Voor de kinderen
1991-09-27
Post uit Rwanda- Jaargang 35
- nummer 20
Van koeiemelk en koeiepoep
We hebben visite, een Rwandese meneer en mevrouw, en ik heb een kopje thee voor ze ingeschonken. "Doet u er zelf even melk en suiker bij?" vraag ik en zet de suikerpot op tafel en een busje met poedermelk. Rwandese mensen houden van veel melk in hun thee en van héél veel suiker. "Maar dat is toch niet gezond" zei Matthijs op een keer. "Wij eten nooit koekjes of snoepjes" zei de Rwandese meneer toen en ja, dat is waar. De mevrouw kijkt naar het melkbusje. Er staat een molen op en een koe. "Dat komt uit ons land, zeg ik, uit Nederland". ,,O ja?" Ze pakt meteen het busje op en bekijkt het beter. "Wat een bijzondere koe. Geeft die veel melk?". "Heel veel", zeg ik, "vaak meer dan 30 liter".
"Wat?" roepen de meneer en mevrouw tegelijk "Meer dan 30 liter? Onze koeien geven 1 of 2 liter per dag.
Ze krijgen zeker bijzonder voer." Ja, dat moet ik wel toegeven, en ze hoeven ook niet de hele dag rond te lopen om hier en daar een beetje gras te vinden. Want daar blijven de Rwandese koeien slank bij. "Maar die poeder is dat nou echte melk?" wil de meneer weten. "Ja, dat is melk waar het water uit verdampt is. Hoe dat gaat weet ik niet precies, maar het is echte melk." Tjongejonge, onze visite kijkt ervan op, dat er zoveel melk is in Nederland.
"Er is zelfs teveel" zeg ik "De regering wil zelfs dat boeren melk weggooien als ze meer hebben dan is toegestaan." "Jullie zijn verschrikkelijk rijk" zucht de mevrouw. "Maar er zijn ook wel problemen door ontstaan", zeg ik. Door al die koeien hebben we ook teveel mest, en dat is niet goed voor de grond". "Teveel mest?"
vraagt de meneer. Ik wist niet dat je ook tevéél mest kon hebben, wij hebben in ieder geval te weinig mest." Hij zit nog steeds met het busje in zijn hand en draait het rond. Even is het stil, dan krijgt hij een idee. "Als jullie nou teveel mest hebben, waarom maken jullie er dan geen poeder van?
Dan kopen wij niet alleen melkpoeder maar ook mestpoeder. " We moeten er allemaal hard om lachen. Een tijdje later vertel ik het idee aan een Nederlander die ook in Rwanda woont.
"Ha", zegt hij, "dat is helemaal geen nieuw idee. Dat gaan ze doen, wacht maar af, over een paar jaar voert Nederland ook gedroogde mest uit."
Nou ja .... maar vast niet in zulke mooie busjes.