Een verhaal van zegen
1992-06-19
In de zestiger jaren kwam José Párraga naar Nederland om hier werk te vinden en dan onder zijn eveneens hier werkende landgenoten te evangeliseren.- Jaargang 36
- nummer 13
In contact met Ds. Hegger van 'In de rechte straat' kwam de wens van Párraga naar voren om een cursus theologie of een seminarie te volgen, om zodoende met meer klem het evangelie onder zijn landgenoten te kunnen verkondigen. Ds. Hegger zocht contact met Ds. J. C. Janse en met de Spanjecommissie in Rijswijk. Een en ander heeft geleid tot de vorming van een cursus van drie jaar, gegeven door 5 docenten, nl. Ds. J. C. Janse, Ds. A. J. Moggré, Ds. J. W. Verhey, Dr. B. Jongeling en Ds. J. Meester.
Na afloop van de studie vestigde hij zich in Enschede, werkte als evangelist en als predikant en vormde een gestaag groeiende groep.
Toen de ongunstige economie de Twentse textielindustrie dwong tot het ontslag van vele arbeiders werden er plannen gemaakt om en bloc naar Australië te emigreren. Dit plan werd met goed resultaat doorgezet en zo is er toen een grote groep naar Brisbane getrokken. José Párraga werkte op een fabriek, eerst hele dagen, later halve dagen. 's Avonds deed hij huisbezoek, hield Bijbelstudies en onderwees jong en oud in de Schrift.
Eén van zijn zoons ging, na het voltooien van een opleiding tot voorganger en evangelist, meer en meer zijn vader helpen.
Dit liep zo goed dat Ds. José Párraga er over ging denken terug te keren naar Spanje om in zijn geboortestreek het Evangelie te brengen. Párrage vertrok naar Spanje en vestigde zich in zijn geboortestreek, in een dorp nabij de stad Murcia.
Deze streek stond en staat bekend als het donkerste deel van de provincie Murcia. Drugs en drank veroorzaken werkeloosheid, criminaliteit enz. enz.
In de stad Murcia, in een volksbuurt, huurde Párraga een zaaltje en begon van daaruit zijn evangelisatie-arbeid.
De verwachtingen waren hoog gespannen, maar zijn op een teleurstelling uitgelopen en tenslotte besloot hij zijn activiteiten te verplaatsen naar dorpen rond Murcia. De zaterdagmiddag werd bestemd voor 'zondagsschool' (u kent deze benaming wel) en de plaats waar kinderen uit het dorp samenkwamen was de keuken van zijn woning. Zaterdagavonds kwamen, ook in de keuken, wat ouderen bij elkaar en Párraga bracht deze mensen - de meesten van hen konden lezen noch schrijven - op eenvoudige wijze wat bijbelkennis bij. De keuken was zondagmorgens kerkzaal. Het aantal bezoekers, was in 't begin gering maar na verloop van tijd was er groei te bespeuren en werd de keuken te klein.
'Rome' werd argwanend, zelfs vijandig, en er zijn richting Párraga bedreigingen geuit.
Het was in die tijd dat schrijver dezes hem bezocht. Ondanks zijn geloofsvertrouwen, zijn geloofs-optimisme, konden wij, gezien de wereld waarin hij werkte dit niet delen en een hoopgevende verwachting ontbrak bij ons ten enenmale. Maar wat zijn we daarin beschaamd.
Ongeveer 2 jaar geleden kreeg zijn gemeente, want inmiddels kon van een 'gemeente' gesproken worden, de beschikking over een zaal in het dorp Sangonera la Seca, redelijk gunstig gelegen in Párraga's werkgebied. Van deze zaal, geschikt voor 100 tot 150 zitplaatsen, wordt tot nu toe druk gebruik gemaakt. Vergaderingen en diverse samenkomsten worden daarin gehouden en zondags de 'gewone' kerkdiensten. Aantal kerkgangers nu: zo'n tweehonderd, kinderen inbegrepen.
Maar alle activiteiten kosten geld en daaraan was (en is) een chronisch gebrek, maar er kwam steun van de Stichting IRS en ook van de Spanjecommissie van de Ned. Geref. Kerk van Rijswijk.
Een weduwe in Sangonera la Seca bood haar grote woning te koop aan tegen een redelijke prijs. IRS verstrekte een renteloze lening, de koop werd gesloten, het huis gesloopt en met de bouw van een kerkzaal met bijlokalen werd een begin gemaakt.
Alles met eigen mensen en eigen middelen. Zolang er geld is kunnen er materialen worden gekocht, is er geen' geld dan stopt de bouw totdat er weer wat in kas is. Nu is het skelet van het gebouw klaar. De kerkzaal heeft straks 300 zitplaatsen, in de 'basement' hoopt men t.z.t, een christelijke school te kunnen vestigen en op de verdieping worden twee logeerkamers en een leslokaal gesitueerd. Deze kamers en lokaal zullen een goede bestemming hebben als onderkomen voor jonge mannen die een opleiding tot evangelist willen volgen.
Deze beslist niet rijke, eerder arme gemeente, heeft zich ten doel gesteld de ontvangen lening met f 1.000,- per maand af te lossen. Denkt u zich dat even in!!!
Geldelijke steun is vereist. Inmiddels is het bestaan van deze gemeente onder de aandacht van de kerkeraad van de Nederlandse Evangelische Gemeente te Benidorm gebracht. Gehoord de reacties mag verwacht worden dat 'Benidorm' als 'naaste buur' zal verstaan wat van haar wordt verwacht.
Moeten we allemaal maar doen!
Via de Spanjecommissie van de Ned. Gereformeerde Kerk te Rijswijk komt uw steun op de juiste plaats.