Half of heel?
2009-08-14
Ik heb geen haast. De monitor in de kleine stationshal geeft de vertrektijden aan van de treinen naar London Waterloo en van die in de andere richting. Vóór mij staat een man. Hij is straks als eerste aan de beurt wanneer de twee oudere dames vóór hem hun treinkaartjes uit de automaat hebben gehaald. Naast de high tea, de Beatles en de Big Ben is ook de ‘queue’ (spreek uit: kjoew) een typisch Brits fenomeen. Zijn er meerdere mensen die bij een halte in de bus willen stappen, dan vormen ze netjes een rij (de ‘queue’), wachten geduldig tot de bus voorrijdt en stappen dan één voor één in. Dit verschijnsel is niet alleen bij bushaltes waar te nemen. Wie een treinkaartje wil bemachtigen, kan er ook mee geconfronteerd worden. Op deze ochtend hebben aanstaande treinreizigers geen keus: het loket is gesloten en de enige die enkeltjes en retourtjes uitgeeft is een kaartjesrobot. De rij wachtenden groeit aan. De man vóór mij vindt het kennelijk allemaal te lang duren en piept er tussenuit. Ik schuif een plaatsje op. Nadat de laatste van de twee vrouwen haar kaartjes uit de machine heeft geplukt, kijkt ze mij glimlachend aan, zegt ‘sorry’ en maakt plaats. Ik sta oog in oog met de meest recente Britse technologie op het gebied van de verkoop van treinkaartjes en vraag me af hoe ik in vredesnaam een retourtje Farnham uit het ding tevoorschijn kan halen. Achter mij staat inmiddels een rij van mensen die graag de trein in willen en die geïrriteerd zouden kunnen raken wanneer ik als onthaaste Nederlander eens op mijn gemak de werking van deze geautomatiseerde loketbeambte zou gaan uitproberen. Ik draai me om en vraag aan de jongen die achter me staat wat ik moet doen om het door mij gewenste kaartje te krijgen. Even later verlaat ik de stationshal en loop met twee kaartjes het perron op: één voor de heenreis naar Farnham en één voor de terugreis naar mijn opstapplaats. De mensen die zwijgend staan te wachten tot zij aan de beurt zijn, zullen wel opgelucht ademhalen.- Jaargang 53
- nummer 16
In een Britse ‘queue’ gaat de uitdrukking ‘een brutaal mens heeft de halve wereld’ niet op. Niet voordringen, maar gewoon je beurt afwachten. In één van de kerkdiensten die ik tijdens mijn bezoek aan Engeland bijwoon, staat Matteüs 5:5 centraal: Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven. Het is een frappant contrast: brutalen die slechts de halve wereld hebben en zachtmoedigen die de aarde zullen ontvangen.
Jan Smit