Een groene oase onder de rook van de Keistad

2007-09-28
  • Jaargang 51
  • nummer 19
AMERSFOORT - Vorig jaar hebben we ons als gemeente van Amersfoort-Noord niet of nauwelijks bezig gehouden met de zogenaamde Michacampagne en een ‘scheppingszondag’ kwam er ook niet van. Toen we in juni terugkeken op het voorbije seizoen, vonden we dat toch een gemis. Alleen al gelet op grote aandacht in de media – denk aan de film van Al Gore over de klimaatveranderingen en de weerrecords die we zelf meemaken.

Steek je dan als christen dan je kop in het zand, of niet? Hoe gewoon zijn onze patronen van consumptie en mobiliteit, om maar eens iets te noemen? Hoe warm krijgt de aarde het van ons, christenen? Maar ook omgekeerd, hoe warm krijgen wij het van de schepping, die kreunt en zucht? Wat doet het je dat 16.000 diersoorten dreigen te verdwijnen (nieuwsbericht medio september)?

De aarde en haar bewoners
De vragen naar onze leefwijze hebben alles te maken met de andere ingang, die van de Micha-campagne.
Armoede en rijkdom zijn ongelijk verdeeld over de continenten. Ziekte en gezondheid ook. Het meeste bloed vloeit al decennia lang in Afrika en Azië. Zo kwamen als werkgroepje tot een reeks van zes zondagen, met gaandeweg een verschuiving in thematiek: van ‘leven in Gods schepping’ naar het ‘samenleven als volken van één wereld’. Met steeds ook praktische spitsen, want je kunt eindeloos ‘praten over’, maar het gaat God er om dat we meer en meer ‘wandelen met de Heer’ (Micha 6:8).

Zuiver hart, reine handen
We troffen het wel met het weer op zondag 16 september! Heerlijk om dan in de morgendienst het prachtige lied van Jan Wit ‘Aan U behoort o Heer der Heren’ te zingen en het swingende ‘Alles wat wij zijn, schepping van God (Hoop van alle volken, 33). Psalm 24 was de tekst, die centraal stond. God omgeeft ons als mens van achteren en van voren. Van achteren (schepping), omdat de aarde met alles er op en er aan van de Here is, met de boodschap - juist voor de momenten dat de aarde voor ons gevoel zo wankelt - dat Hij de aarde vastheid heeft gegeven.
God is ook vóór ons, want Hij zal komen om de wereld te laten delen in zijn liefde en recht. En het slot van de psalm prikkelt tot de vraag of onze verwachtingen van de Heer en zijn mogelijkheden niet vaak te laag gespannen zijn. Van achteren en van voren omgeven, tref je in het middendeel van Psalm 24 een mens die zijn weg zoekt, uitnodigend dichtbij God. Met een zuiver hart en reine handen - en wat kun je daar veel mee in onze kleine keuzes in huis, tuin en keuken, die alles te maken hebben met de grote vragen van milieu en wereldbevolking!

Op adem komen
Na de morgendienst vertrekken de meeste gemeenteleden naar de Eemlandhoeve, een klein halfuur fietsen van Amersfoort. Vanwaar onze kerkelijke belangstelling voor deze onthaastingsplek? Dat blijkt wel als we gastvrij ontvangen worden door boer/filosoof Jan Huijgen en zijn vrouw Maaike. Onder een stralende hemel wordt het ons al snel duidelijk dat dit niet zomaar een biologische boerderij is (zie voor meer informatie: www.eemlandhoeve.
nl). De Eemlandhoeve, gelegen vlak buiten Bunschoten, blijkt een bijzondere missie te hebben: ‘Het stimuleren van de verbinding tussen boeren en burgers, stad en platteland en Creator en creatie, om zodoende bij te dragen aan de bewustwording over duurzaam leven’. Jan Huijgen laat ’s middags zien hoe rondom het polderland waar zijn bedrijf staat – het Eemland - de verstedelijking oprukt: Amersfoort-Nieuwland, Amersfoort-Vathorst, Baarn, Hilversum, Almere, Zeewolde en Nijkerk. Hij ziet het Eemland als een tweede ‘groene hartkamer’, naast het bekende Groene Hart middenin de Randstad. Een groene oase voor vermoeide vreemdelingen zoals u en ik, om op adem te komen tussen de dieren en het groen.

VIPs
Boeiend was ook zijn persoonlijke levensgang - opgegroeid op een boerderij in Bunschoten, met later zijn studie in Wageningen en in de filosofie. Boer/filosoof Jan Huijgen legt uit dat je als mens vele ego’s kunt ontwikkelen maar dat er uiteindelijk maar één ego is dat echt bij je past, zoals God je geschapen heeft. Dat zul je moeten ontdekken, en voor hem was dat toch het boeren-ego, met kernwoorden als passie, visie en lef. ‘Durf pijn toe te laten om wat er echt toe doet te ontdekken en ontdek wie jouw Very Inspiring Persons (VIPs) zijn. En durf te dromen’, houdt Jan Huijgen zijn gehoor voor. Of Huijgen ook een rol weggelegd ziet voor de kerken, vraagt iemand hem. Het antwoord hadden we intussen kunnen weten: ‘Kom maar op als je en goed plan hebt. Adopteer ons bijvoorbeeld op zondag of als retraiteplek’.

Samenhangen
Intussen leidde zijn vrouw Maaike de andere helft van gemeenteleden tussen 16 en 80 rond over de Eemlandhoeve.
Ze weet boeiend te vertellen over de rijkdom aan vegetatie en daarmee aan insecten en vogels! Hoe het samenhangt met droogte en vochtigheid, hoogteverschillen in het landschap en arme of rijke grond. Rondom een waterpoel is een fraaie heemtuin met inheemse planten aangelegd, waar jong en oud naar de kikkers kunnen luisteren.Op een andere plek vind je het bijenlaantje, waar je het insectenleven van heel dichtbij kunt bekijken. Je komt ogen en oren tekort!

Terug naar de stad
Na een half uur openluchtzang - ‘Nooit meer tranen, nooit meer pijn’ en ‘He’s the king of the Jungle’ - onder leiding van een aantal enthousiast musicerende jongeren, ging ieder rond vier uur weer richting Amersfoort-Noord. Met allerlei indrukken. Iemand die drie kwartier met open mond naar Jan Huijgen had zitten luisteren: ‘Wat een relaxte man - en toch zit hij boordevol ideeën en heeft hij over alle aspecten van het leven wat te zeggen.’ En een moeder van een tienergezin, die hier en daar wel wat scepsis had, maar toch groeide in de overtuiging, dat de ecologische weg een christelijker weg is dan de traditionele: ‘Zuinig op Gods schepping zijn. Het heeft mij er toe gebracht om in de supermarkt toch wat beter op te letten. Ik ga maar eens beginnen de groenten en het fruit van het seizoen te kopen, dat scheelt volgens mij al aardig.
En eens biologisch vlees of een dagje niet.’ En nog weer een ander: ‘Wat is het goed dat mensen begaan zijn met de natuur en ermee experimenteren, waardoor de haalbaarheid van gedragsveranderingen aangetoond wordt. Daar sta ik nu weer extra bij stil. God heeft ons deze aarde gegeven met al z'n middelen en mogelijkheden, maar gaan we daar goed mee om? Als we echt willen investeren in onszelf en onze omgeving, dan kan en zal er nog veel ten goede veranderen’.

Drs. Peter H. Siebe is voorzitter van het Christelijk Ecologisch Netwerk (CEN) en lid van de gemeente van NGK Amersfoort-Noord.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief