Een beetje jaloers?
1993-11-05
Hij was helemaal vastgelopen. Het huwelijk stelde weinig meer voor, op het werk was hij uitgekeken, jongere collega’s maakten sneller promotie dan hij. De kerk had hij ai jaren geleden afgezworen. AI vanaf zijn 10ejaar zag hij voortdurend kans om zijn ouders te ontglippen. Toen hij een jaar of 15 was gaven zijn ouders de moed op, ze probeerden het niet eens meer. Nu zat hij in een crisis. Altijd het hoogste woord gehad, maar het leek erop dat hij een toontje lager ging zingen. Op zijn zus had hij altijd kritiek gehad. Die was zo gelovig, daar moest je maar uit de buurt blijven. Toch bleek het leven van zijn zus en haar gezin hem ook een beetje jaloers te hebben gemaakt. "Zij hebben tenminste hun geloof, daar hebben ze steun aan": Het klonk bijna als "Ik wou dat ik kon geloven". Soms blijkt het leven van christenen op een onverwacht moment toch een getuigenis te zijn...
- Jaargang 37
- nummer 23