Terloops
1991-09-13
Tussen de gebrokenheid door- Jaargang 35
- nummer 19
Een wat rare titel, die onder het lezen wel duidelijk zal worden. Als we zondags van Zaltbommel naar Leerdam rijden om naar de 'eigen' kerk te gaan, passeren we een flinke verzameling protestantse kerken en kerkjes. In Zaltbommel laten we liggen het kerk gebouw van de 'bonders' uit de Hervormde Kerk, nog geen 100 meter bij ons huls vandaan. De gebouwen van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt en de Gereformeerde Kerk passeren we niet, maar die zijn er wel.
Bij het begin van onze tocht komen we bij de prachtige Sint Maartenskerk.
Hier stond in 1566 de kapelaan Jan van Venray op de preekstoel nietroomse leringen te verkondigen. Hetzelfde jaar nog vluchtte hij de stad uit.
Momenteel is in Zaltbommel een hervormd predikant, die schriftuurlijk denkt en preekt.
We laten op onze reis de Sint Maarten 'liggen' en verlaten onze goede stad via de Waal brug en komen dan in Waardenburg, waar een heel mooi wit kerkje staat.
Vervolgens hebben we de keus tussen twee wegen. We kunnen 'binnendoor' gaan langs Tuil en Haaften (weer twee protestantse kerken), maar we kunnen ook over de 'grote weg' gaan en passeren dan Enspijk, waar eveneens een wit kerkje staat.
AI verder rijdend komen we langs Beesd. We hebben het dan nogal eens over Abraham Kuyper, die hier woonde en werkte. De kerk met de stompe toren wenkt ons, maar we rijden door. Soms pakken we een zijweg en rijden dan over de Abraham Kuyperweg. We zien dan de Pietje Baltusstraat en rijden langs het kerkje van Rumpt.
Weer wat verder zien we de kerk van Gellicum, die ook al mooi van binnen is en daarna passeren we de dorpen Rhenoy en Acquoy. Ook hier laten we beide kerken liggen. We kijken altijd wel even naar de scheve toren van Acquoy. 't Is net of die omvalt, maar dat gebeurt niet en we zullen het ook wel niet beleven.
Hoe dichter je bij leerdam komt, hoe groter de kans wordt nog meer kerkgangers op weg te zien. links is dan de toren van Asperen te zien. En bij die toren hoort ook al weer een prachtige kerk.
Zo rijden we dan leerdam binnen. AI gauw zien we kerkgangers van de 'vrijgemaakte' kerk. Voorbij de Meent staat de Gereformeerde Kerk. Dan slaan we de Kerkstraat in en zien de Hervormde Kerk, een mooi oud gebouwen tenslotte komen we dan, na de auto geparkeerd te hebben, in het eigen kerkgebouw aan de Hoogstraat.
De titel zal intussen wel duidelijk zijn geworden. Op onze kerkreis van 20 kilometer worden we geconfronteerd met de gebrokenheid, waardoor we al die kerkplaatsen laten voor wat z,e zijn. En in al die kerken zitten gelovigen om naar Gods Woord te luisteren.
Als je vlakbij de kerk woont, heb je deze ervaring niet.
Vlakbij de kerk wonen is een voorrecht.
En voor allen, die dit voorrecht hebben, is het goed eens te denken aan die kerkgangers- op-Iangeafstand.
Bijna altijd zijn dat mensen, die graag ook dicht bij de eigen kerk zouden wonen.
Het is duidelijk, dat God de geschetste situatie niet heeft bedoeld. Die is door mensen gemaakt. Gebrokenheid is mensenwerk.
Ik denk wel eens - jammer dat de drukker niet 'aarzelend' drukken kan-: als alle kerkverbanden nu eens werden opgeblazen, dan zouden alle protestanten in Zaltbommel - maar dat geldt natuurlijk van andere plaatsen-
Zondags in die mooie Sint Maarten bij elkaar kunnen komen. AI bladerend in één van de Zuid- Afrikaanse liedboeken vond ik lied 309: Hier wil ons as u volk vergader tesaam in u teenwoordigheid; in liefde en geloof U naderons roem u goedertierenheid.
Hier wil ons as u volk vergader
tesaam in u teenwoordigheid;
in liefde en geloof U naderons
roem u goedertierenheid.
Hier waar u heiliges versamei,
wy ons aan U ons swakke lied.
…
dan is ons saam in U verenig -
U wat ons lewensgang bestier.
We zingen zondags in gebrokenheid en in verscheidenheid. En in de verschillende kerken zingen kinderen van God ('hier waar u heiliges versamel...').
Heer, erbarm U!