Werklozenhulp en spanning in een truitje
2007-09-28
Op een wel heel bijzondere manier toonde Opbouw zich in de eerste jaargang maatschappelijk betrokken. Heel praktisch. Op een manier als in onze tijd ondenkbaar is. De actualiteit speelde in die beginjaren toch al een veel grotere rol dan anno 2007. Zowel in artikelen als in commentaren.- Jaargang 51
- nummer 19
In het jaar 1957 gaat het in Nederland in economisch opzicht minder goed. Het is het jaar van de zogenaamde bestedingsbeperking die heel wat werknemers hun baan kostte. Opbouw had er in de wekelijkse economische rubriek al voor gewaarschuwd: Nederland had op veel te grote voet geleefd, de regering had zijn oor te veel naar de vakbonden laten hangen. En dan duikt in nummer 43 van die eerste jaargang onder het kopje ‘Geef hen een zetje’ ineens een artikeltje op waarin de redactie schrijft:
Nu hier en daar broeders, ook vaklieden, door inkrimping of opheffing van ondernemingen vaak plotseling zonder werk komen, hebben wij gemeend hen te moeten helpen door gratis publiciteit voor hen te verzorgen. [in de vorm van een advertentie] Wanneer dus een broeder zonder werk komt, kan hij ons daarvan mededeling doen onder vermelding van leeftijd, genoten opleiding en oorzaak van ontslag.
Een aanbeveling van de kerkeraad zal op prijs gesteld worden.
Een paar van die advertenties drukken we hierbij af. Of de ‘broeders ‘ door de actie inderdaad aan een andere baan geholpen zijn is niet bekend.
Goed gelukte filmster
De degelijke kolommen van de eerste jaargang doornemend vol theologie en zwaarwichtige beschouwingen kom je ineens een uitgebreide persschouw tegen, zo frivool dat je even wennen moet. Het betreft het bezoek van de filmster Jayne Mansfield aan Den Haag en Rotterdam.
De wel zeer goed gelukte Jayne Mansfield heeft zaterdagavond de Haagse politie drie kwartier handenvol werk gegeven met een verkeersopstopping op het Spui. De Haagse Mansfieldfans doorbraken het politiecordon om Jayne van nabij te bezichtigen.
Tranen
Deze dame is volgens datzelfde Algemeen Dagblad, behalve een ‘topzwaar biologisch verschijnsel’ ook moeder. In hotel Wittebrug liet zij een brief van haar zesjarig dochtertje zien.’Dear Mammy, I want you to come home’ zo begon de brief en de blonde diva kreeg bijna tranen in haar ogen bij het lezen van zoveel kinderliefde. Met een bereidwilligheid die de fotografen dolgelukkig maakte, drapeerde Jayne zich tenslotte verleidelijk voor en tussen de gordijnen van de hotelkamer, het accent leggend op de spanning in haar truitje, waarmee ze al wie weet hoevelen van haar sexe-genoten een levensgroot minderwaardigheidscomplex heeft bezorgd. Na de maaltijd reed ze naar het Prinsestheater in een violette zeemeerminnnenjapon, van een rondborstige snit. Door al het gedrang ging er veel van het effect van haar heupwiegende entree verloren. Maar dat werd goedgemaakt toen ze in het theater langs een smal trapje het toneel beklom. De persschouwer geeft als commentaar: De krant noemde deze dame een ‘topzwaar biologisch geval’ dat ‘kirde’. De Amerikanen typeerden haar met gedistingeerde fijngevoeligheid als een sexbomb. Dat wil zeggen: men ziet haar op het dierlijke niveau. Maar maakte ze het er niet naar? Was dit niet een misselijke demonstratie met het vrouw- en moeder-zijn?
Jan Lakerveld is neerlandicus, lid van de NGK te Emmeloord en redacteur van Opbouw.