Gelijke Behandeling?
1993-04-23
Amerika is in de greep van speciale belangengroepen die nu, in een nieuwe draai die men eraan geeft, de taal van de beweging voor burgerrechten verbinden met de taal van de therapeutische revolutie.- Jaargang 37
- nummer 9
Dr. Os Guinness 1
Ezekiel Bulvers bestemming lag vast, toen hij op de leeftijd van vijf jaar zijn moeder tegen zijn vader hoorde zeggen - die had volgehouden dat de som van de twee zijden van de driehoek altijd groter waren dan de derde - "Ja, dat zeg jij, omdat je nu eenmaal een man bent!" "Op dat ogenblik", verzekert de heer E. Bulver ons "flitste de grote waarheid door mijn zich openende geest dat weerlegging van een fout standpunt helemaal niet bij de weergave van een juist argument hoorde.
Neem gewoon aan dat je tegenstander het bij het verkeerde eind heeft en verklaar hoe dat komt, en de hele wereld ligt aan je voeten."
C.S. Lewis 2
Een rechtspraak of vele vormen van recht?
De invoering van een wet "gelijke berechtiging" is natuurlijk een uiterst goede zaak, mits we het erover eens zouden zijn wat er precies mee wordt bedoeld. En dat is nu precies wat niet het geval is! Wie wil er in ons land eigenlijk dat mensen ongelijk behandeld worden? Niemand toch? Bij enig nadenken wil in elk geval bijna niemand dat er rechtsongelijkheid in ons land zou gaan bestaan. Dat is de vraag dus ook niet. De vraag is: welke norm leg je aan bij "gelijke behandeling"?
En de vraag is ook: hoe pas je die nieuwe wet toe? En zo mogelijk is de vraag nog meer: Wie zijn degenen die die wet toepassen? En welke criteria leggen ze daarbij aan? Daar wil ik in dit artikel wat nader bij stilstaan, want 't is een cruciaal punt hoe de wet gaat worden getoetst. Mag ik daarvoor het volgende voorbeeld geven?
"Je snapt het toch niet"
Toen een paar jaar geleden Nelson Mandela een bezoek aan de VS bracht, een ware triomftocht, kwam er voor de gelegenheid een nieuw T-shirt op de markt, dat vooral bij jonge zwarten aftrek vond. De tekst op het T-shirt luidde:"It's a black thing. You wouldn't understand". In onze taal omgezet stond er dus: "Het heeft te maken met zwart zijn. Je snapt het toch niet!" Het is een uitdagende tekst die tegelijk iets verontrustends heeft, op een aantal manieren.
Om te beginnen, wordt er helemaal niet meer geprobeerd om aan de buitenwacht duidelijk te maken wat het betekent om zwart te zijn. Het loont niet de moeite dat te doen, want ze zouden het toch niet snappen. Een van de kenmerken van niet-zwarten is immers dat ze zwarten toch niet begrijpen... Ten tweede wordt "het levensgevoel van de negerbevolking"
zo vaag mogelijk in de tekst aangegeven; "it's a black thing". De specifieke wijze om als zwart mens door het leven te gaan wordt zelfs niet meer naar de buitenwacht gedefinieerd.
Waarom dat verontrust is gemakkelijk duidelijk te maken. Als je zo gaat redeneren, kan dat leiden tot ineenstorting van elke vorm van communicatie.
Iedere groep in welke samenleving dan ook zou hetzelfde kunnen gaan zeggen: 't Is iets dat je alleen snapt, als je vrouw/feministe/lesbisch/homoseksueel/Jood/Moslim/Christen/fundamentalist/gehandicapt bent, en ga maar door. Niemand die buitenstaander is, zal echt snappen wat ons bezig houdt, ons drijft. Laat ook maar zitten...
"Bulverism"
Op dat punt blijkt ook de relevantie van een kort artikel, dat de Engelse Christen-denker en -schrijver C.S. Lewis vele jaren geleden al schreef, onder de titel "Bulverism". In dat artikel wordt de volstrekt fictieve persoon Ezekiel Bulver ten tonele gevoerd, die in elke diskussie ongeveer het volgende zegt: "lk snap wel waarom u dat zegt! Dat komt, omdat u.... bent." Bulver ziet ervan af om dingen die hij onjuist acht zakelijk te gaan bestrijden.
Integendeel, hij doorgrondt zijn tegenstander in het debat en "begrijpt" maar al te goed hoe die ander ertoe komt om zo'n onjuiste opvatting te huldigen. Hoe zou hij/zij ook anders kunnen, als je beseft dat die ander... is?
De invoering van de wet "gelijke berechtiging" kan gemakkelijk tot de volgende situatie aanleiding geven. Er is jou als lid van een minderheidsgroep op de meest flagrante wijze onrecht gedaan en dus ga je om je rechten procederen. Als je echter in de rechtzaal je gelijk niet krijgt, bewijst dat alleen maar hoe vooringenomen de rechter wel was! Maar ja, wat wil je ook, als dat een man is, of blank, heterofiel, niet-moslim, etc.! Zo ging dat enigszins, toen in de VS het heel onfrisse geval-Thomas zich voordeed.
U weet nog wel, vorig jaar werd er door George Bush een nieuwe rechter voor het Hooggerechtshof voorgedragen, een uiterst invloedrijke post die politiek ook nogal gevoelig ligt. Bush had al bot gevangen met twee van zijn kandidaten en nu was het de beurt aan de zwarte Clarence Thomas. Of hij ter zake deskundig is, de meeste Amerikanen wisten het niet, en ze weten het nog niet, maar wat ze wel weten is dat de rechter een heel langdurige en ook vervelende verhouding heeft gehad met de eveneens zwarte Anita Hill. Dat zei zij althans, terwl]l hij het in hevige mate ontkende. De diskussie ging erover of er wel een schaamhaar in de thee had gedreven en andere zaken die stellig van het allergrootste gewicht zijn geweest voor 's lands politiek.
Na alle lange diskussies met details-waar-een-normaal-mens-niet-goed-van-wordt was de feitelijke schuld of onschuld van Thomas nog steeds niet bewezen. Beiden, Thomas en Hili, bezwoeren dat ze de waarheid en niets dan de waarheid spraken, en toch is het niet goed voorstelbaar dat ze dat beiden in gelijke mate hebben gedaan. Thomas werd niet ontmaskerd en hij werd dan ook in zijn hoge ambt geinstalleerd. Voor Anita Hills medestanders was deze gang van zaken een bewijs te meer hoe mis het wel zat in de Ameriaanse politiek.
Als het goed was geweest, was immers aangetoond geworden hoe slecht het allemaal wel was, nietwaar? Het feit dat Thomas, ondanks z'n zonneklaar leugenachtig gedrag niet was aangepakt bewees eens te meer hoe mannen altijd weer onder een hoedje spelen. Bij de samenstelling van de beoordelingscommissie was al wel duidelijk geweest dat Hili het van Thomas zou gaan verliezen... Zo kan een hele hoop frustratie en verbittering gaan groeien in een samenleving. En dat is precies waar het ook bij ons om gaat, naar mijn mening althans.
Gevaarlijke implicaties
Als deze gedachtengang veld zou winnen, valt de samenleving al snel uiteen in belangengroepen die elkaar helemaal niet meer kunnen begrijpen, zelfs al zouden ze het willen... ideologische verblinding en verbittering kunnen tot nieuwe hoogte stijgen!
Feministen tegenover "mannen", Joden die het monopolie op alle leed in de oorlog opeisen, Moslims die keer op keer ervaren hoe voos en rot die "christelijke" samenleving hier wel is.
Of ook Christenen die nu zeker weten dat er altijd al een anti-christelijke tendens in ons volk heeft gescholen.
De lijst is eindeloos, in lengte, gram en ongenoegen.
Er wordt namelijk niet meer uitgegaan van een waardensysteem, een rechtsysteem, een normensysteem, dat alle Nederlanders aan elkaar verbindt.
Integendeel, de rechtspraak is in handen van de Tegenstanders, en dus...
Simpel gezegd, we krijgen in ons land tamelijk bedroevende toestanden, als alleen zwarten kunnen uitmaken wat racisme is, als de vraag:"Wat is antisemitisme?", alleen door Joden kan worden beantwoord, als alleen homoseksuelen en lesbiennes de vraag kunnen beantwoorden: "Worden wij gediscrimineerd?" en als vrouwen de enigen zijn die kunnen beoordelen wat incest is. De lijst is uiteraard verre van compleet...
Voor alle duidelijkheid, ik ben tegen diskriminatie, incest, antisemitisme en andere vormen van maatschappelijk kwaad, maar dat is de vraag niet. De vraag is wel: Wie beoordeelt of iemand zich aan deze of gene handeling heeft schuldig gemaakt en dus daarvoor moet worden aan- c.q. opgepakt?
Tegelijk is dat, mijns inziens, nu precies wat gemakkelijk kan gaan gebeuren, als de nieuwe wet m.b.t. gelijke berechtiging gaat worden ingevoerd.
Dan gaat een belangengroep van het COC, om maar eens een waarschijnlijk scenario te nemen, proberen of er iets kan worden gedaan aan de "ongelijke berechtiging" op een Christelijke instelling, waar men met beroep op de eigen Christelijke identiteit weigert een praktiserend homoseksueel toe te laten. Die groep voelt zich geschoffeerd, authentiek gekwetst of nog wat anders, en lokt een proefproces uit.
Om dat proefproces te voeren kiezen ze een district uit waar een geestverwante rechter zich over de "fijnere punten van de wet" mag buigen. Het is dan niet ondenkbaar dat geestverwante of in gelijke kringen verkerende rechter X. met beroep op de wet de uitspraak doet dat het heel onjuist is geweest om met beroep op de Christelijke overtuiging een homoseksuele docent of werknemer te weren. Met andere woorden, de openbare aanklager en de rechter horen in feite bij dezelfde partij! Bovendien, alle weldenkende mensen zijn het uiteraard met de rechterlijke uitspraak eens.
Wie voor deze uitspraak geen begrip opbrengt, bewijst daarmee zonneklaar dat hij of zij niet weldenkend is!
Ondenkbaar?
Dat dat lang niet onmogelijk is blijkt bijvoorbeeld ook uit die episode met dat "incest-opvangcentrum" de Bolder-nog-wat in het Westen van het land, een jaar of twee geleden, waar een aantal vermoedelijk puur onschuldige vaders wegens incest werd aangeklaagd op grond van spelletjes die hun dochtertjes met poppen hadden gedaan en die later door deskundigen als nogal "suggestief" werden bestempeld. Het gaat niet aan hier zelfs maar een moment te suggereren dat incest niet heel ernstig zou wezen; het gaat er hier om te stellen dat de bewijslast bij de aanklager ligt en niet bij de gedagvaarde.
En dat is nu bij uitstek in gevaar, als de leidster van zo'n dagverblijf een vrouw is met een "zending" in het leven, om niet te zeggen, een vrouw met een kennelijke "kruisvaardersmentallteit".
De hemel beware ons allen, mannen en vrouwen, voor mensen met een kruisvaardersmentaliteit die rond gaan, ziende wie ze kunnen aanklagen...
Vrees, niet liefde
Als Christenen van zo'n situatie slachtoffer werden, zou dat heel ernstig zijn.
Net zo goed, als het heel ernstig zou zijn, als zwarten er het slachtoffer van werden, of vrouwen, of Joden of lesbiennes en ga maar door! Waar als de vrees voor eigen bestaan of de eigen identiteit zo groot wordt dat het alle achting voor anderen, andersdenkenden, bedreigers van het eigen goed, wegneemt, komt ons volk in een allerakeligst parket te verkeren. Het bekende vers in de Eerste Brief van Johannes lijkt namelijk ook om te keren: "Volmaakte liefde drijft alle vrees uit."
't Kan ook zo: "Volmaakte vrees drijft alle liefde uit"!
Het op-een-na-ergste zou zijn, dat Christenen daarvan ook het slachtoffer zouden kunnen worden. Het ergste zou zijn dat wij als Christenen op deze wijze vervolgers werden.
(wordt vervolgd)