Weerzin om te bukken onder andermans zonden
1994-12-02
"Zolang u de kans krijgt te pedagogen, pedagoog dan". De Veenendaalse emiritus-predikant G. van den Brink sprak zijn diakengehoor moed in tijdens de Centrale Diakonale Conferentie zaterdag 5 november jl. In Baarn confereerden ruim honderd Nederlands Gereformeerde diakenen over de kwestie lijden door zonde en schuld. Van den Brink: "U kent vast de weerzin als we weer op pad moeten om ons te bukken onder andermans zonden. Toch vraagt God barmhartigheid".- Jaargang 38
- nummer 24
"Weet u, ik houd van tuinieren. In m'n vrije tijd beleef ik heel veel plezier aan om armetierige plantjes weer op te laten leven. God is nu eigenlijk ook zo'n Tuinman. Ik hoef daarbij alleen maar te denken aan de gelijkenis van de verloren zoon of het verhaal van de onvruchtbare vijgeboom. Door Gods genade worden mensen gered. Genade geneest inderdaad", zo hield Van den Brink de diakenen voor. Voorzitter C. Huizenga, voor wie dit de laatste conferentie was omdat hij volgend jaar terugtreed als voorzitter, noemde het betoog van de spreker achteraf "geen studeerkamerverhaal, maar een gerijpt betoog".
Slapheid
Vanuit de Bijbel en maatschappelijke ontwikkelingen probeerde Van den Brink antwoord te geven op de vraag wat een diaken aanmoet met een 'schaapje uit de kudde' dat lijdt door eigen schuld. "Laten we eerlijk zijn: Wanneer deze persoon zich met zijn problemen aan de kerk had onttrokken, zou dat voor ons de makkelijkste oplossing geweest zijn. Zo gaat het meestal niet en zo mag het ook niet gaan. Maar wat dan met de mensen die hun fouten inzien, onverbeterlijk zijn? Ze zakken langzaam weg naar de rand van de kerk en blijven daar hangen. Dat kan zich jarenlang voortslepen en u zou zich kunnen gaan afvragen of zonden kunnen verjaren", aldus de predikant. "Maar zolang u kunt pedagogen, pedagoog dan".
Stilstaand bij een dergelijke uitzichtloze situatie wees de spreker op de drie lijnen die hij vanuit de Bijbel kon onderscheiden ten aanzien van het optreden van (in dit geval) de diaken. Volgens hem vraagt God van de diaken zowel een barmhartig, krachtig als een lankmoedige houding ten aanzien van de naaste. "U kent vast de weerzin als we weer op pad moeten om ons te bukken onder andermans zonden.
Toch vraagt God barmhartigheid, omdat ook Hij barmhartig is in zijn genade voor goddelozen".
Aan de andere kant vraagt Gods oproep tot bekering van ons een krachtig optreden in het wijzen op Zijn geboden, zo betoogde de spreker. Evenals barmhartigheid mag ook geduld nooit ontaarden in een soort slapheid, zo bleek uit zijn verhaal. Hij gaf daarbij direct toe dat dat ontzettend moeilijk is.
Menselijke kant
De vragen die na Van den Brinks verhaal door de toehoorders werden gelanceerd getuigden overigens meer van een gevoel van hulpeloosheid dan van ongeduld. Wat doe je met gezinnen die niet goed met geld kunnen omgaan en wat de spreker dacht van mensen die soms wel hulp nodig hebben, maar het niet willen. Behalve zorgen voor een solide vertrouwensbasis, kun je volgens Van den Brink ook best buitenstaanders inschakelen.
"Als een diaconale gift in mindering wordt gebracht op de uitkering, zou je eens met de ambtenaar kunnen gaan praten. Laat de menselijke kant van de zaak zien", zo riep hij op. Volgens voorzitter Huizenga had er overigens al lang een landelijk diaconaal steunpunt moeten zijn waar diakenen met dergelijke. vragen terecht kunnen" en hij vroeg de aanwezigen daar eens hun gedachten over te laten gaan. Diakenen kunnen in de praktijk ook aanlopen tegen psychische problemen bij gemeenteleden. Hun hulp is in die gevallen vaak ontoereikend en ze kunnen mensen dan wijzen op het bestaan van een stichting als de STAGG, de Stichting Ambulante en Geestelijke Gezondheidszorg.
Het middagprogramma stond daarom in het teken van het werk van deze stichting. Voorzitter L. Verhey liet weten dat de stichting volgend jaar iets te vieren heeft en wel het 25-jarig jubileum. Het STAGG-bestuur is voornemens hier onder andere aandacht aan te besteden door het houden van een symposium waar alle predikanten uitgenodigd zullen worden om "diepgaand na te denken en gedachten uit te wisselen" over pastoraat.
De toespraak die ds. G. van den Brink op deze diaconale conferentie hield, zal in een volgend nummer van Opbouw volledig worden opgenomen