De speurpuzzel
1991-01-18
De speurpuzzel- Jaargang 35
- nummer 2
Kinderen horen erbij. Ze zijn een deel van de gemeente. Daarom ishet ook belangrijk dat de kinderen gekend worden. Ds. Vissee schreef ooit eens dat van onschatbare waarde is voor een kind als de predikant hem op straat groet. Dat was toen (zo’n 35 jaar geleden) belangrijk, het is nu misschien nóg wel belangrijker.
Kinderen en volwassenen gaan in deze tijd op in de massa. Juist daarom is het zo belangrijk als we bij name gekend worden. Het geeft het idee dat we er bij horen. Dat we – los van de naamloze massa – gekend, erkend en herkend worden.
Nu kan niet iedereen gemakkelijk namen onthouden. Het gaat natuurlijk ook niet alleen om de naam, ook om de herkenning.
Een zuster uit onze gemeente maakte voor het kerkblad een speurpuzzel. In die puzzel waren de namen van alle kinderen onder de 12 jaar verstopt. De puzzel was bedoeld voor de kinderen. Het was ook leuk voor de kinderen om hun eigen naam in de puzzel tegen te komen.
De puzzel was bedoeld voor de kinderen. Maar waarom zouden volwassenen hem niet maken? Ik heb hem ook gemaakt en de opdracht uitgebreid. Zoek de namen, bedenkt het gezicht erbij, wie zijn de ouders van het kind? Op die manier werd het een puzzel met een dubbele betekenis. Het was een goede oefening, een geheugensteuntje. Toch nog eens goed op die namen te letten. Want de kinderen horen er allemaal bij. Ze horen daarom in de gemeente bij name gekend te worden…
H. Algra, Den Helder