Bij nader inzien
1989-02-03
Vanuit het punt van Liefde in het Hart van God - Jaargang 33
- nummer 3
Strome liefde in de harten van de mensen.
Moge Christus tot de Aarde wederkeren.
Laat Licht en Liefde en Macht- het Plan op Aard' herstellen.
Uit 'De Grote Aanroep', in de boeken van Alice Bailey
Hij komt ...
Wie 'New Age'-literatuur en aanverwante stof doorleest zal wellicht opmerken hoezeer - in een bepaald deel van die zo vormloze beweging - gesproken wordt van 'de Christus'.
Vooral in de kring die zich verzameld heeft rond de persóón, en (na haar overlijden) rond de bóeken van Alice Bailey, wordt gesproken over 'de Christus' en diens 'Wederkomst'.
In diezelfde kring vind je mensen die spreken over 'het Plan', het Plan dat God met deze wereld en deze mensheid heeft. Zonder enige twijfel klinkt een groot deel van dat spreken over de Christus zéér spiritueel, heel geestelijk dus! Niettemin heb je als christen met enige Bijbelkennis soms niet al te veel tijd nodig om te constateren dat de inhoud van de uitspraken vaak sterk afwijkt van wat de Bijbel over Christus' Wederkomst en over Zijn persoon zegt.
Evangelisch begonnen ...
Als je de autobiografie van Alice Bailey leest, ontmoet je een Engelse vrouw, die uit een aanzienlijke familie kwam, ontwikkeld en bepaald ook 'evangelisch' te noemen was.
Ze was zelfs een tijdlang evangeliste, werkzaam in het Brits-lndische leger. Aan die periode - later noemt ze zich in die tijd 'een dweepster' - kwam een einde door haar huwelijk met een Anglicaans geestelijke, die haar meenam naar de Verenigde Staten en haar ronduit slécht behandelde. Ze gaan uit elkaar, waarna ze in heel kommervolle omstandigheden allerlei werk, dat ver beneden haar stand is, moet aannemen.
Ze werkt een tijdlang in een visverwerkingsbedrijf, waar ze helemáál niet past. Een paar (naar láter blijkt) theosofische dames trekken zich haar lot aan en ze komt geleidelijk aan in die kring terecht.
Ze wordt steeds dieper in de occulte-gnostieke leringen van de Theosofische Vereniging ingeleid, waarna blijkt dat hogere 'Meesters' haar leven zo hebben geleid. In een aantal 'visionaire ervaringen' (als dat hier een goed woord is), komt ze met die Meesters in aanraking. Later spreekt ze veel en graag over haar Meester, de 'Tibettaan'. Hoe verder je echter in het boek over Baileys levensloop komt, hoe duidelijker ·blijkt dat deze spirituele ervaringen haar bij het evangelische geloof der Schriften vandaan hebben gehaald. Steeds vaker spreekt ze over 'Karma' en 'wedergeboorte', waarmee, voor alle goed verstaan, het principe van de Reïncarnatie wordt bedoeld. Ook zegt ze zelf dat het Bijbellezen erbij in gaat schieten; het wordt vervangen door het lezen van de boeken van mevrouw Blavatsky, de grondlegster van de Theosofische Vereniging. "Ik zat 's nachts in bed te lezen in De Geheime Leer en begon het lezen in mijn Bijbel, waar ik zo aan gewoon was geweest, te verwaarlozen. Ik vond het een prachtig boek en terzelfder tijd had ik er een hartgrondige afkeer van".
Geestelijke Evolutie
Ze komt tot de conclusie dat "er een groot en Goddelijk Plan bestaat".
Het heelal is "de verwezenlijking van een groot ontwerp of patroon, dat geheel en al van de heerlijkheid van God zal getuigen.' In de kosmos zelf, in dit heelal, op deze aarde, zien we de verschijning en verdwijning van mensenrassen en op de een of andere manier heeft dat te maken met de volvoering van Gods Plan, met de 'terugkeer tot God'.
Een paar korte citaten geven niet de sfeer weer van dat dikke boek dat Alice Bailey schreef, Het naar buiten treden van de Geestelijke Hiërarchie. Kosmische evolutie, of de verwerkelijking van Gods Plan op aarde, heeft namelijk te maken met het leven voor Gods aangezicht. En dan komen we in aanraking met Wezens, "die verantwoordelijk zijn voor het uitwerken van het Plan en die de mensheid alle eeuwen door stap voor stap en door stadium na stadium hebben geleid." En dan de ontknoping: Het Hoofd van deze Hiërarchie van geestelijke leiders (is) de Christus". Christus is "de Meester van alle Meesters en de Leraar zowel van engelen als van mensen." En die Christus, het hoofd van de 'planetaire Hiërarchie' is (onder andere) "een waarborg voor ons, wat onze eigen goddelijkheid betreft".
HIJ Komt Deze Christus zal naar de aarde komen. De 'Grote Aanroep', die Alice Bailey aan de wereld geleerd heeft (waarvan u een stukje bovenaan dit artikel vond), is een soort 'gnostiek gebed',' een soort 'occult-esoterisch Maranatha', "Heer, kom spoedig". In dat verhaal komt een heleboel naar voren dat voor een mens die de Bijbel leest onherkenbaar is. Een hele 'uiteenzetting over b.v, Atlantis, over plaatsen als Shamballa en Shangri La "de plaats waar de wil van God gebundeld is en van waaruit Zijn goddelijke doelstellingen geleid worden.
Daar wordt beslist over de grote politieke bewegingen, het lot van rassen en volkeren evenals over hun vooruitgang ..." En ga maar door. Allemaal heel esoterische uiteenzettingen, over de verborgen bedoelingen van de wil van God.
En die Christus nu zal terugkomen.
Paar moeten we ons op voorbereiden.
Er is bepaald sprake van een Eindtijdverwachting. Als Hij komt, dan...
Het Plan
Zodra we dan gaan lezen van dat 'Plan', treft ons dat men de aardeen ook de mensheid - op die komst wil voorbereiden. En valt het op dat daar kennelijk een groot stuk menselijke activiteit op betrokken is. En ook dat dat Plan met de Nieuwe Tijd van doen heeft. Daarover kan Alice Bailey ons ook interessante - en sterk van de Bijbelse inhoud afwijkende - informatie verschaffen.
Christus is een Wereldleraar. Hij is - in een andere tijd en op een andere plaats - verschenen in de gedaante van andere Verlichters.
De Christus is de enige Wereldleraar die in twee (astrologisch bepaalde) Wereldtijdperken verschijnt.
Hij was onder ons in het tijdperk van de Vissen (vandaar die vissymboliek in het Nieuwe Testament). Hij zal ook onder ons zijn in het tijdperk van de Waterman. Zegt hij niet zelf, dat de discipelen een maaltijd moeten aanrichten, als ze een man zien met een kruik op de schouder? Wel, dat heeft te maken met het feit dat Hij in het tijdperk van Aquarius, de Waterman zal wederverschijnen.
Dat is immers die man met de kruik; zo wordt dat teken van de Dierenriem vaak afgebeeld. Welnu, als dat tijdvak - de New Age - aanbreekt, dan zal ook de Christus met zijn discipelen (ik krijg de indruk dat dat dan de hele mensheid is) de maaItijd houden. Dan zullen alle bodemschatten en alle hulpbronnen der aarde met elkaar gedeeld worden.
Vandaar.
Esoterisch
Wie deze uitleg bekijkt, en ook het voorafgaande tot zich genomen heeft merkt wat esoterisch leven van de Bijbel oplevert. Want dat is de wijze waarop deze Theosofische - en ook de vaak verwante antroposofische - Bijbelleesoefening met de tekst van de Bijbel omgaat.
Wie dit leest moet zich afvragen of een inluiden van een 'New Age' door 'deze Christus' wel enig Bijbels raakpunt heeft met de christelijke hoop van een Heiland, die zal terugkeren op de wolken des hemels.
De neiging, met andere woorden, om via een aantal gelijkklinkende formuleringen en termen te snel te besluiten dat New Agers, Theosofen, Antroposofen en anderen in de esoterisch-occulte traditie hetzelfde bed6elen als 'kerkmensen' moet zeer kritisch worden bekeken.
De vraag "wat dunkt u van de Christus?" blijft dus even relevant als toen deze vraag voor het eerst werd gesteld.