Persschouw
1990-09-28
- Jaargang 34
- nummer 20
De omgang met de medemensen
In de rubriek OPEN OGEN van het 'Centraal Weekblad' werd Prof. Dr. C. Houtman geïnterviewd. Het begin daarvan nemen wij hierbij over:
Prof. dr. C. Houtman (45), oudtestamenticus, staat dit seizoen voor het eerst als hoogleraar in Kampenaan de THUK - 'voor de klas'. Hij is vader van vier zoons en een dochter, Liesbeht Tot voor kort las hij de op een na jongste zoon ("de jongste wordt door mijn vrouw voorgelezen") voor het slapen gaan voor uit de sprookjes van Grimm. Een huishoudelijke taak waar hij ook zelf veel plezier aan beleefde. Evenveel plezier beleeft hij aan wandelen en fietsen. "We hebben geen auto. Als we op vakantie gaan, naar de Veluwe, pakken we de fiets!"
Zijn eigen kinderjaren bracht hij door in Zwolle. Was, zegt hij, op de lagere school een brave leerling die zelden uit zijn slof schoot.
"Maar van de middelbare school herinner ik mij wel een incident dat mij aan het denken heeft gezet. Ik had het leven van een onbevoegde leraar Duits tamelijk zuur gemaakt.
Zijn reactie toen is mij tot op vandaag bijgebleven. Hij riep: 'Wie je ook bent, wat je vader ook mag zijn, het kan mij allemaal niets schelen!' Mijn vader was predikant. De emotionele uitbarsting van die leraar heeft in zekere zin mijn leven bepaald.
Zo ga je niet met mensen om.
AI zou ik niet meer weten wat ik misdeed, misschien had ik aan zijn minderwaardigheidsgevoel geappelleerd, maar - hoe dan ook - gezien zijn reactie moet ik hem zeer gekwetst hebben. Vanaf dat moment heb ik mij voorgenomen heel zorgvuldig te zijn in de omgang met mijn medemensen.
Eén geval herinner ik mij nog. Ik had een boekje geschreven en dat werd op een tamelijk onbillijke manier gerecenseerd. Ik senreet-een vriendelijke brief met een paar buitengewoon pinnige opmerkingen. Kreeg een brief terug waarin de recensent doodleuk antwoordde dat hij wel billijk was geweest. Op dat moment besloot ik nooit meer te reageren op recensies en geen ingezonden brieven te schrijven. Daar wil ik mij niet aan overgeven. Dat is geen heilzame manier van communiceren."
Het luistert inderdaad nauw in de omgang met de medemensen. We schatten vaak niet of niet voldoende in, dat onze woorden bij de ander wel eens anders kunnen overkomen dan wij denken of bedoelen. Verder geldt, dat de medemens vaak moeilijk is te overtuigen. Alleen degene, die in principe al op je tour zit en begrip heeft gekregen voor je standpunt kun je na een indringend gesprek of debat over de streep trekken.
Maar meestal blijft men bij zijn mening en verandert er niets. Dat is jammer, maar men moet er wel bij voorbaat rekening mee houden. Dat voorkomt onnodige teleurstelling!