Jezus zingt van Gods welbehagen
1990-09-14
'In dat uur verblijdde Hij Zich door de Heilige Geest en zei: Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde, dat U deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt, maar aan kinderen geopenbaard.- Jaargang 34
- nummer 19
Ja, Vader, want zó is het een welbehagen voor U geweest.' (Luk. 10:21)
Moeilijk voor ons, zoals de Here Jezus hier zingt.
Sommigen hebben het evangelie verworpen, anderen namen het aan, Jezus zingt erbij.
Voor sommigen hield de HEERE God het evangelie verborgen, anderen maakte Hij het openbaar, Jezus zingt ervan.
Jezus heeft zich het welbehagen van de HEERE zien voltrekken, de raad van God openbaar zien worden en...
jubelt het uit.
Moeilijk te begrijpen. Wij praten over afval van Christus, over sekularisatie, in mineur, natuurlijk doen we dat! En wanneer in verband met afval ook nog Gods raad ter sprake komt, dan raken we in verwarring, dan komen we innerlijk zelfs in verzet.
Maar vreemd, terwijl we nergens.in de evangeliën lezen, dat Jezus blij is of hooggestemd, horen we Hem uitgerekend over deze dingen spreken op verhoogde toon. Laten we eens kijken.
De voorgeschiedenis
Allereerst moeten we oog hebben voor de voorgeschiedenis van ons tekstwoord, Luk. 10:1-20. In Luk. 10:1-20 zien we de Heiland tot het uiterste pogen 'gans Israël' te behouden.
Ter voorbereiding op zijn komst heeft Hij maar liefst 70 leerlingen (twee aan twee) uitgezonden om tot in het kleinste gehucht (:1) te melden: 'Het Koninkrijk van God is nabijgekomen,' (:9,11). Wat heet overigens melden! De 70 genezen (:9), onderwerpen de boze geesten (:17), treden op slangen en schorpioenen, ja, treden op tegen heel het satanische oorlogsapparaat (:19).
Een veldtocht van het Koninkrijk, die z'n weerga in de geschiedenis niet kent. Gods bemoeienis met Zijn volk komt tot een hoogtepunt. Overal waar de 70 komen (en in hen komt Christus Zelf (:16) schijnt licht in de duisternis, wordt vrede aangebracht (:5).
Het evangelie brengt vrede aan, jazeker, maar is tegelijk onontkoombaar konfronterend. Het evangelie, zo op het scherp van de snede verkondigd, is als een tweesnijdend zwaard, dat dwars door gans Israël heensnij.dt: zonen des vredes (:6) enerzijds, maar ook de wolven (:3), 'Sodom' en 'Gornorra' (:12), 'Tyrus' en 'Sidon' (:14) worden openbaar.
Het kaf scheidt zich van het koren.
In het licht van deze voorgeschiedenis, die hier z'n hoogtepunt bereikt, maar eeuwen duurde, moeten we Luk. 10:21 verstaan.
Het moment
Want als de 70 teruggekeerd zijn en zichtbaar wordt wat dit grote offensief voor Gods Rijk heeft uitgericht, wanneer Israël in de smeltkroes van het evangelie is geworpen, dán zingt de Heiland. Dán. Er staat: 'In datzelfde uur'.
Dus niet voorafgaande aan deze inbraak van Gods Rijk in Israël, niet los van alles wat geschied is, maar het geheel overziend en doorziend (vol van de Geest, d.i. profetisch vrijuit) zingt de Heiland van Gods welbehagen. Is dit niet leerzaam?
Werkelijk zinnig spreken over Gods welbehagen, dat kan alleen, als je het geheel overziet en doorziet, profetisch dus. En als je het geheel overziet en doorziet, dan is de vrucht van de geschiedenis tussen de HEERE en Zijn volk een loflied, dan ga je zingen van Gods welbehagen.
Zo zullen wij ook eens zingen van Gods welbehagen, van Gods Raad.
Nu overzien we nog niet, nu doorzien we nog niet, niet altijd tenminste, soms doet de Geest het je zien, maar eens, als alles is vervuld en de geschiedenis voltoold is en de scheilen van de ogen vallen ... dan zullen we zien en zingen, uit volle borst zingen van de goede raad van God, die in heel de geschiedenis zichtbaar wordt.
Geen misverstand!
Toch reikt Luk. 10:21 meer aan, dan alleen het besef, dat we ééns zullen zingen. Nee, Jezus geeft ook aan waarin Gods welbehagen oplicht, hierin, 'dat Gij deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt, maar aan kinderkens geopenbaard.' Hier moeten we ons hoeden voor een misverstand, Jezus zingt er niet van, dát zich een scheiding voltrekt.
De Heiland der wereld verheugt zich er niet om, dát mensen de HEERE God verwerpen. Integendeel, zijn wil is, dat alle mensen behouden worden en geen van hen verloren ga. En al zijn pogen om Israël te behouden is er niet om een rein geweten te hebben, maar is echt. Later weent Hij om Jeruzalem (Luk. 19:41v) en zegt; 'Och, of gij ook op deze dag verstondt wat tot uw vrede dient; maar thans is het verborgen voor uw ogen.' Het is verschrikkelijk, dat het evangelie voor sommigen verborgen is, dat is om te huilen ... En daarom stelt Jezus ook alles in het werk om Israël te bereiken.
Het principe
En toch, wanneer de Here Jezus ziet, wat Gods evangelie uitricht, welke scheur dat evangelie veroorzaakt en tussen wie zich de scheiding voltrekt, dan laat Hij het niet bij geween, maar dan zingt Hij. Want Hij herkent de goede bedoeling van God aan het principe, dat aan deze scheiding ten grondslag ligt. En dat principe luidt, dat het evangelie en alles wat daarin besloten ligt, verborgen blijft voor 'wijzen' en openbaar wordt aan 'kinderen'.
Onder de bediening van het evangelie (Zd. 31!) keren 'verstandigen' zich van Christus af, en bekeren 'eenvoudigen' zich. Rijken zendt Hij ledig heen, hongerigen vervult Hij met goederen (Luk. 1:53). Dat ligt in de aard van het evangelie besloten en daarin openbaart zich Gods welbehagen.
Hoe dat in zijn werk gaat?
Blader het evangelie naar Lukas maar door. Denk bijv. aan Jezus' optreden te Nazareth, Luk. 4:14-30.
Jezus predikt het evangelie in volle heerlijkheid (:18-19), zonder de aanstoot te schuwen: Een profeet is in zijn vaderstad niet geëerd! Kijk maar naar Elia die verbleef bij de weduwe te Sarepta! Kijk maar naar Elisa die Naäman genas! (:24-27) Woorden, die in Nazareth een uitbarsting van haat teweeg brengen. (:28) En achter die haat moeten we een wereld van overmoed en waanwijsheid zien. Een overmoed en waanwijsheid, die uiteindelijk niets anders is dan een opstand van de zelfgenoegzame mens tegen God.
Je zou toch eens moeten buigen ...
Je zou toch eens een toontje lager moeten zingen om de juiste toonhoogte van het evangelie te vinden.
Zo blijft het evangelie voor hen verborgen en ontgaat het hun, dat het Koninkrijk van God nabij gekomen is. Dat is Gods welbehagen.
Maar kinderen, eenvoudigen, armen van geest, ootmoedigen, herder, hoer of tollenaar, priester (Zacharias), visser of wie dan ook, allen, die bereid zijn om van genade alleen te leven, God openbaart het hun en zij weten het: 'Ja, dit is evangelie!
Hallelujah! '
Gods wijsheid
Ja, Jezus roemt Gods welbehagen, Jezus roemt het, dat Zijn Vader, de Heer van hemel en aarde geen millimeter toegeeft aan de menselijke zelfgenoegzaamheid en eigendunk.
Daarin ook wordt Gods wijsheid openbaar. God kán de ongebroken mens, de mens, die. tegenover God z'n mannetje meent te staan geen plekje grond in zijn rijk gunnen.
Want die mens een plekje gunnen zou hetzelfde zijn als het kwaad een plekje gunnen in zijn rijk. En wie anders dan de satan zou op dat plekje z'n bokkepoot willen zetten?
Daarom, omdat God de satan geen enkele poot aan de grond gunt in zijn rijk, maar aan zijn kinderen, aan ons mensen, juist alle, alle ruimte gunt, daarom bezingt zijn Zoon ervan, dat de Vader het evangelie verborgen houdt voor wijzen en verstandigen en het aan kinderen openbaart.
Afval van Christus, sekularisatie, het zijn 'op zich' genomen, alleen maar heel verdrietige woorden, en ze blijven hun verschrikkelijke klank houden. Toch is er in onze situatie alle reden om met de profetische lofzang van onze Heiland dieper te zien en te beseffen, dat afval uiteindelijk in de aard van het evangelie besloten ligt. Het is te dwaas om door de wijzen serieus genomen te worden. Laten we God erom loven, dat het daarvoor te dwaas is. En laten we-bidden. dat wij dwaas genoeg blijven, om van dit evangelie alles te verwachten.