Een kijkje in de keuken
2007-10-12
In de hoek van mijn keuken in onze huurwoning staat de wasmachine. Aardig nieuw nog, een dure en luxe. Wanneer hij klaar is geeft hij netjes een piepsignaal, dat ik de was eruit kan halen. Daar in diezelfde hoek staat ook de combimagnetron. Een afdankertje van onze oudere buren op de hoek, schatten van mensen, die altijd wat te geven hebben aan dat gezin met hun vier kinderen. Ook dat ding piept als hij klaar is. Een ander piepje natuurlijk, maar toch. Nu ben ik zeker nog niet zo gewend aan die wasmachine, ik hoor hem ook niet altijd piepen. Maar vandaag stond ik toevallig in de keuken de kip te snijden, die ik - net ontdooid - uit de magnetron gehaald had. En daar ging hij. Een keurig zacht piepje. Niet helemaal aanwezig druk ik met een vraagteken op mijn gezicht het magnetronknopje nog eens in. Die was toch al uit? Ik draai me om, begin verder te snijden, maar daar gaat hij weer! Nog maar eens dan…wat vreemd, dat doet het ding toch nooit?- Jaargang 51
- nummer 20
Terwijl ik het knopje nog eens indruk piept de wasmachine opnieuw, en dan valt het kwartje eindelijk! Het was Samuel wel niet, die me wakker maakte, maar opeens moest ik denken aan Gods Geest. Een paar dagen eerder hadden we een gebedsavond gehad bij iemand thuis, en gewacht tot God zou gaan spreken. En dat deed Hij! Een paar dagen na de gebedsavond kwamen opeens een paar woorden terug, en daar stond ik in de keuken, alsof ik uien en geen kip stond te snijden. Soms vallen de kwartjes pas een paar dagen later. Of nog weer later. Is dat niet vaak zo, dat we - om wat voor reden dan ook - Gods signaal anders interpreteren, en later - misschien veel later begrijpen we wat Hij wel, of misschien ook heeft bedoeld? Ik denk dat je dat heel voorzichtig maakt op dat soort avonden. Om dingen die gezegd worden niet te snel van tafel te vegen als ‘Oh, dat past niet in het plaatje, zou het niet van jezelf zijn?’ Misschien vergis ik me in de toekomst nog wel eens hoor, met die wasmachine. Maar nu weet ik tenminste dat ik me vergissen kan. En druk ik de volgende keer wat minder overtuigd dat knopje in.
Annet Shawki