Geen kollekte
1990-10-12
Luid beieren de klokken over het ingeslapen dorp. Veel helpt het niet.- Jaargang 34
- nummer 21
In de forse dorpskerk zitten, als de dienst begint, nog geen 50 mensen.
De predikant heet de gasten welkom; voor ons gezin zit nog een ander gezin dat hier met vakantie is.
De liturgie verschilt enigszins met wat we van huis uit gewend zijn. De preek is rechtzinnig, we voelen ons er goed bij thuis.
Aan het eind van de dienst, voor de slotzang, is er een kollekte voor de eigen kerkelijke doeleinden. De kollektezak wordt van achteren af doorgegeven. Als de mensen achter ons hun bijdrage erin gedeponeerd hebben pakt de diaken de kollektezak en slaat ons (en de andere gasten) over.
Men gaat er hier van uit dat je gasten geen bijdrage laat geven voor jouw eigen kerkelijke doeleinden. Bij de uitgang van de kerk staat een kollektebus. Die is bestemd voor de uitzending van verpleegkundigen naar Roemenië. Als we een bijdrage willen geven, dan graag voor dat doel.
Het dorp lag nog op een oor. Ook kerkelijk gezien leek het ingeslapen.
Toch brandde er licht in een groot kerkgebouw dat vroeger stampvol moet zijn geweest. We werden getroffen door de warmte van de dienst en van dit bijzonder sympathieke gebaar.