Persschouw
1994-06-17
Overdenking na Pinksteren (I) Pinksteren Pastor A.M. Brandehof O. Carm. in het contactblad 'Vierluik' voor de Enschedese binnenstadsparochies: "Jongeren zien visioenen, ouderen zullen dromen dromen. Dat zei de Oud- Testamentische profeet Joël al, en Petrus beaamde die profetie. Een geloofsgemeenschap zonder visioen van jongeren en de dromen van ouderen is zo dood als een pier, is zonder geest en inspiratie, zonder leven en levenskansen. Dat hangt niet af van leergezag of autoriteit, van hiërarchie of leken, maar van wat er komt uit ieders hart, waarin de Geest Gods van den beginne is uitgestort. En zo moet die Geest naar buiten komen, vanuit jong en oud, in gezichten en dromen, in leven zonder angst in warmte zonder kilheid, in een gemeenschap zonder heersers, in ieder mens die tot zijn recht kan komen. Van zulke mensen en dromen moeten wij het hebben.- Jaargang 38
- nummer 12
Dat moet Pinksteren zijn: feest van de Geest."
Dit stukje, overgenomen via de 'Twentsche Courant', werd mij toegezonden door mijn trouwe Cogma-vriend uit Enschede-Zuid. Laat men zich niet ergeren aan het spreken over hiërarchie en leken. Het is te verwachten van een R.K. pastor. Trouwens: hoewel wij naar de letter geen hiërarchie aan de ene kant en leken aan de andere kant kennen, levert de protestantse kerkgeschiedenis helaas ettelijke voorbeelden van het optreden van ambtsdragers, dat het wezen van de hiërarchie verraadt. Daarbij komt verder, dat zeker in de R.K. Nederlandse kerkprovincie de mondigheid van de parochianen de laatste jaren steeds meer wordt geaccentueerd. Een pluspunt!
Tot slot: Waar de Geest doorbreekt wordt de geloofsgemeenschap, waarbij allen betrokken zijn, gevoed en Pinksteren elke dag beleefd!
Overdenking na Pinksteren (ll)
Pinksterkerk
Pinksteren maakt zo 'n kerk van mannen en vrouwen, van ouderen en jongeren, van slaven en vrijen, van rijken en armen, van vooruitstrevenden en conservatieven, van vernieuwers en bewaarders, van mensen die vol gas willen geven en hen die voorzichtig de rem in de gaten houden. Want kerk is iets geheel anders. Zij behoort bij de nieuwe aarde, waar de meest progressieven geen idee van hebben. Zij behoort bij de Geest, die alle vrees voor vernieuwing in waarachtige bekering aan de kant schuift. Kerk is wat anders dan het zitten op principes, het handhaven van clubgeest, het permanent zoeken van uitwegen om aan de klem van het eigen moment te ontkomen.
Kerk, het is het werk van Christus, niet het onze. Ik spreek niet over de Hervormde, die bezig is protestant te worden. Niet over de Gereformeerde, die op het punt staat zich in te voegen in het verleden dat voorbij is. Ik spreek over onze eigen kerk. Waar ieder het beter weet dan de ander. Waar de leuzen niet van de lucht zijn, oud of nieuw. Kerk: heimwee naar Pinksteren!
Men zegt dat een mens aan heimwee kan sterven. Mochten we allen sterven aan onze opvattingen over de kerk en ons houden aan onze belijdenis omtrent de kerk. Niet terug naar Pinksteren. Maar vooruit naar de troon waar God zal vragen: wat deed je met mijn lichaam, de kerk? Waarom miste Ik je zo vaak bij het kruis? En waarom wilde je het niet op je nemen?
Dit stukje is van de hand van prof.dr. W. van 't Spijker. Wij kwamen hertegen in 'De Wekker'. Het is goed op het thema van Pinksteren voort te borduren.
Het is immers het laatste feest op weg naar de jongste dag! Het mag dus allesbeheersend heten voor de hele gemeente van de levende Here Jezus Christus. Het vraagt permanent om het trekken van de nodige consequenties in eigen leven en in de kring van de kerk. En wanneer Van 't Spijker het heeft over 'onze eigen kerk' en dus de christelijke gereformeerde kerken bedoelt, kan iedereen, die niet christelijk gereformeerd is, het zonder kramphouding vrijmoedig toepassen op eigen kerkelijk bestaan. Hopelijk heeft het zo een zegenrijk effekt!