Boekbespreking
1991-10-25
Toegenast tot het ambtelijk werk- Jaargang 35
- nummer 22
Ds. J. van Amstel: 'Toegerust tot het ambtelijk werk' - Uitgeverij De Groot- Goudriaan - Kampen - 74 pag.f 13,90.
Alle begin is moeilijk. Maar ook: Een goed begin is het halve werk!
In dit boekje geeft de chr. geref. predikant uit Ede nuttige wenken en adviezen aan pas bevestigde ouderlingen en diakenen. Uiteraard voelt men zich hulpbehoevend als men net van start gegaan is in de ambtelijke dienst.
Vragen dringen zich aan je op zoals: Welke plaats moet ik innemen in de kerkeraad? Kerkeraadsvergaderi ngen behoren door de ambtsdragers trouw bezocht te worden. Het maakt deel uit van het patroon van de ambtelijke opdracht, die men heeft aanvaard voor Gods aangezicht en het forum van de gemeente. Het is dus wel zaak, dat men een kerkeraadsvergadering goed voorbereidt. Wie slordig met de tijd omgaat en geen goede leiding geeft als voorzitter, zodat de vergaderingen tot in de nacht duren, maakt de mensen kopschuw en doet de belangstelling voor dat deel van de ambtelijke arbeid tanen. Ook de taak, die een ouderling heeft op vergaderingen, die het kerkverband betreffen, komt binnen het blikveld.
Hoe ga je op huisbezoek? Het verdient aanbeveling, aldus Van Amstel, om met een inleidend gesprek over allerlei dingen, die in het algemene vlak liggen, te beginnen. Maar men mag uiteraard niet in de sfeer van een gesprek over koetjes en kalfjes blijven hangen. De Schrift dient te worden geopend en konkreet te worden toegepast op de gezinsomstandigheden.
Daarin moet men zich bekwamen via Schriftstudie, die behoort bij de training in de godsvrucht. Telkens verwijst kollega Van Amstel naar Schrift en belijdenis en dat is een goede zaak in het kader van de toerustinqtot dienstbetoon.
De alleenstaanden vragen een aparte benadering. Zij hebben hun eigen problemen en men moet hun eenzaamheid niet onderschatten. Waar troost in rouwsituaties moet gebracht worden moet de ouderling teer te werk gaan. Het kan goed zijn aanvankelijk te zwijgen. Gerammel met Bijbelteksten kan vreselijke frustraties oproepen.
'De wijze kent tijd en wijze'. Die schriftuurlijke spreuk moet de ambtsdrager op het lijf geschreven staan.
Het vermaan behoort tot de moeilijke kanten van de pastorale arbeid. Maar men mag er nooit voor weglopen. Wél moet men zich er goed van bewust zijn, dat donderpreken niets uithalen of het moest zijn, dat zij als effekt sorteren, dat er een duidelijke vervreemding optreedt bij de geadresseerden.
In liefde de randkerkelijke lokken is een kunst, die de Heilige Geest wil leren. Vandaar mede, dat het gebed in de binnenkamer ter voorbereiding op de te brengen bezoeken nimmer gemist kan worden. Het is een zegen te mogen ontdekken, dat een bezoek landt. Als je met demente bejaarden omgaat is het fijn te mogen merken, dat ze aanspreekbaar zijn als je Bijbelteksten en berijmde psalmverzen citeert. Het is ontroerend als je gehandicapten de handen mag opleggen en de zegen van de HERE mag meegeven.
Een ambtsdrager is niet geroepen de predikant in alle opzichten de hand boven het hoofd te houden, omdat hij zoveel respekt heeft voor diens persoon en werk. Als een dominee faalt dient een kerke raad alert te zijn en in liefde met de man daarover te spreken.
Hoewel men niet verplicht is om elke klacht, die ten aanzien van de predikant op huisbezoek wordt geuit, vlot door te seinen naar de kerkeraad. Men moet verwijdering tussen de ambtsdragers zoeken te voorkomen. Want een verbreking van de ambtelijke vrede leidt tot scheuring in de gemeente.
En het gaat om die gemeente!!
Die gemeente is het lichaam van onze Here Jezus Christus! Er zou meer te noemen zijn, maar deze recensie is eigenlijk al uitgebreid genoeg geworden. Ds. Van Amstel heeft ons in dit handzame boekje veel meegegeven, dat nadere aandacht en overweging verdient. Er klopt een bewogen pastoraal hart achter! Hartelijk aanbevolen en dat niet alleen voor ambtsdragers, die pas begonnen zijn!