Opvoeden tussen zekerheid en kwetsbaarheid
1990-07-20
Ergens in de Vlaamse Ardennen, op de taalgrens in België. Een bejaarde fietser met een fiets die zo zwaar beladen was dat het frame bijna leek door te buigen. Hij sprak geen woord nederlands en er was ook geen woord frans bij. Zijn taal was engels met een prachtig schots accent.- Jaargang 34
- nummer 15
We raakten aan de praat. Eerst over fietsen, later over Schotland. Hij kwam van de Hebriden. Op het eiland waar hij was opgegroeid ging iedereen naar de kerk. Later was hij verhuisd naar 8irmingham. Van een beschermde omgeving naar een grote engelse stad.
"Dat geloof maakte me depressief"
zei hij. "I am a happy christian" was mijn reaktie. Je wilt toch iets zeggen om duidelijk te maken dat geloof niet somber hoeft te zijn. "Thank God for that!" zo was zijn antwoord. Er klonk iets van oprechte jaloezie in door.
Misschien was het heimwee naar de tijd dat hij als klein kind geboeid was door de verhalen in de bijbel en naar de besloten veilige beschutting van gezin, dorp en kerk. Ik weet niet precies wat hem somber maakte als hij aan het christelijk geloof dacht.
Het accent op zonde en schuldgevoelens, een opvoeding met angst voor straf, of juist het missen van dat vroeger zo vertrouwde.
Ouders willen hun kinderen een veilige omgeving bieden. Dat is terecht; veiligheid vormt de basis voor een gezonde emotionele ontwikkeling.
Het is soms goed om voor een bepaalde mate van isolement te kiezen. Door het geografische isolement van de Hebriden was die bescherming 'van nature' min of meer aanwezig. Dat isolement bleek niet voldoende: de kerk had deze Schot antwoorden gegeven op vragen die hij in Birmingham niet stelde.
Zoeken we als christenen de schuilkelder op, of vormen we een oase?
(een beeldspraak van Prof. Ter Horst). Kiezen voor zekerheid of voor kwetsbaarheid: het blijft een dilemma voor veel opvoeders. Welke school, welke regels, welke duidelijkheid?
Een spannende verhouding die soms bijna overspannen lijkt. Het is maar goed dat we mogen weten dat we het opvoeden niet alleen hoeven te doen ...