Ontmoetingsdag 1992
1992-04-24
De treinen rijden weer. Op het perron van station Amersfoort lijkt het wel een reünie. En zelden zal een treinstel van de NS een zo hoog percentage nederlands gereformeerden hebben vervoerd als de trein naar Ede van 9.56 uur op 11 april 1992. In Barneveld stappen bijna alle reizigers uit. Ze lopen in optocht in de stralende lentezon naar de Veluwehal.- Jaargang 36
- nummer 9
Vóór de Veluwehal is het een drukte van belang. Er staan mensen met gele borden t.b.V. de kinderprogramma's.
Binnen zijn bezoekers op zoek naar familie, vrienden of de koffie.
Bij de ingang van de grote zaal zijn programmaboekjes te koop. Men kan er ook een naamkaartje invullen. Dat is wel zo handig, want welke naam hoorde er ook al weer bij dat bekende gezicht? Af en toe zie je dan ook iemand gauw op een kaartje kijken nadat hij is aangesproken door een (kennelijk) goede bekende.
De zaal stroomt al aardig vol, het is zelfs zoeken naar een plaatsje. Ondertussen komen er steeds meer mensen binnen. Achter in de zaal wordt de tribune in gereedheid gebracht.
Welkom
Ds. J.C. Schaeffer heet de aanwezigen hartelijk welkom. Hij konstateert dat de opkomst van voorgaande jaren wordt overtroffen. Tevens spreekt hij de wens uit dat het programma 'zal lopen als een trein' (...) en dat we na afloop kunnen zeggen: "het was weer goed in Barneveld".
Inhakend op het thema van vandaag ('Leven door de Geest') leest onze gastheer een gedeelte uit Openbaring 22 (' ... en de Geest en de bruid zeggen: Kom!' ..).
"Laten we hopen dat wat we over dit thema vandaag horen, mag uitstralen in een wijde omgeving", zo besloot Ds. Schaeffer zijn openingstoespraak. Speciaal ter gelegenheid van deze dag heeft Johan Klein een lied over de gaven van de Geest. Harry van der Veen heeft de tekst op melodie gezet.
Dat 'lied van de dag' zingen we met elkaar na de opening. Het was voor iedereen nieuw, maar het blijkt een lied te zijn met een prachtige melodie.
Het kost de (inmiddels een kleine duizend) aanwezigen weinig moeite om het mee te zingen.
Daarna is het de beurt aan de sprekers van vandaag, Drs. H. de Jong en drs. J. van Mulligen.
Jongerenprogramma
In een aantal kleinere zalen zijn (ongeveer 120) jongeren in kleine groepjes met elkaar in gesprek over het thema 'Was Hij maar hier'. Men is nog wat verlegen, het is nog wennen aan elkaar.
Opvallend zijn de verschillende accenten tijdens het gesprek: hier ontmoeten jongeren uit heel verschillende regio's elkaar.
Na het 'voorstel rondje' wordt er gesproken over een aantal vragen, die in het programmaboekje voor de jongeren zijn opgenomen. Over het thema ('Was Hij maar hier') zijn vragen opgesteld.
Heb jij wel eens gedacht: was Jezus maar hier? Margreet: "Nee, hoor, ik niet!" Judith: "Ja, ik toch wel.
Er zijn van die mensen met een ander geloof en die weten het allemaal zo zeker. Misschien wist je het wat zekerder over je eigen geloof als Jezus hier was". Claudia: "En dan zou er ook geen oorlog meer zijn". Merk je wel eens dat God dichtbij is? Martijn (bijna fel): "Ja, als je in de Bijbel leest, als je daar goed in leest!" Anneke: "Ja, soms wel. Bijvoorbeeld als er ruzie is op school. Dan voel je meer vertrouwen, als je weet dat je ook iemand bent, dat je er mag zijn". Peter: "en als je 's avonds bidt! Het bidden aan tafel is toch vaak hetzelfde, maar als je voor jezelf bidt, is dat toch wat anders voor je gevoel" (N.B.: de namen zijn gefingeerd).
Na afloop van het gesprek wordtonder begeleiding van piano en fluiteen aantal liederen gezongen. Daarna betreedt Theo van Teylingen het podium.
"Toffe vent!" klinkt het naast me. Nu nog maar afwachten wat zijn programma biedt... Eerst zijn er nog wat problemen met de microfoon. Een mooi gezicht om iedereen tegelijk naar 240 oren te zien grijpen. Daarna komt het programma stevig op gang met een parodie op een rock-melodie.
En het is inderdaad wat het programma aankondigt: met gitaar, dulcimer en een koffer vol verhalen.
God wil bij je zijn
Aan de overkant van het plein, in de Rehobothkerk, is het programma voor kinderen van (ongeveer) 8 tot 12 jaar aan de gang. Er wordt spannend verteld, waarbij dia's het gesproken woord aanvullen. De ongeveer 200 (!) kinderen luisteren aandachtig naar de geschiedenis van de uittocht uit Egypte. Daarna wordt er gezongen.
Een bekend lied, en daarna een nieuw lied, dat vandaag ingestudeerd wordt ('Weet je 't niet, je bent een tempel van de Heil'ge Geest').
Daarna volgt de vertelling van het verhaal van Pinksteren: je bent z6 blij dat je bij de Here Jezus hoort dat je er helemaal vol van bent. Denk maar eens aan het gevoel wanneer je morgen jarig bent. .. dan ben je vol van je verjaardag ...
Achter in de zaal staan tafeltjes met.
dropveters, schaartjes, lijm en tekeningen.
De bedoeling is, dat er een collage wordt gemaakt rond de 3 vertellingen (uittocht, Pinksteren en de nieuwe aarde). De rode draad die door die vertellingen heen loopt is: God wil bij je zijn.
Uit een zaal onder de kerkzaal klinkt "ook geluid. Daar zijn de jongste leden van onze kerk ondergebracht: 41 baby's en peuters. Op de volgende ontmoetingsdag mogen een aantal van hen meedoen met het programma voor de jonge kinderen.
Molentjes
Die kinderen (de eerste 3 groepen van de basisschool) hebben onderdak gevonden in de zaal van een café tegenover de Veluwehal. Het programma is al bijna afgelopen als ik er binnen loop. Alweer een volle zaal: 130 kinderen. Het geheel ziet er feestelijk versierd uit. Alle kinderen hebben een papieren molentje gemaakt.
Er worden nog twee liedjes gezongen ('Dit is dag die de Heer ons geeft' en 'Kom in de kring van Gods gezin' waarbij iedereen elkaar een hand geeft). Daarna moeten de verrassingsplaatsen nog worden aangewezen (er zijn een paar plaatsen waarbij een prijsje hoort). Dan loopt de zaal leeg.
Maar wat hebben die molentjes nu met het onderwerp van vandaag te maken?
Toch maar even om uitleg vragen.
Mevrouw Lakerveld uit Eindhoven helpt me uit de droom. "Zoals een molen niet zonder wind kan en zoals een zaklantaarn niet zonder batterij kan, zo kunnen wij niet zonder de Heilige Geest". Dat lijkt me een duidelijk verband.
Pauze
Hoe vreemd het misschien ook klinkt: de pauze is een essentieel onderdeel van de ontmoetingsdag. Net als tijdens de vorige ontmoetingsdag is het prachtig weer. Dat maakt de sfeer n6g meer ontspannen. Zowel buiten als binnen zijn mensen met elkaar in gesprek.
De stands in de grote hal trekken veel aandacht: het lijkt de markt wel, al zijn hier dan geen groenten en fruit te koop. Ondertussen strooit de groep Mazzeltov vrolijke Israëlische muzieknoten door de zaal.
Er is van alles wat: de kerkbouw in Nunspeet, de windmolens van de Hof van Heden, boekenstands, hulpverleningsinstellingen in eigen land en in andere landen zijn aanwezig, enz., enz. Ook mag de kunstexpositie van christelijke kunstenaars zeker niet onvermeld blijven. Eén van de jonge bezoekers aan deze dag merkt zelfs op dat hij dat het mooiste onderdeel vindt!
Na 5 kwartier pauze volgen de keuzeprogramma's (2 maal). In de Rehobothkerk zijn alleen maar volle zalen te vinden. Theo van Teylingen brengt zijn theaterstuk 'De Zot van God' over het levensverhaal van Frans (Franciscus van Assisi). In de bovenzalen is ook geen ruimte meer over: de gemeenteopbouw van Kampen en het bouwen aan relaties vragen alle aandacht.
Dat geldt ook voor het gesprek met de sprekers van vanmorgen. Een bordje bij de trap geeft aan dat de zaal VOL is. Overigens vormt datgene wat hier vermeld werd ook nog slechts een selektie van wat er allemaal te beleven viel, uw verslaggever kon niet overal tegelijk zijn.
Bezoekers aan het woord
Toch ook maar eens even vragen aan de bezoekers wat zij van deze dag vinden. Twee meisjes op de stoeprand voor de Veluwehal, een fors ijsje etend. "Vanmorgen hebben we geholpen bij het kinderprogramma. We hebben wel wat bekende gezichten gezien, maar niet echte bekenden. Dat toneelstuk van Floor Komen, dat vonden we echt heel leuk". Drie zusters uit één gemeente, aan een tafeltje binnen: "Zo'n dag is vooral leuk voor de kontakten, het heet niet voor niets ontmoetingsdag". Op mijn vraag of de lezingen er dan uit kunnen: "Nee, dat hoort er 66k bij. Maar die kontakten, dat maakt het nou juist zo leuk!" De gemeente blijkt zelfs een bus te hebben gehuurd om naar Barneveld te komen en na afloop gaat men gezamenlijk ergens eten. "Dat maakt het extra leuk; je ziet mensen uit andere gemeenten, maar de band in je eigen kerk wordt ook versterkt. En dan dat zingen, dat is toch fantastisch! Er wordt veel gezongen en dat is ook heel belangrijk!" Een jongen uit een kleine gemeente: "Ik hou niet van luisteren. Ik wist het programma trouwens niet van tevoren. Maar het is wel belangrijk dat je hier anderen ontmoet.
En Theo van Teylingen hoorde ik al voor de vierde keer, maar het blijft te gek!" Een vader: "Gezellig, iedere keer weer. Alleen jammer dat mijn kinderen niet mee wilden. Ze hebben het juist zo nodig. Nou, ze hebben wel wat gemist!"
Twee meisjes en een jongen, een jaar of 12, buiten in het zonnetje: "Die diskussie van vanmorgen vonden we wel wat moeilijk. Aan het middagprogramma hebben we niet meegedaan.
We hebben gewoon lekker in het zonnetje gezeten. 't Was wel gezellig". Op mijn vraag of ze over 2 jaar weer zouden gaan: "Ja, dat wel!" Een echtpaar, dertigers: "Ja, we zijn het van huis uit gewend. We gingen vroeger altijd met onze ouders. Het is dus een goede traditie geworden. Wat we zo goed vinden, Zijn die programma's voor alle leeftijden. Je kunt dus ook heel goed je kinderen meenemen. En die ontmoetingen.
Eigenlijk is zo'n dag te kort en zou je een ontmoetingsweekend moeten organiseren". Drie kinderen van ongeveer 10 jaar, bij de stands: "We hebben naar een verhaal geluisterd met dia's. En het zingen was ook leuk.
Tussen de middag hebben we niks gedaan. Maar overal langs lopen is ook leuk". Tenslotte drie jongeren van een jaar of 15, die net uit een donkere zaal komen, nog knipperend tegen het licht. "Dat was een te gek toneelstuk.
Het was allemaal zo duidelijk. Het ging bv. niet over een aalmoes, maar over een gulden. Het drong lekker tot me door wat het allemaal betekent uit de Bijbel. Dat is belangrijk. Je hebt dat nodig, dat je voelt dat het geloof belangrijk is". Op mijn vraag of ze over 2 jaar weer in Barneveld komen: "Ja, dan willen we zeker weer!"
Slot
De middagbijeenkomst is n6g gezelliger, merkt Ds. Schaeffer op, want de kinderen zijn erbij. De meesten zitten op een tribune, voor in de zaal. Het thema van vanmorgen wordt nog even kort toegelicht. En de kinderen hebben vanmorgen hard gewerkt. Drie kleurige collages worden (onder applaus) getoond: het zijn echte kunstwerken geworden.
Ook wordt het lied dat vanmorgen geleerd is, in een grote en volle Veluwehal ten gehore gebracht.
Er worden nog meer liederen gezongen, natuurlijk ook nog eens het lied van de dag en zelfs een canon, gezongen door bijna 1500 mensen: volwassenen en kinderen. Het is een feestelijk slot in die grote en volle Veluwehal.
Dan loopt de dag ten einde. De zaal stroomt leeg. De ijscoman buiten doet goede zaken. Veel mensen blijven nog even napraten.
De leden van de werkgroep en de medewerkers voor deze dag hebben er hard voor gewerkt. Het was goed in Barneveld. Een goede en gezegende dag.