Integratie
2007-08-17
Geen christen spreekt meer de tale Kanaäns. De Statenvertaling oefent geen invloed meer uit op het Nederlands. Ondanks kritiek zijn we blij met de NBV. Natuurlijk, ultra-gereformeerden blijven dwars liggen. Voor hen spreekt God alleen door de Statenvertaling. Het hebben van de bijbel in onze eigen moedertaal is een onvervreemdbaar goed voor christenen (Hand. 2:8). De bijbelvertaling verandert met iedere cultuuromslag.- Jaargang 51
- nummer 16
De Statenvertaling bindt ons aan een gouden eeuw in het verleden. Als christenen zijn we op weg naar een gouden toekomst. Op die weg blijven bijbelvertalingen in beweging.
Toen Joden in de verstrooiing geen Hebreeuws meer kenden, werd hun bijbel in het Grieks vertaald. Deze vertaling gebruikten Jezus en zijn apostelen. Grieks was ook de taal waarin het evangelie de wereld inging. Vandaar dat het NT in gangbaar Grieks geschreven is. De taal van liturgie, prediking en theologie was aanvankelijk Grieks. Later werd het Latijn, dat in de kerk haast dezelfde status kreeg als Arabisch in de moskee.
Sinds de Reformatie wordt de bijbel in alle talen en dialecten van de wereld vertaald. Luthers bijbelvertaling in het Duits was de doorwerking van Pinksteren in de Europeese kerkgeschiedenis. Mijn bijbelvertaling in het Zulu is een gave van de Heilige Geest, al hebben we hard een modernere versie nodig.
In de moskee is de taal van de liturgie Arabisch, de taal van de Koran. Arabisch is openbaringstaal in de Islam. Ze is heilig en volmaakt, goddelijk en onveranderlijk. Koranvertalingen zijn eigenlijk onmogelijk. Ze kunnen in elk geval niet in de moskee gebruikt worden. Islamisering betekent arabisering. De Islam bindt ons aan een specifieke cultuur en zelfs ook aan een specifieke cultuurperiode, die van de profeet Mohammed. Met de taal wordt zo ook een bepaalde fase in de geschiedenis normatief. Dat geeft problemen in westerse samenlevingen, die vrucht zijn van christendom en Verlichting. Integratie van moslims in onze samenleving is religieus onmogelijk, hoe aangepast zij verder ook zijn. Ze vormen een subcultuur, zoals ultra-gereformeerde christenen doen. Die zijn evenmin geïntegreerd in onze moderne samenleving. Wie binnen de grenzen van de wet blijft, mag niet tot integratie gedwongen worden.
Dr. Bob Wielenga woont in Zuid-Afrika en is emeritus-predikant van de NGK van Kampen.