De vakantiebijbelschool
1989-04-28
In een aantal kerken wordt In vakantieperiodes een vakantiebijbelschooi (V.B.S.) georganiseerd. In Den Helder was er in de voorjaarsvakantie en in de paasvakantie zo'n bijbelschooI. Al 8 jaar lang werken leden van de christelijke gereformeerde kerk en de nederlands gereformeerde kerk ter plaatse nauw samen bij deze vorm van evangelisatie. Een Impressie ..- Jaargang 33
- nummer 9
Hoeveel kinderen?
Het is prachtig weer vandaag. Is dat mooie weer een konkurrent, spelen de kinderen dan liever buiten? Tien minuten voor aanvang komen de eerste kinderen het schoolplein op lopen. De medewerkers van de V.B.S. hebben er dan al een uur opzitten. Er is met elkaar gebeden, Ds. M. de Jong heeft een meditatie verzorgd en de spullen zijn klaargezet.
De kinderen worden bij de ingang· opgewacht. Ze krijgen een groen of een blauw. kaartje om. Daarna gaan ze naar een schoollokaal, waar zo'n 60 stoelen klaarstaan. Al spoedig is een groot aantal stoelen bezet. De jongere kinderen - met de groene kaartjes - zitten vooraan, de wat oudere achteraan. Juf Alice pakt haar gitaar en zet een lied in: "Dit is de dag die de Heer ons geeft". Voor de kinderen die kunnen lezen is de tekst op de achterkant van een rol behang geschreven. Daarna "Jezus is de goede herder" en "Wie heeft gemaakt de bloemetjes?" Bij dat laatste lied. horen gebaren en goed voorbeeld doet al snel goed volgen.
Als om even over tienen de deur dichtgaat is er geen stoel meer onbezet.
Zelfs de regionale pers laat zich niet onbetuigd.
Wie heeft gemaakt ..?
Juf Cora heet alle aanwezigen welkom.
Ze stelt de meester en de juffen voor en gaat voor in gebed.
Daarna wordt er opnieuw gezongen.
"Wie heeft gemaakt de bloemetjes" blijkt inmiddels een tophit. Het lied sluit aan op het verhaal dat meester Otto gaat vertellen over de schepping.
Stap voor stap wordt de schepping gevolgd. Daarbij wordt gebruik gemaakt van een flanelbord.
'Scheppen' betekend 'maken', God houdt zoveel van ons dat hij alles voor ons gemaakt heeft. Dat is dan ook het thema dat als rode draad door de week loopt; God is liefde.
De kinderen luisteren buitengewoon.
aandachtig. De vragen verlevendigen het geheel: "Heb je de sterren wel eens geteld? "Wie leven er in de zee?" Ook de kinderen stellen vragen en mogen antwoorden geven: "Waarom hebben ze Adam en Eva kleren aangegeven?" Verzin als meester maar eens snel een antwoord …
Kleuren en puzzelen
Luisteren, zingen en aktiviteiten wisselen elkaar af. Nadat juf Cora heeft uitgelegd wat een verrassingsplaats is (iedere dag zijn er twee stoelen die een prijs opleveren) en er nog een lied is gezongen gaan de kinderen naar een ander lokaal. De groep wordt - aan de hand van de kleurkaartjes - in twee delen gesplitst.
Er worden 'werkjes' uitgedeeld (materiaal van Timotheüs uit Eindhoven) aan de hand van de bijbelse geschiedenis die werd verteld.
In de lokalen zijn groepjes van· ongeveer 6 kinderen gemaakt, die ieder onder leiding van een juf aan het werk gaan. De oudere kinderen zijn al bijna aan het werk wanneer nog verteld. moet worden wat de bedoeling is. Ze leveren ook veelvuldig kommentaar op de manier waarop de buurman of buurvrouw aan het werk is. Later krijgen ze nog een kruiswoordpuzzel met vragen als: God schiep de ... en de aarde en Adam en Eva mochten wonen in het ... Als alle vragen goed zijn beantwoord levert dit het woord 'schepping' op.
De jongere kinderen zijn onzekerder en in eerste instantie ook minder geconcentreerd. Een tijdje later zijn ze echter heel geconcentreerd aan het kleuren, soms met de tong uit de mond. Ondertussen wordt limonade en drop uitgedeeld.
Volksdansen
Het is prachtig weer. Tijd om buiten op het schoolplein te gaan volksdansen.
Bulten het plein staan kinderen te kijken. Sommigen komen misschien morgen ook op de bijbelschool.
De ervaring leert dat het bezoekersaantal in de loop van de week oploopt. De oudere kinderen helpen de jongere bijna als vanzelf wanneer de opdracht wat te ingewikkeld.
is. Een paar ondeugden zingen voor de variatie een sinterklaasliedje ...
De tekst
Om half twaalf gaat iedereen weer naar binnen. Op het bord is een bijbeltekst geschreven. "Dit is mijn gebod, dat gij elkander liefhebt" (Johannes 15 vers 12). "Wat is dat eigenlijk, een gebod?" vraagt juf Cora. "Dat zit in je lijf", wordt als antwoord gegeven. Nee, dat zijn je botten. Iemand anders denkt aan een gebied en weer een ander aan bidden. "Dat je iets moet doen". Ja, dat is het goede antwoord, en als je iets niet mag doen heet het 'verbod'.
De tekst wordt uitgelegd en daarna door de hele groep opgelezen.
In de loop van de week zullen steeds meer gedeelten bedekt worden, totdat iedereen hem zonder papier kent. Een meisje merkt op: "Mijn moeder heeft thuis wel een kinderbijbel, maar geen bijbel met verzen". Juf Cora legt uit bij welk verhaal in de kinderbijbel deze tekst hoort.
Poppenkast
Poppenkast hoort ook bij de vakantiebijbelschooI.
Drie juffen nemen plaats achter de poppenkast. Er zit wel enigszins een moraal in het (zelfbedachte) verhaal, maar bewust niet te nadrukkelijk . Deze keer gaat het over twee honden die een wedstrijd gaan doen, maar ondertussen proberen de jury te beïnvloeden.
Gelukkig loopt het allemaal goed af en winnen ze allebei een prijs.
Daarna worden de verrassingsplaatsen bekend gemaakt en dan is het alweer 12 uur. Buiten staan al enkele ouders hun kind op te wachten.
Het lied "Dit is de dag die de Heer ons geeft" wordt nog eens gezongen en er wordt gedankt voor de mooie ochtend.
Het zaad is gezaaid
Morgen is er weer een dag. Een dag om iets te vertellen aan kinderen over de hemelse Vader die van ons houdt. Een aantal kinderen kent die boodschap van huis uit, anderen horen deze boodschap voor het eerst. Het zaad is gezaaid. Het zal misschien veel later in het leven van de kinderen vrucht dragen ...