Leven zonder God
1994-12-16
Voor veel mensen is de plaats van God in de hemel vacant. De mens heeft nu zelf deze plaats ingenomen. Nu ja, God is (nog) niet dood, maar Hij is wel met pensioen gegaan.- Jaargang 38
- nummer 25
Overigens, Hij heeft veel dienstjaren gehad en zo iemand behandel je ook na zijn pensionering nog met eerbied.
Natuurlijk zorgen we dat hij AOW krijgt. Die betalen we dan door een soort christelijk vernisje nog te laten voortbestaan.
En vergeet niet, we hebben ook nog onze 'stichtelijke' gedenkdagen. Op kerstdag en op goede vrijdag brengen we nog wel eens ons traditioneel beleefdheidsbezoek.
Maar we beperken ons wel tot deze jubilea. Immers, God heeft zijn tijd gehad. We kunnen het nu toch zelf wel doen?
De techniek en de ruimtevaart hebben ons doen zien, hoe de mens het leven in eigen hand kan nemen. De mens heeft de zeggenschap over de wereld aan zich getrokken. En het gaat hem steeds beter af. Af en toe zijn er wel strubbelingen, maar we hebben onze knappe koppen en die zullen de problemen wel oplossen. We hebben onze auto's, onze caravans, onze radio en tv, onze ijskasten en wat niet al? Met vakantie gaan we naar de paradijselijke stranden van Spanje of nog een eindje verder. Laten we eten en drinken en spelen! Immers, morgen wordt het nog beter dan vandaag! Is het wonder, dat anderen nog een stap verder gaan en constateren, dat God al uit de tijd is, dat God dood is. En daarmee heeft dan de zinloosheid zijn intrede gedaan. Niet de blijdschap, maar de verveling en de angst krijgen steeds meer de overhand. In het Westen zijn de zelfmoordcijfers onder de jonge mensen ongekend hoog.
Bij anderen moet de surrogaatvreugde de verveling verdrijven. Twijfel aan de mogelijkheid van het voortbestaan der aarde maakt velen angstig. Men weet niet meer waarheen men op weg is. De zinloosheid van het bestaan wordt steeds duidelijker. En het zal steeds meer duidelijk worden, dat het leven van de mens met een gepensioneerde of doodverklaarde God een uitzichtloze zaak is. Jean Paul Sartre vertelt een aangrijpend verhaal over de dood van God.
Kinderen verrijzen uit hun graf jes en vragen aan de Zoon van God: "Jezus, hebben we geen Vader?"
En Hij antwoordt met betraande ogen: ,,Wij zijn wezen, jullie en ik hebben geen vader."
En omdat er geen Vader is, roept Jezus: "Een star en stom niets. Kille eeuwige noodwendigheid. Waanzinnig toeval."
Een verschrikkelijke, maar juiste tekening van het leven zonder God. Zonder God is er immers ook geen Vader van Jezus Christus, die onze Vader wil zijn . Zonder God zijn wij wezen. Zonder Hem is alles kille noodwendigheid en stom toeval. Een wereld zonder God is een wereld die naar de afgrond gaat. Maar hoe staat het met ons, kerkmensen?
Het is goed om deze vraag te stellen.
Laten wij toch vooral niet menen, dat wij vrij blijven van al die waanvoorstellingen, die de wereld beheersen.
Maar wij geloven toch in God? Wij weten toch, dat God de Schepper en onderhouder van alles, ook van ons leven is. Ja maar, geloven wij dat inderdaad?
Hoe komt het dan dat velen alleen maar geeuwerig aan de bijbel kunnen denken, terwijl we daaruit alleen toch onze kracht en ons leven kunnen putten?
Hoe komt het dat het christendom vaak zo vervelend is en dat zich een dodelijke verveling uitbreidt over veel wat Kerk heet?
Zou de oorzaak niet zijn, dat we er te weinig mee rekenen, dat God ècht ons leven kan veranderen?
Dat Hij ons vastgelopen huwelijk kan verbeteren?
Dat Hij onze gezinsmoeilijkheden kan overwinnen?
Dat Hij onze jongens en meisjes kan vasthouden? Dat Hij van een sufferd en een lafaard een held kan maken?
Dat Hij werkelijk onze angst en onze verveling kan wegnemen? Dat Hij alleen ons leven zin en inhoud kan geven?
Is ook bij ons niet teveel de gedachte, dat we het toch eigenlijk zelf moeten doen en dat we niet zozeer met Hem rekenen als wel met onszelf?
Ja, als het erg moeilijk wordt, dan bidden we wel. Maar leggen we werkelijk al onze noden en zorgen, ook de kleine, gerust en vol vertrouwen in Gods Vaderhand, gelovend dat Hij altijd naar ons luistert en voor ons zorgt? Immers, wij hebben zijn verzekering: Ik ben met u, alle dagen tot aan de voleinding der wereld.
God met pensioen?
God uit de tijd?
Welnee, God immers is de eeuwige.
En Hij is vlak bij ons.
Hij klopt aan onze deur.
Doe de deur slechts open!
Stel uw hart voor Hem open.
Dit artikel schreef Mr. Dr. J. Meulink in 'Tot uw dienst', mededelingenblad van de Ned. geret. kerk te Enschede-Zuid.
Hij snijdt daarin op boeiende wijze een onderwerp aan, dat onze volle aandacht verdient!