Geloven met perspektief
1991-01-04
In een boek over depressies bij kinderen wordt geschreven dat het bij depressieve kinderen gaat om een grondhouding die gekenmerkt wordt "door het besef dat het kwade het wint van het goede en door dé overtuiging dat uiteindelijk toch alles mis gaat".- Jaargang 35
- nummer 1
Sommige christenen hebben voortdurend de neiging om te vertellen dat alles achteruit gaat en dat er toch niets meer aan is te doen. Elk idealisme lijkt hen vreemd tezün, het ontbreekt hen aan perspektief.
Er bestaat geen rechtstreeks verband tussen geloofsopvoeding en depressie. Toch moeten we in onze geloofsoverdracht (de manier waarop we denken en praten, onze houding) wel bedacht zijn op' het feit dat kinderen onze stijl als het ware als nestgeur in kunnen ademen. Wanneer we thuis alleen maar praten over het feit dat alles toch maar- achteruit gaat en dat, het nooit meer 'zo wordt als vroeger geven we kinderen geen enkel perspektief mee. Wanneer we het geloof alleen maar in verband brengen met een sombere toekomst ontnemen we' het kind zelfs het zicht op datgene wat ons juist perspektief zou moeten bieden.
De opvoeder helpt dan een handje in de verkeerde richting.
Christelijk opvoeden is opvoeden met perspektief. Het goede heeft overwonnen en zal uiteindelijk definitief overwinnen.
We zijn niet hulpeloos en niet machteloos. Er kan in onze tijd veel ten goede keren. Ook als we ons zorgen maken, zal dát perspektief de overhand moeten hebben. Geloven in de opstanding betekent geloven in perspektief. Dan helpen we kinderen ook een handje, maar wel in de goede richting.