Pastorale notitie
1990-05-25
'Dag jongens, meisjes'- Jaargang 34
- nummer 11
Enige tijd geleden sprak ik in een stukje mijn bezorgdheid uit over het feit dat ik in kerkdiensten een zekere gêne meende te beluisteren over de aanspraak 'broeders en zusters ', Ik zou het een verlies vinden als die uitdrukking zou verdwijnen.
Een broeder uit het land betuigde per brief zijn instemming met deze zorg, maar vroeg mij tevens wat ik er wel van vond dat sommige dominees bij de begroeting van de gemeente ook nadrukkelijk de jeugd begroeten met de woorden 'goede morgen jongens en meisjes'. En of ik daar over in een stukje mijn afkeuring eens zou wil/en uitspreken.
Dat verzoek bracht mij in zo grote verlegenheid dat ik het al bijna een jaar heb laten liggen.
Mijn moeite is dat ik zelf tot de dominees behoor die zich regelmatig aan de afzonderlijke begroeting van de jeugd schuldig maken. Onlangs heb ik mij in een wat jolige stemming zelfs laten verleiden tot de uitroep 'jongens en meisjes, hoi'. Wel heb ik mij voorgenomen dat nooit meer te doen, maar ik sta er niet voor in.
Ik heb eigenlijk nooit beseft dat er wel eens broeders en zusters zouden kunnen zijn die tegen het nadrukkelijk aanspreken van jongens, meisjes bezwaren hebben.
De gedachte achter deze bezwaren zal wel zijn dat de jongens, meisjes ook zonder hun weten bij de broeders en zusters begrepen zijn. Dat ontken ik natuurlijk niet maar ik weet niet of ze er zelf wel altijd van doordrongen zijn dat ze er helemaal bij horen. Om dat besef aan te wakkeren groet ik hen nadrukkelijk.
Weet u wie daar een andere oplossing voor had gevonden?
Dominee J. Keizer van Brouwershaven.
'Joppie Keizer' zogezegd. Dat klinkt misschien een beetje oneerbiedig, maar zo is het niet bedoeld en nu weten in elk geval een aantal oudere lezers over wie ik het heb.
"De broer van PK" hoor ik iemand mompelen.
Ja precies, die bedoel ik.
Hij had zo'n aardige, wat slepende . preektoon. In Leiden hebben wij een poosje bij hem gekerkt. Toen hoorden we hem in de preek af en toe zeggen 'broedertjes en zustertjes' en uit zijn mond klonk dat helemaal niet gek. Niemand lachte er om.
Maar wanneer ik dat zou doen zou er een gehinnik opstijgen. In zo'n uitdrukking 'sta ik niet' zegt men in Groningen. Dus ik zal het maar houden bij 'jongens en meisjes '..Want ze horen er wel helemaal bij.
Laatst had ik bijna gezegd: 'Jongens en meisjes, doei'. Ik slikte het net op tijd in.