Deze gelden ten volle van hem, en dan met een hoofdletter: Spiritualiteit.
Bevlogenheid door de Geest. Drie kerkdiensten van hem heb ik bijgewoond.
Ter gelegenheid van zijn 25-jarig huwelijksfeest. Bij zijn wijding als diaken. En in het ziekenhuis.
Ik heb hem horen bidden en preken. Ik heb hem zien omgaan met mens en sacrament. En het valt mij niet moeilijk hem uitnemender te achten dan mijzelf.
De eucharistie heb ik niet samen met hem gevierd. Evenmin als hij het avondmaal met mij. Uiteraard hebben we dit goed met elkaar doorgesproken.
We wachten op betere tijden.
Op die dag, dat onze Heer de wijn nieuw met ons zal drinken.
Met ons allen samen ...